چرا نزاع؟
روز گذشته در یک نزاع دسته جمعی در یکی از روستاهای شهرستان بهمئی که گفته شد شروع آن بخاطر دعوای دو پسر بچه بوده چند نفر کشته و زخمی شدند.به همین راحتی.
پدیده نزاع دسته جمعی تنها مختص شهرستان بهمئی و دیگر شهرهای استان کهگیلویه و بویراحمد نبوده،در سایر استان هایی که بافت قومیتی و عشیره ای دارند این اتفاقات تلخ وجود دارد.
در کلانشهرها اکثر نزاع های دسته جمعی متعلق به اشرار و اوباش است اما در مناطق عشیره ای،نزاع و درگیری بین طوایف و اقوام اکثرا به دلیل تعصبات،کدورت های قبلی،رقابت های سیاسی و …رخ می دهد.
در نزاع روز گذشته با یک گفتگو ساده می توانست سوتفاهم ها حل شود و به آن نتیجه تلخ ختم نشود،چرا ما نمی توانیم با هم گفتگو کنیم؟قطعا دلیل آن وجود مشکلات فرهنگی است که دامن گیر جامعه ماست.
حتی سیاسیون و مسئولان ما گفتگو کردن را بلد نیستند،دعواهای آنان را هر روزه مشاهده می کنیم.
قوانین کیفری مربوط به دیه و زندان رفتن و سخت گیری های قضایی تا حدودی باعث کاهش نزاع شده اما همچنان هرازگاهی شاهد این قبیل اخبار که چند نفر در یک نزاع دسته جمعی کشته یا زخمی شده اند هستیم.
تمایل به خشونت در قشر نوجوان و جوان، ناتوانی در کنترل پرخاشگری و روی آوردن به صلح و گفتگو مباحثی هستند که می تواند روی آن بیشتر بحث کرد.
نبود زیرساخت های فرهنگی از دیگر معصلات مناطق کمتر توسعه یافته است.
کوتاهی مراکز فرهنگی هم خود جای بحث دارد.
هر چه است امروز ریشه اکثر نابسامانی های اقتصادی و اجتماعی کشور ما در فرهنگ است.
احسان دری
