نکته طلایی درباره «واریز وجه و ادعای قرض»
🔹 خیلی وقتها پیش میاد که کسی پولی به حساب دیگری واریز میکنه و بعد ادعا میکنه:
«این پول قرض بوده، باید پس داده بشه!»
اما آیا صرف واریز وجه به حساب دیگران، دلیل بر بدهکار بودن اون شخصه؟
یک رأی مهم از شعبه ۷ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به این موضوع پرداخته و گفته:
❌ «واریز وجه به حساب دیگری، بهتنهایی دلیل بر اشتغال ذمه (بدهکار شدن) نیست.»
⚖️ ماجرا چی بود؟
– خواهان در دادگاه بدوی گفته بود: «پولی که به حساب خوانده واریز کردم، قرض بوده.»
– دادگاه بدوی حرفش رو پذیرفت و حکم به محکومیت خوانده داد.
– اما در تجدیدنظر، دادگاه بررسی کرد و گفت:
✅ صرف واریز وجه، دلیل بر قرض نیست.
✅ طبق ماده ۲۵۶ قانون مدنی، پرداخت وجه در عرف جامعه نشانهی ایفای دین است، نه ایجاد بدهی تازه.
✅ بنابراین، چون خواهان دلیل کافی برای اثبات قرض نداشت، دعوای او رد شد.
✅ این رأی هم مستند به ماده ۳۵۸ قانون آیین دادرسی مدنی صادر شد.
🔑 نتیجه مهم
یعنی اگر پولی به حساب کسی واریز کردی، دادگاه اصل رو بر این میذاره که تو بدهی خودت یا دیگری رو پرداخت کردی.
برای اینکه ثابت کنی این پول قرض بوده، باید مدرک و دلیل روشن ارائه کنی؛ وگرنه صرف واریز وجه کافی نیست.
⚠️ چرا این نکته کلیدی است؟
– خیلیها فکر میکنن هر واریز وجهی رو میتونن بهعنوان قرض مطالبه کنن.
– این رأی نشون میده که دادگاهها چنین ادعاهایی رو بدون دلیل محکم نمیپذیرن.
– پس اگر قصد داری پولی رو قرض بدی، حتماً قرارداد یا رسید معتبر تنظیم کن تا بعداً دچار مشکل نشی.
✅ نکات کاربردی برای وکلا و مردم
۱٫ اصل بر ایفای دینه، نه قرض.
۲٫ برای اثبات قرض، باید دلیل مکتوب یا شاهد معتبر داشته باشی.
۳٫ در دعاوی مالی، همیشه مستندات رو جدی بگیر؛ حرف تنها کافی نیست.
۴٫ این رأی نمونهای روشن از اهمیت «بار اثبات دعوی» در حقوق مدنیه.
گردآورنده؛
کارشناس ارشد حقوق جزا و جرم شناسی
ایلناز گلاب لی ندایی
