جناب آقای فرماندار :
آیا وقت آن نرسیده که مرکزی موقت برای قرنطینه بیماران مشکوک به بیماری کرونا در شهرستان لنده راه اندازی شود؟
به قلم غفار فتحی
وقتی تمهیدات ستاد مقابله با کرونا در سطح شهرستان را تحلیل می کنم بعنوان یک شهروند حالتی از استرس و دودلی به من دست می دهد ، از سمتی به یقین می رسم که زخم های محرومیت و شاخص های مظلوم بهداشت و سلامت باید بخیه های فوری زده شوند ، با این اوصاف قصه بودن و نفس کشیدن ما مردم لنده در جوار کرونا ویروس اگر مزاح نباشد برگی از دفتر افسانه راز بقاست ،
فی الواقع این روزها شاهد سیر صعودی آمار مبتلایان در سطح شهرستان هستیم اما براستی محرک این سیر از کدام غفلت بیشتر تغذیه می کند؟
-در یک آسیب شناسی می بینیم که در مبحث بیمار یابی بسیار ضعیف عمل شده و از طرفی فقط نزدیک به دو هفته است که وسایل و امکانات نمونه گیری در اختیار شبکه بهداشت و درمان لنده قرار گرفته است چرا و به چه قیمتی؟چه کسی پاسخگوست؟
-چرا شبکه بهداشت ودرمان لنده افراد مشکوک تست داده شده را با توصیه به قرنطینه خانگی و ثبت در سامانه به حال خود رها می کند ؟ آیا این افراد با توجه به دوران کمون بیماری در خانه ها ماندند و زنجیره را قطع کردند و یا منتظر جواب آزمایش نشستند؟ چرا تحت هیچ هنجار قانونمندی بر قرنطینه آنان اصرار و نظارتی نمی شود؟ آیا وقت آن نرسیده که مرکزی برای قرنطینه بیماران مشکوک به ویروس کرونا در شهرستان لنده برای جلوگیری از آلودگی اعضای خانه و اجتماع راه اندازی شود؟
دلیل این که جواب نمونه های ارسالی شهرستان لنده اینقدر دیر پاسخ داده می شوند چیست؟ آیا دانشکده علوم پزشکی نیاز به کمک های مردمی دارد؟ تا کی نگاه های تک قطبی فقط باید به مرکز استان ادامه دار باشد؟
