افشین مرحمتی
هومان گرچه در شهرک نفت بزرگ شد اما از خانواده ای نفتی نبود و با نان کارگری و تلاش و توانایی های فردی صاحب اسم و رسمی شد. هومان ۲۱ ساله در دانشگاه دولتی چمران اهواز خود را نشان داد و با کارهای فرهنگی، برگزاری جشنواره ها، انتشار مجله «اُویان»، دانشجویان و اساتید را تحت تاثیر قرار داد. بعدها به تهران کوچ و در سطح کلانتر و ملی با وکالت پرونده های قضایی سنگین و حتی بین المللی، نوشتن چند کتاب حقوقی، تدریس در دانشگاه های تهران، مشاور حقوقی مدیران ملی، حضور مداوم به عنوان کارشناس در صدا و سیما و… بر سر زبانها افتاد البته با توجه به سابقه علمی و سیاسی هم تیره ای هایش در گچساران (حیدری ها و زاهدی ها) جز این هم از هومان انتظار نمیرفت.
زمستان سال ۹۸ بود که هومان پا به عرصه انتخابات گچساران و باشت گذاشت، گرچه به علت دیرآمدن و نداشتن کادر و تیمی منسجم، نتوانست از عهده دو رقیب قدر و ملی (حسینی و تاجگردون) و مهندس زینل زاده با جایگاه خانوادگی و اجرایی خاص بربیاید اما همه را تحت تاثیر قرار داد. حال با توجه به شرایط موجود و عدم اقبال مردمی از جعفری، بدون شک هومان پیروز قطعی میدان است چرا که جعفری به جز یک پیروزی خیلی نزدیک در سال ۸۴، که میراث مرحوم نبی زاده بود، در سال های ۸۶ و ۹۰ نفر آخر کاندیداهای اصلی بوده و در سال ۹۴ در شیراز شکست سنگینی دیگر را تجربه و در سال ۹۸ جرات ورود به انتخابات را نداشت و بدتر آنکه زینل زاده را هم تنها گذاشت.
کف رای حداقل ۲۰ هزار تایی کاندیداهای سابق قشقایی هم یکی دیگر از دلایل افزایش اعتماد به نفس هومان است که با توجه به نبود تاجگردون ها در عرصه رقابت ها، لحاظ کردن افزایش جمعیت و ترغیب به مشارکت حداکثری که با حضور ۲۲ کاندیدای قشقایی شورای شهر و حمایت های بی سابقه نخبگان ملی، سیاسیون و نمایندگان ادوار قشقایی خارج از گچساران (که در نوع خود بی سابقه بوده است) پیش بینی میشود پتانسیل رسیدن به ۳۰ هزار رای را هم داشته باشد.
اختلافات شدید بین اصولگرایان باشت و اصولگرایان سنتی دیل، عصبانیت هواداران متعصب تاجگردون از دست هر دو گروه این اصولگرایان (تحمیل نجفی اصفهانی به مردم منطقه برای شکست بهرام تاجگردون و مصاحبه دور از انصاف و ساواکی خواندن ایشان در سال ۹۷ توسط جعفری) و گرایش بافت اصفهانی، بهبهانی، بندری و بختیاری مرکز شهر به کاندیداهای قشقایی، افزایش وصلت های سببی قشقایی ها با دیگر طوایف و گروه های لر زبان و از همه مهمتر توان سخنوری و مجلس گردانی هومان نسبت به دیگر رقبا (حتی تسلط به زبان های بین المللی) همگی کفه ترازو را به سمت هومان باشت و گچساران سنگین تر کرده است چرا که مردم باشت و گچساران خاطرات خوبی از «نماینده های انضباط بیست تمام» ندارند و به نظر میرسد هومان با انگیزه و انرژی جوانی به خوبی از عهده جنگ و گریزهای مجلس بربیاید و یقین دارم با هومان فرزندان گچساران و باشت در شیراز، اصفهان و تهران بیشتر دیده خواهند شد.
