«متغیرهای جدید پس از انتخابات»
علیرضا کفایی در یادداشتی نوشت!
واکاوی رفتار اجتماعی مردم و کنشی که از سوی حاکمیت به تدریج خود را نشان می دهد و یا به شکلی نرم اِعمال می شود نشانگر این است که با متغییرهای تازه ای پس از انتخابات روبرو هستیم؛ داده هایی که از جامعه و حاکمیت بدست می آید معنایی جز تغییر از حالتی به حالت دیگر ندارد.
همین ابتدا گفته شود که تغییر به صرف حضور و یا پیروزی آقای پزشکیان و یا یک جناح خاص مانند اصلاح طلبان نیست، روزنه گشایی و راه گشایی هم صورت نگرفته، بلکه زمان نوزایی گریزناپذیر در درون جامعه که در جنبش های مقطعی و اعتراض های گذشته به شکلی دردناک خود را نشان داده بود فرا رسیده است.
این حاکمیت نیست که حکومت می کند، نسل حاضر حکومت می کند و ارزش ها، آرمان ها و سبک زندگی خود را حتی اگر به آن هم واقف نباشد؛ تحمیل می کند، حاکمیت بعد از آن همه سخت گیری و محدودیت و برخوردهای خشن و میدان دادن به تندروی ها به این نتیجه رسیده است که می بایست مداراگر باشد، نسل جدید را به رسمیت بشناسد، احزاب و جریان های سیاسی هم اگر نتوانند با این نسل هماهنگ شوند و در اندیشه تصحیح بدون شناخت زمان و ارزش های آنان باشند بزودی از مدار خارج خواهند شد.
رفرمی که آغاز شده و متغییرهای تازه ای را پس از انتخابات شاهد هستیم، نسبتی با اصلاحات و اصلاح طلبی حزبی ندارد، بی اعتنا به سیاست ورزی کلاسیکی که تا کنون دنبال شده و نیز بی اعتنا به خشونت های حاکمیتی و بی اعتنا به جریان های تندرو و عملکرد انقباضی اصولگرایان راه خود را می رود.
نگاه خاصی به جامعه و توسعه اجتماعی دارد، نگاهی جدید به دین و دینداری دارد، نگاهی جدید به خانواده و تحکم ها و ارزش های گذشته دارد، خود را برتر نمی داند، در سکوت عین فریاد است، فریاد خاموش و در فریاد بدنبال پذیرش و رسمیت یافتن است، فروتن و مدارجو و کثرت گراست، وارد صف بندی های سیاسی نمی شود، به خرد تکیه دارد، وفادار است و البته بسیار آسیب پذیر، زیرا پناهگاهی ندارد.
راهی برای حاکمان و جناح های سیاسی نیست مگر پذیرش جوان امروز و نسلی که حتماً آینده را از آن خود خواهد کرد؛ پذیرش و تربیت این نسل بسیار مشکل و پیچیده است؛ همانطور که شناخت آنان مشکل بود؛ اما باید این صدای نسلی را شنید.
صدایی نوپا که سالهاست فریاد برآورده و شنیده نشده، عقده شده، اکنون آزادی و رهایی می خواهد….نباید بسوی خفه کردن این صدا رفت که سرمایه های انسانی و آینده کشور نابود خواهد شد.
کثرت گرایی و تقویت جامعه مدنی مهم است، در سطوح قدرت و مدیریتی تغییر متناسب لازم است، باید متغییرهای جدید را که پیچیده و بسرعت در حال تحمیل خود و همچنین در حال تغییر هستند شناخت و برنامه ریزی ها بر آن اساس صورت پذیرد.
