کین درد مشترک ، هرگز جدا جدا درمان نمی شود
( به مناسبت روز زمین پاک )
شهرام نوروزی ؛ ﺭﻭﺯ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺯﻣﯿﻦ ﭘﺎﮎ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻪ ﺩﺭ ﺑﯿﺴﺖ ﻭ ﺩﻭﻡ ﺁﻭﺭﯾﻞ ﻣﺼﺎﺩﻑ ﺑﺎ ﺩﻭﻡ ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺖ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﯾﺎﺩﺁﻭﺭﯼ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺳﯿﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ ﺯﻣﯿﻦ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺣﻔﻆ ﺁﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ .
ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺩﯾﻦ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﻭ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﺯﻣﯿﻦ ﺍﺩﺍ ﮐﻨﻪ .
ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ ﺍﺯ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﯾﺎ ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯿﺪﯾﻢ ﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﺮﻩ ﯼ ﺧﺎﮐﯽ ﺁﺳﯿﺐ ﻣﯿﺮﺳﻮﻧﯿﻢ ﺭﻭ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﻨﯿﻢ .ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﺳﺒﺰ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﮐﺮﻩ ﯼ ﺧﺎﮐﯽ …
سالی که گذشت ، سالی پر از حادثه بود . اما در نهایت ، ما خسته و زخم دیده ،شاید رنجور و بیمار ، قدم در سال تازه گذاشتیم .باد فروردین شاید همه ناخوشیها و دردهای ما را با خود نبرد ؛ اما یادآور سنت نو شدن است . قدمش مبارک باد و باشد که جان و جهان ما را نو کند . اما امسال که بهتر آمده است ما به سالی وارد شده ایم که برای ما ایرانیان سالی از نظر نمادین فوق العاده مهم به شمار میرود .
ما اکنون در سال ۱۴۰۰ به سر می بریم .تنها یک سال دیگر تا تغییر بزرگ تاریخ تقویمی ما زمان مانده است . نوروز آینده ما سال ۱۴۰۱ خورشیدی را تحویل می کنیم . اگر چه از نظر فنی سال ۱۴۰۱ آغازین سال قرن تازه خواهد بود اما این چیزی از اهمیت نمادین سال ۱۴۰۰ کم نمی کند سالی که ما را در آستانه و مواجهه مستقیمی با قرن تازه قرار می دهد .برای بسیاری از ما که انسان های دو قرنی به شمار میرویم ، انتظار قرن تازه همراه با هراس و امید بوده است . از یک سو امیدوارم بودیم وقتی قرن تازه از راه رسید ، ایران ۱۴۰۰ ما ایرانی پیشرفته ، توسعه یافته و مدرن باشد که بسیاری از چالشها ی قرن پیشین خود را حل کرده باشد و با جامه و نگاهی نو قدم در قرن تازه بگذارد. هر جور که حساب کنید سالی که گذشت سال سختی بود . سال پر دست اندازی که فراز و نشیب های آن حسابی حس شد .
راستش فکر نمی کنم قرار است از این پس اوضاع راحت تر ی تجربه کنیم . این تازه شروع بازی است ؛ بازی خطرناکی که جمعیت هشت میلیاردی انسان ها بر زمین تحمیل می کنند و تنها یکی از برآیند های کوچکش ، باز شدن در جعبه دردهای زمین است . ویروس های که همیشه بوده اند ولی پیش از این کمتر دامن ابنای بشر را میگرفتند،حالا یکی یکی از بدن ناقلان طبیعی خود به جامعه انسان ها حمله میکنند . به زودی باید به جز مخزن ویروس های پنهان در بدن جانداران دیگر ، نگران دو گروه دیگر از عوامل بیماریزا هم باشیم؛ ویروس ها و باکتری هایی که با ذوب شدن خاک های همیشه منجمد و یخچال های از خواب هزاران ساله بیدار می شوند و باکتری هایی که نسبت به همه آنتی بیوتیک ها مقاوم شده اند .همین الان هم نمونه هایی از عوامل بیماریزای خارج شده از یخچال های رو به زوال و نیز باکتری های مقاوم به اقسام آنتی بیوتیک مشاهده و شناسایی شده اند .این هیولاها تخیلی نیستند، واقعیت دارند .فقط هنوز همه گیری ایجاد نکرده اند و اگر رفتار آدمی با طبیعت تغییری محسوس و جدی نداشته باشد، سال که نو می شود بحران های سابق هم نو خواهند شد و به ما سلام خواهند داد .فکر کنید اگر به جای ویروس کرونا که نرخ متوسط مرگ و میرش فقط دو درصد است ویروسی مثل ابولا با نرخ مرگ و میر پنجاه درصد در جهان پخش شود ،چه کار می توانیم بکنیم جز انتظار مرگ ؟!
