جان انسان ها ، ارزانترین کالا در هواپیمایی کشور
کریم رضایی ؛ به شخصه ، در مدیریت با گفتمان تند انتقادی مخالفم، اما گاها اتفاقاتی مشاهده میشود که انگشت حیرت به دهان باید گرفت.
البته چیز جدیدی نیست و سالهای گذشته تاکنون هم موجود بود و انهم فقدان امکانات درمان و احیای مسافران بدحال اورژانسی در هواپیما های کشور هست.
امروز صبح در پرواز اهواز.مشهد(هواپیمایی کاسپین) به منظور پیوستن به همکاران گروه موسسه ملی سلامت مرهم بودم که مادر عزیز و بزرگواری که سابقه آنژیوگرافی و استنت و دیابت داشتند در اوایل پرواز حالشان بسیار نامساعد گردید و در کنار من حقیر نشسته بودند.تنگی نفس شدید، بیحالی، ضعف، درقفس سینه و……. .
سرمهماندار را فرا خواندم ، در اوج اسمان، امان از نبودن دارو ، تجهیزات و وخیم تر شدن حال مسافر بدبخت بیچاره…. .
اگرچه با این رویکرد حاکم بر مدیریت اجرایی ، نظارتی و تقنینی کشور ، میدانم نوشتن و گفتن تاثیری نخواهد داشت اما….
براستی بعد از رشد ۴۰۰% قیمت بلیط هواپیما در کشور، خریدن یک دستگاه گلوکومتر (کنترل قند خون) و یا برخی داروهای اورژانسی چقدر برای مدیریت این شرکت ها هزینه دارد؟؟؟؟؟؟
اگر این مادر بیچاره دچار حمله قلبی یا کمای دیابتی و یا DKA میشدند، گویا با پرداخت بیمه سر و ته قضیه به هم می امد!!!! چون مردم نباید نگران باشند ، احتمالا شاید هواپیما بیمه است!!!!
ناوگانی که بیش از ۷۰% ان فرسوده شده و نای پریدن ندارند.
جناب وزیر محترم راه ، از خیر حضور پزشک و پرستار در پروازها گذشتیم، خصوصی سازی معنایش هردمبیل شدن امور نیست که هرکس برای سود خود ، حتی ضروریات بایسته موجود در هواپیما را حذف کند.
قوانین حاکم بر صنعت هوانوردی بین المللی با رویکرد و عملکرد این شرکت ها کاملا تناقض و اختلافات فاحش دارد.
به امید روزی که مسافر را فقط به چشم منبع درآمد و سود نگاه نکنیم.
