روز شمار انقلابیون از ظهور تاغروب
به قلم حمدالله مبشری
انقلاب اسلامی بزرگترین رخداد قرن بیستم میلادی بود که میتوان از آن به تنازع اندیشه ها نام برد. تمام مکاتب سیاسی از لیبرالیسم گرفته تاسوسیالیزم،سکولاریسم و… چپ، راست، شرق، غرب در مقابل انقلاب اسلامی واکنش نشان دادند ومیتوان این نزاع را به جنگ احزاب در صدر اسلام مثال زد!!وبا وجود پایان گام اول انقلاب یا همان چله اول،وشروع دهه پنجم،همچنان مرزهای فرهنگی در تنازع هستند.با وجود همه تقابلهای فرهنگی،اقتصادی وحتی نظامی…انقلاب اسلامی همچنان مسیر خود را ادامه میدهد.همانگونه که در ظهور اسلام فروپاشی بزرگترین امپراطوریها( روم شرقی و ایران) رقم خود در این انقلاب شاهدرخداد فروپاشی قدرت شرق (شوروی) بودیم و صدایی فروپاشی استکبار غرب به گوش جهانیان میرسد!! این رخدادها در گام اول انقلاب اسلامی اتفاق واز خصیصه استکبار ستیزی انقلاب اسلامی است.
امادر گام دوم انقلاب اسلامی ضرورت مبارزه باکژ اندیشیهاو آفات درون سیستمی، امری حیاتی است این گامی به مراتب مهم واهمیت خاصی دارد.همواره تداوم نهضتهای بشری بستگی به اصلاح سیستم از درون دارد.از همین منظر در گام دوم انقلاب باید به مسایل داخلی پرداخت، بررسی وضعیت به ظاهر انقلابیون و روزشمارآنها از ظهور تا غروب میتواند در روند بازیافت وصلاح سیستم کمک کند.واز طرفی آشکار شدن حقایق تلخ انقلابی نماها عبرت آیندگان گردد!!بسیاری ازشخصیت ها، جریانها، سیاسیون به ظاهر انقلابی در مسیر انقلاب همراهی نکردند! مردم و امام مسلمین را تنها گذاشتندو بعضا به جاده خاکی زدند و مسیر خود را جدا نمودند! پرداختن به جریانها وتفکیک شخصیتها وانقلابیون به گل نشسته دراین نوشته کوتاه مجالی نیست.اما از این ره توشه میتوان به مسولینی اشاره نمود که با استبداد رای،خصیصه دنیا گرایی،همراهی استکبار،افتادن در اشرافیت راه خود را از انقلاب و مردم جدا کردند!!اگر چه بعضا به دلایلی همچنان در سنگر قدرت هستند!!
اما این باور که دهه پنجم یا گام دوم انقلاب دهه تغییر است،مهمترین مطالبه مردم انقلابی کنار رفتن کسانی است که با دنیا گرایی، اشرافیت راه خود را از مردم جدا نمودند! واز طرفی خانواده سالاری و ارتباطهای رنجیره ای خویش، قومی در حاکمیت قوا و نهادهای انقلابی مزید بر علت شد و از مخاطره آمیز ترین دغدغه مردم انقلابی است که باید از میان برداشته شود تا نظام و مردم نفس راحتی بکشند و مسیر انقلاب بدون دغدغه به راه خود ادامه دهد.کسانی که هیچگاه دستی بر آتش جنگ و شهادت ومبارزه نداستند،چگونه به خود اجازه میدهند طلبکارانه بر نظام و مردم منت بگذارند،ودر زمان خدا حافظی از قدرت، عدم حلالیت منتقدین را به رخ بکشند!! مگه آنها مالک ملک و ملکوت این آب و خاکند که آنگونه فخر فروشی میکنند؟!! آنها مدیون هستند و بهتر بود زبان به عذر خواهی از نظام، مردم، شهیدان باز میکردند! صدالبته افول آنها نزدیک است.
انشاءالله