اگر یکی از این باکتری ها ی مقاوم به همه آنتی بیوتیک ها شایع شود چه کاری از دستمان برمیآمد جز نظاره ی دردناک ترین لحظات تاریخ بشر ، باکتری هایی که از قضا تکاملشان در اثر رفتار مسوولیت ناشناسانه جامعه نسبت مصرف خود سر آنتی بیوتیک بوده یعنی گناهی که بسیاری از ما مرتکب شده ایم و نمی دانستیم که هیولایی را به دنیا می آوریم .و البته، چرخ بازیگر از این بازیچه ها بسیار دارد .فکر کنم حالا همه ما تا حدی فهمیده ایم که طبیعت شوخی ندارد .
انسان ها هر روز عرصه را بر طبیعت تنگ تر می کنند و هر ثانیه تکه ای از آن را به نابودی میکشاند. حضور ما مخرب های تازه وارد در مقایسه با عمر چند میلیارد ساله زمین هر چند ناچیز به نظر می آید ، اما توانسته زخم های عمیق بر پیکر طبیعت وارد کند . آنچه در این بین خطرناک به نظر من آید این است که انگشت اتهام را تنها به سوی مردم بگیریم و از آنها بخواهیم بار گران حفاظت از زمین را بر دوش بکشد ؛ با این همه ، مردم از حفاظت از زمین نقش بسیار پررنگی دارند ، مطالبه گری آنها از دولت ها می تواند زمین را نجات دهد . از این رو شاید بتوان سال ۱۳۹۸ را شروع خوبی برای محیط زیست در نظر گرفت . ثبت جنگل ها به عنوان میراث طبیعی ، تصویب لایحه حمایت از محیط بانان و جنگل بانان در مجلس از خوشبینانه ترین وقایع در سال گذشته بود . هر چند این اتفاقات خوش یمن در ادامه رویدادهای دیگری گریبان طبیعت کشور عزیزمان ایران را گرفت با این حال توانست مرهم کوچکی باشد بر دردناکی طبیعت ایران …
آرزویم برای سال جدید این خواهد بود که اگر قرار بر نوشتن یاداشتی برای پایانش بودیم ، خوش گواری ها سهم بیشتری در آن یاداشت داشته باشد و دوستی ما با طبیعت بیشتر از پیش در آن یاداشت به چشم بیاید .
به امید آن روزها ...
ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻫﻢ ﺑﻪ ﭼﺎﺭﻩ ﺟﻮﯾﯽ ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﯿﻢ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﻪ ﻧﺴﻞ ﺁﺗﯽ ﺗﺤﻮﯾﻞ ﺩﻫﯿﻢ . ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺷﺪﻧﯽ ﺍﺳﺖ ، ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﻭ ﺣﺴﻦ ﺁﮔﺎﻫﯽ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭼﺎﺷﻨﯽ ﻣﻼﺣﺖ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﮐﻨﯿﻢ ﺑﻪ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺟﻬﺎﻥ ﮔﺮﻓﺖ …
بیتردید، موضوع آلودگی محیط زیست یکی از مهمترین معضلاتی است که انسان معاصر را با چالشهای جدی روبهرو کرده است. این مسأله از آن جهت دارای اهمیت است، که علائم تهدید کننده حیات، آشکار شده و نسل حاضر و آینده را به دلیل آلودگیهای گسترده زیست محیطی، با تهدید مواجه ساخته است. از سوی دیگر، انسان بدون داشتن محیط زیستی امن و سالم، قادر نخواهد بود به زندگی طبیعی خود ادامه دهد.