?…..انصاف…..?
محمود منطقیان ؛ آیا در کارهایی که انجام می دهیم و در داوریهای که می کنیم،انصاف را رعایت می کنیم؟؟
آیا در پیوند با حق حیات و حقوق دیگران و جانداران و طبیعتی که در دامن آن زندگی می کنیم،انصاف را به جای می آوریم؟؟
در هر کار و هر داوری که انجام می دهیم نباید از انصاف دور بمانیم.یعنی در کارها و داوریها باید اندازه ها را نگاه داشت و زیاده روی و کم بینی ها را کنار گذاشت.کسی که در کارش انصاف را نگاه ندارد،در دیگر صفات هم به او چندان امیدی نیست و آنکه اهل انصاف است قابل اعتماد است و نشان از انسانیت و وجدان سالم دارد.انصاف هم درکار لازم است وهم در داوری کردن.این درست نیست که شخص یا چیزی را مطلقا رد و یا مطلقا تایید کنیم، بلکه هرچیز را آنچنان که هست ببینیم،نه بیشتر و نه کمتر.حتا درمورد شخصیتهای منفور تاریخ نباید بی انصافی کرد و چیزهایی را به آنها نسبت داد که در آنها نبوده است.هرگز درست و پسندیده نیست که به خاطر کینه و نفرت و دشمنی با قومی ویا کسی، در باره آنها انصاف را از یاد ببریم.
به هیچ بهانه ای حق نداریم انصاف را در حق چیزی یا کسی از نظر و عمل دور داریم ولو مخالف و دشمن ما باشد.انصاف نشان خوب بودن است و کسی که از آن بی بهره است تا جایگاه خوب بودن فاصله زیادی دارد.آن کس که انصاف دارد حقی را تباه نمی کند، دلی را نمی رنجاند،خاطری را پریشان نمی کند،سخن ناحقی بر زبان نمی راند،گواهی ناحق نمی دهد،به جان و مال دیگران آسیب نمی رساند،خوبی دیگران را انکار نمی کند،خلق خدا را فریب نمی دهد،به کسی تهمت و نسبت ناروا نمی بندد،در برابر نعمتها و نیکی دیگران ناسپاسی نمی کند،مردم آزار را یاری نمی دهد،کینه و نفرت را به دل راه نمی دهد،به زندگی مردم سرک نمی کشد،برای این و آن چاه کنی و گزارشگری نمی کند،نان و روزی کسی را نمی بُرد،وقتی نان را خورد،نمکدان را نمی شکند، روی حق کسی معامله نمی کند..و…و..چنین کسان در پیشگاه وجدان خویش سر افرازند و شبها با آرامش و وجدان راحت می خوابند.
