قشرآسیپ پذیر تحت کمیته امداد اما خمینی(ره) و سازمان بهزستی بخصوص خانواده های بی سرپرست و کودکانی که فاقد خانواده هستند با مشکلات زیادی از جمله مشکلات روحی و روانی و مادیاتی بشدت درگیر هستند.
دولت به عنوان حامی این اقشار هم میتواند در بعد روحی و عاطفی و هم بعد مادی برای این افراد گامهای موثری بردارد که در زمینه تامین رفاه و ایجاد درامد میتواند نقش تاثیرگذارتری داشته باشد.
متاسفانه با وجود اینکه این دو نهاد بزرگ برای این قشر جامعه در نظر گرفته شده است اما در برطرف کردن مشکلات ریشه ای خوب کار نشده است و شرایط خوبی بر زندگی این افراد حاکم نیست و مستمری وبسته های حمایتی که در نظر گرفته شده است بسیار ناچیز است و در این چند سالی که هزینه های سبد خانوار افزایش یافته است بسیاری از این خانواده ها در فقر مطلق به سر میبرند و از نظر عاطفی و فشار اقتصادی در تگنا هستند.یکی از ضعفهای سازمان بهزیستی و کمیته امداد امام خمینی این است که بچه هایی که تحت حمایتشان هستند را در بزرگسالی حمایت نمیکنند و پسران در سن ۱۸ سالگی بدون اینکه در ایجاد شغل و درامد به انها کمک شود تحت حمایت خارج میشوندو دختران نیز هنگام ازدواج در زمینه تهیه جهیزیه مساعد و کمک لازم را نمیبینند و در حد ناچیزی حمایت میشوند.
این گروه از جامعه بدلیل مشکلات عاطفی و احساسی و همچنین نداشتن حامی و درامد لازم بسیار شکننده هستند و بزهکاریهای اجتماعی در کمین انها است و باید کار اساسی برای انهاانجام شود.
جالب اینجاست که بسیاری از بچه هایی که تحت کمیته امداد امام خمینی (ره) و سازمان بهزیستی هستند تحصیلات عالیه و دانشگاهی دارند اما سایه شوم بیکاری بر سر این افراد سنگینی میکند و بشدت نیازمند یاری مسولان هستند.
بهترین کمک برای این افراد ان است که نمایندگان محترم مجلس قانونی تدوین کنند که همه ادارات وبخشهای اقتصادی موقع جذب نیرو و استخدام سهمیه مشخصی را برای جذب افراد تحصیلکرده تحت حمایت این دو نهاد قرار دهند تا گره بزرگی از مشکلاتشان باز شود.
