پاسخی به واکنش  زراعت کیش به گفته های تاجگردون

فانوس زاگرس؛

پاسخی به واکنش  زراعت کیش به گفته های تاجگردون

به قلم ایمان محمدپورفتح

بعد از منتشر کردن این جمله کوتاه دکتر تاجگردون مبنی بر این که “کل استان علیه من است، چون کار می کنم”، جناب دکتر زراعت کیش که از دوستان خوب و جوان اصولگرای شهرستان گچساران هستند، نسبت به این جمله واکنش نشان دادند..!
این واکنش ها، کاملا طبیعی است و قصد پرداختن به آن را ندارم، اما جناب دکتر زراعت کیش در پایان واکنش مذکور، سوالی مطرح کرده اند که سعی می کنم کوتاه پاسخ بدم.
سوال طرح شده توسط دکتر زراعت کیش این است: دلیل این که همه استان علیه آقایان هستند، چیست؟
جناب دکتر زراعت کیش عزیز؛ اگر نگاهی به همه سال های قبل از انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی بندازید، پاسخ سوال خویش را دریافت خواهید کرد.!
آری، آن‌ سال ها، آن سال ها که سخت گذشت، خیلی از چیزها و اشخاص سر جای خودشان قرار نداشتند، گچساران و باشت تبدیل به کودکی یتیم شده بودند که هیچ کس به فکر تیمار آن نبود، بلکه هر کس به فکر باج دادن و حفظ صندلی خویش بود و فربه کردن هم فکران و هم کیشان خویش…! البته هر از چندی، گام هایی هم برداشته می شد برای توسعه گچساران و باشت، اما بسیار کند و لاک پشتی.
در همه آن سال های سخت و طاقت فرسا، بودن کسانی که تا آخرین قطرات خون گچساران و باشت را برای فربه شدن، مکیدند و بارها نشان دادن که قصد کوتاه آمدن از ظلم به مردم دو شهرستان مذکور را ندارند…!
در انتخابات ۱۲ اسفند ۱۳۹۰، مردم این حوزه برای احقاق حق حقه خویش به پا خواستند و پشت سر مردی از جنس اصلاحات قرار گرفتند، تا اعتراض خویش را به همفکران حضرتعالی نشان دهند.

بعد از آن انتخابات بود که تلاش های زیادی در راه قرار گرفتن اشخاص و چیزها سر جای خودشان صورت گرفت و تقریبا اکثر این تلاش ها با سد محکمی هم روبرو شد، اما هرگز تلاش کنندگان ناامید نشدند و مرگ صبح را باور نکردند و امیدوارنه به انتظار دریچه امیدی در شب سیاه باقی ماندند و به قول احمد شاملوی عزیز: «نه! هرگز شب را باور نکردم چرا که در فراسوهای دهلیزش به امید دریچه یی دل بسته بودم..»

آری، جناب دکتر عزیز؛ آن چه طی آن سال های سخت بر گچساران و باشت گذشت، شاید بعدها بتواند قصه غصه هفت ‌من کاغذی شود که بر این حوزه رفته است. اما حالا دیگر جائی برای گلایه نیست، از هیچ کس و ناکسی گله‌ای نداریم، حالا دیگر نمیخواهیم رد هر آنچه که رفته را بگیریم. حالا دیگر نمیخوایم از آنچه که رفته است، از روزگار، از آنچه که بر ما گذشت گلایه کنیم، حالا دیگر خسته تر از آنیم که از آنچه که گذشت نگذریم…

جناب دکتر زراعت کیش عزیز؛
ما گذشتیم از بانیان آن همه ظلم آشکار، اما چپاولگرانی که قبل از ۱۲ اسفند ۱۳۹۰ از ارثیه این کودک یتیم آن روزها، برای فربه شدن خویش ارتزاق می کردند، تحمل تماشای طلوع آفتاب صبح امید گچساران و باشت را ندارند و از هر روزنه ای برای ضربه زدن به منجی این کودک یتیم، نهایت استفاده را می برند و سعی می کنند مردم را از تلاش های ایشان نا امید کنند.
این پاسخ سوال شماست و دلیل دشمنی ها…

اما می گویم که بدانید و بدانند؛ ما رفیق نیمه راه نیستیم و تا طلوع آفتاب کنار دکتر تاجگردون ایستاده ایم و به ایشان کمک می کنیم برای کم کردن اشتباهات تاکتیکی که طبیعتا هست و نیک می دانیم که انسان ممکن الخطاست..

با آرزوی توفیق روزافزون
ایمان محمدپورفتح
هشتمین روز از مرداد ماه هزار و سیصد نود و شش