استعفای مدیران و انتخابات پیش رو
به قلم دکتر علی مندنی پور
استعفای ناگهانی تنی چند از مسئولان و مدیران بالادستی “چنانچه افتد و دانی”، از وزارت بگیر تا استانداری و… ، به بهانه داوطلبی شرکت در انتخابات پیش روی مجلس شورای اسلامی، دگربار نشان از این واقعیّت تلخ داشته و دارد ،که این بزرگواران بر خلافِ شعارهایِ دهن پُرکن و صدالبتّه دلفریبِ خدمتِ به مردم !
بیش و پیش از هر چیز به مصالح و منافع فردی و”گروهی” نظر داشته و به آن اولویّت داده اند و نه مصالح و منافع جمع، آنگونه که در ظاهر از آن دَم زده و تا بوده و نبوده از این فرش قرمز اهدایی مردم، بعنوان نردبان ترّقی بهره گرفته اند، بعبارت دیگر هدف دار و نه برای خدا که برای خرما قدم بدین وادی گذاشته اند!
چه ،اگر جز این بود، در چنین اوضاع و احوالی فرصت سوزی پیشه نکرده به ” مردم ” پشت ننموده ، تعهّدات و و عده ه ها ی خود را به فراموشی نسپرده و تا پایان خطّ، با ” مردمِ چشم انتظار ” در زیررگبارِ باران بی وقفه و شلاّقی خواسته ها و نیازها شان باقی می ماندند!
بی تردید ،ایراد از قانون است و بدتر از آن گزینش های سلیقه ای و بدون حساب و کتاب!
بیائید و بیائیم ،به حرمتِ حقوق مردم هم که شده ، در گزینشِ این “عبور موّقت ها” دقّت و تامّل بیشتری بخرج داده و اجازه ندهیم، بیش از این از قِبَل چنین حرکت هایی، چرخِ توسعه جامعه در ابعاد گوناگون کُند شده و در جا بزند!
نه جناب مندنی پور اینطور هم که شما میفرمایید نیست. دولتی که صدای افتادن تشت بی تدبیری اش گوش فلک را کر کرده جای ماندن ندارد و همه مدیران دنبال راه فراری از زیر فشار بی تدبیری و مطالبه گری مردم هستند