آمدن وزیر وسر بی کلاه بیمارستان چرام

فانوس زاگرس؛

آمدن وزیر وسر بی کلاه بیمارستان چرام

به قلم سید قربانعلی موسوی شیرازی

همیشه همینطور بوده وخواهد بود تا کسی را نداشته باشی در آن بالا بالا ها سرت بی کلاه خواهد ماند وچرام ازجمله شهرستان هایی است که کسی را در آن بالا ها ندارد و گرنه از هر اولویتی که به شهر چرام نگاه کنی یک سر و گردن پارامتر های اولویتی بیشتر دارد .

از جمله این اولویت ها گسترگی و جمعیت بی شمار روستایی است ودومین آن جمعیت خود شهر چرام که بیشتر از بهمئی وباشت ولنده میباشد اما هیچکدام از این اولویت ها وزیر بهداشت ودرمان را راهی چرام نخواهد کرد و دستور راه افتادن ساختمان بیمارستان چرام را نخواهد داد ودر همین موارد و مشابه این امور سرش بی کلاه می ماند.

البته اولین تقصیر باید به گردن مردم چرام و فرزندان آنها که در مراکز استان وگاها کشور ساکن هستند انداخت به دلیل اینکه وقتی خرشان از پل گذشت دیگر نه هم ولایتی می شناسند و نه کاری برای دیار خود می کنند مصادقش بسیار است که از حوصله این مقاله خارج است ، اما تا دلتان بخواهد خوب میتوانند اسرار مگوی دیگران را اطلاع رسانی کنند و گوشه چشم شان هم تکان نخورد.

میدانم عده زیادی با دیدن این مطلب آشفته می شوند که چنین نیست و نبوده و همه را به یک چوب نباید راند ، منم قبول دارم نباید همه را به یک چوب نباید راند اما اکثرا که هم با سواد میانشان هست وهم بی سواد از بهره سیاسی واجتماعی چنین رفتاری دارند.

خوب فکر کنید زمانی که در مقاله ای نوشتم هر کسی نزد نماینده میرود فقط خودش را مد نظر دارد ولاغیر باز هم خیلی آشفته حال گشتند ، در تمامی ادوار گذشته وحال ، چه در زمان سناتور موحد وچه بزرگواری و چه اکنون ، چند نفر دسته جمعی یقه ی نماینده را رها نکردند تا یک کار عام المنفعه به سرانجام برسد ، آمار بدهید ، چند نفر جوانان کشور نشین به خودشان زحمت دادند وطوماری از مردم چرام را با خود به تهران برده و تحویل مراجع تصمیم گیرنده دادند و بدتر از آن چند فرزند چرامی که اکنون در مرکز استان بسلامتی مناسب مدیریتی دارند از سر دلسوزی بسراغ استاندار رفته وبا هم تقاضای مردم را بگوش او رساندند و اولویت های چرام را برای ایشان روشن کردند.

جناب فیلی فرزند ایلام است ، دکتر احمدی ایلامی است ، تا بیاید نسبت به چرام و محرومیت های گذشته و حال این شهر با خبر شود دوران کاری شان در استان به اتمام رسیده ورخت سفر از این دیار خواهند بست وپشت گوش خودرا هم نگاه نخواهند کرد.

تا همه ی چرام و فرزندان این شهر دل برای شهر و دیارشان نسوزانند درب بر همین پاشنه خواهد چرخید.
در مقاله ایی نوشتم زمانی که قرار بود چرام مرکز استان شود عده ایی از همین مردم چرام به دربار رفته و درخواست نمودند که اگر چنین شود قبایل به جان همدیگر می افتند ، معلوم است دیگر مرکز نشینان هم قید مرکزیت چرام را زده وبه یاسوج منتقلش کردند.

اینرا به این جهت یاد آوری کردم تا مردم بدانند هیچکس در مقابل درخواست های عمومی دل نمی سوزاند مگر این که خود مردم دست بدست هم داده و درخواست های عمومی را به هنگام آمدن وزرا و معاونین آنها بگوش شان رسانده و پیگیری نمایند و از آنسو فرزندان کشور نشین واستان نشین هم تا پای کار نباشند چرام همچنان سرش بی کلاه خواهد ماند ، حال هر چه می خواهید به این حقیر بد و بیراه بگویید ، من همه را تجربه کرده ام و میدانم.

تنها صدایی که گهگاهی در جلسات معاونین علوم پزشکی شنیدم فریاد زنی از چرام بود که تقاضای راه اندازی بیمارستان را می کرد و بس…

سید قربانعلی موسوی شیرازی روزنامه نگار و فعال فرهنگی رسانه ایی چرام