به نام دادار و به عشق انسانهای خوب
سید باقر خرمی ؛
به گوینده ، گیتی برازنده است
که گیتی به گویندگان زنده است
در گذرگاه زمان ، گاهی وقت ها، بعضی انسان ها درخلوت خود ، چنان بر خویشتن خویش چیره می شوند و شگفتانه بر چشم می نشینند و راه دل های مردم بر خویش می گشایند که نه تنها زندگی، بلکه مرگشان نیز همچون جویبار جاری بر ناملایمات می شورد و در رگ های جامعه، روان می رود و زلال می خیزد و زلال تر می نشیند.
دکترلاهوتی از زمره همین انسان هایی بود که در خلوت درونی خویش بر ناهنجاری های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی تاخت و زنجیره ای از آگاهی و محبت بافت تا گوهر اصیل خود را یافت و برای بازماندگان راهی خوب ساخت.
مردی که در عرصه فرهنگ و اجتماع نیز قامتی بلند داشت و برای هم نسلان خویش حسرتی سنگین بر جای گذاشت . دیوار زندگی اش، بی ریا بلند بود باورهای ادبی اش همه لبخند بود و دراین میان باید گفت چون عمیق بود، دردمند بود.
مرد را دردی اگر باشد خوش است
درد بی دردی علاجش آتش است
یاد این بزرگمرد نکونام مانا باد
سیدباقرخرمی / لنده
