بمناسبت میلاد حضرت علی (ع) و روز پدر ، دختر یکی از پدران سفر کرده با ارسال مطلبی به فانوس زاگرس دلنوشته ای را به پدرش تقدیم کرد.
یاد آور میشود زنده یاد سرهنگ جان پناه سیناء از رزمندان دوران دفاع مقدس و مردان نیک روزگار بود که چندسال پبش به دیار باقی شتافت.
بسمه تعالی…
بابای دلیرم …
سلام ….
امروز بعد از مدتها، باز قلم به دست گرفته ام.
امروز برای دلتنگیهایم بهانه های زیادی دارم.
تولدم…روز پدر…عید نوروز…همه با هم رخ داده اند!اما تنها اتفاقی که رخ نداده بهار است…
بهارِ من،همان روزِ جمعه ای بود که تو را میانِ ندبه هایت می یافتم…
بهارِ من،همان لحظه ای بود که صدای دلنشینت نامِ مرا زمزمه میکرد…
بهارِ من همان خانه ای بود که گرمای وجودِ تو را به معنا داشت…
آه …از این همه دلتنگی…
بابای عزیزم…
امسال دلم بیشتر از سال های قبل تو را طلب میکند…
مگر میشود روز پدر باشد و کسی دلش هوای پدر نکند؟
هیچ امروز را به یاد داری؟؟؟؟؟؟
درست ۲۵سال پیش بود که خدا مزه ی دختر داشتن را به زبانت چشاند….
نکند فراموش کرده ای امروز را؟؟؟
نمیخواهی بر پیشانی ام بوسه بزنی و امروز را با هم جشن بگیریم؟؟؟؟
نمیدانی که چقدررر دلم غرورِ شانه هایت را میخواهد….
این طوفانِ بی قراری ای که به جانم افتاده، جز با دیدنِ روی نازنینت آرام نمیگیرد،
چه کنم با این دل که پس از رفتنت، زیر آوارِ خاطرهایت مچاله گشته؟؟
راستی بابا جهانپناه…
از دوستانِ همرزم و شهیدت چه خبر؟؟؟
آنانی که شوقِ پرواز را بهتر از زندگی کردن بر روی این کره ی خاکی غنیمت شمردند،
آنانی که عشق را در آسمان میجستند و قصه ی رهای از زمین را عاشقانه مشق کردند…از آنان چه خبر؟؟؟
اگر قابلم میدانی روز مرد را از طرف دخترت به آنها هم تبریک بگو…
به آنانی که مردانه زیستند و مردانگی را به نکویی به یادگار گذاشتند..
آنانی که از خانه و کاشانه ی خود که هیچ،حتی دلبری های دخترک ها و بازیگوشی های پسرک هایشان هم،نتوانست زانوهایشان را برای دفاع از این مرز و بوم سست کند و پرواز را چون کبوتری عاشق جست و جو کردند…
امروز خیلی از دختر ها،اشکهایشان را لا به لای چادر های تودار خود پنهان میکنند و زیرلب روز پدر و عید نوروز را به پدرهایشان تبریک میگویند…
امروز خیلی از پسرها، به یادِ پدر،به دست بوسیِ جانبازان و سالکانی میروند که بوی پدر میدهند و هنوز نفس میکشند…آنان که شهید زنده اند و بارها و بارها در خاک و خون این سرزمین پهناور غلطیدند ولی ماندند…،ماندند تا زینب وار،خاطرات دلاوری ها و حماسه آفرینی های شهیدانِ در راه خدا را به گوشِ فرزندانشان برسانند…
پدر مهربانم….نمیدانم امروز که هم روزِ توست و هم روزِ تولدِ من،در کدامین سوی ایستاده ای…
فقط میدانم دلتنگیست که این قلم را می راند…دلتنگی ای که سنگین تر از سال های پیش است….
کاغذم سیاه شده از واژگانی که عاجزانه پدر را طلب میکنند، دست های گرم و پر محبت تو و این سنگِ سردِ و خاموش….(عجب قیاسِ مع الفارقیست….)من چگونه جمع کنم این دو حکایت را؟؟؟
دلم امروز کمی بیشتر از روزهای گذشته تو را میخواد …
کاش بودی تا با تمام وجود کنارت این روز را به تو تبریک میگفتم …نه در میانِ خروارها خاکِ سرد و بی روح..
پدر عزیزتر از جانم روزت پیش تر از عید نوروز مبارک
۱۳۹۷/۱۲/۲۸ سکینه سیناء
یادش گرامی
واقعا به تماممعنا «مرد » بود .
از زمانیکه او را شناختیم یک بار از این انسان دلیر ووارسته هیچ گونه اخم و عبوسی ندیدیم
همواره فقط خوش رو ومهربان و با عطوفت بود .
«مرد بررگ » یادت گرامی
سلامودرود ما را به بزرگمرد دیگر «استاد زارعی » برسان . پدرم همیشه به نیکی از آنها یاد می کند .
روحتان شاد …..
روح ان سفر کرده هشت سال دفاع مقدس شاد ویادش گرامی