مطالبه ی ایمنی و بهداشت کارگران
الف.حسینی ؛ با نزدیک شدن به روز جهانی کارگر،مشکلات و مطالبات کارگران شکلی دیگر به خود می گیرد .مطالبات به حقی همانند مشکلات معیشتی و تشکیل تشکل های صنفی و شوارهای کارگری که تاکنون تلاش و کوشش این قشر زحمتکش به جای نرسیده است و حتی برخورد های قهر امیز با آنها صورت می گیرد.
اما یکی از مشکلاتی که زیر سایه این مطالبات توجه کمتری به آن شده است.
لزوم توجه به مسائل ایمنی و بهداشت در شرکت ها،سازمان ها،کارگاه ها و فعالیت های و کارهای که توسط کارگران انجام می گیرد.آمار و نرخ حوادث نشان دهنده بی توجه ایی فروانی ست که بر فضای کسب و کار ما حاکم است.
موضوعی که با جان و سلامتی کارگران سرکار دارد و مشکلات عدیده ای گربیان گیر خانواده آنها خواهد کرد.
این بی توجه ایی ریشه در موارد زیر دارد:
– عدم باور به اینکه نیروی انسانی،سرمایه اصلی سازمان است.اگر غیر از این بود در حفظ سلامت و تامین ایمنی نیروی انسانی خود کوشا بودند.
– کارهای عملیاتی و تولیدی بر مسائل ایمنی و سلامت ارجحیت
دارد.شعار اول ایمنی بعد کار را در حد همان شعار نگهداشته است(شما بخوانید اول ایمنی بعد از کار)
– کارفرمایان رعایت مسائل ایمنی و بهداشتی را در زمره کارهای زمان بر ،دست و پاگیر به شمار می آوردند. در صورتی که روش های سهوی و خطا، دوباره کاریها،خطاهایی که در واحدهای عملیاتی و تولیدی انجام می شود،نادیده گرفته و محاسبه نمی شود.
– این مقوله را هزینه بر به حساب می آورند،در صورتی که هزینه پیشگیری و کنترل حوادث در بلندمدت با ایجاد بهره وری،امنیت و رفاه…سودآور و منجر به کاهش هزینه می گردد، همچنین هزینه های اولیه صرف شده در پیشگیری به مراتب از هزینه سنگین مستقیم و غیر مستقیم ناشی از حوادث (همانند کوه یخی در آب) کمتر است.
– عدم آگاهی از تاثیرات منفی که بر تبادل کالا ،فروش محصولات ،خدمات و در نهایت کاهش سهم و سود این سازمان ها در بازار رقابتی امروز و صدمه به وجه اجتماعی خواهد شد.
این مطالبه باید همسو با دیگر مطالبات نه فقط توسط کارگران بلکه عموم مردم به عنوان یک مسئولیت اجتماعی پیگیری شود تا از افزودن هزینه جانی به افراد ، خانواده های آنها و هزینه مالی به چرخه ی اقتصاد جامعه جلوگیری شود.
