“مردم آمدند و غلام گچسارانی ها هشت ساله شد”

فانوس زاگرس؛

به قلم نرگس احمدپور

از طلوع صبحی که  نام اولین کاندیدای انتخاباتی دهمین دوره مجلس شورای اسلامی ثبت شد ، تا طلوع صبح شنبه ای که پیروزی اش را ثبت نمود ، بیش از چهل روز میگذرد و حیات نوین سیاسی گچساران و باشت پیوند نوینی با حیات سبز اقتصاد و عمرانش در سپیده هشتم اسفند می بندد. اری مردم آمدند و هشت اسفند غلام گچسارانی ها هشت ساله شد ،  و اینک آغاز راه است .
غلامرضاتاجگردون سال سیاسی پیش رو را متفاوت تر آغاز می کند استارت جشن سبز بهارستان همگام با جشن سبز پیش روست ، جشنی که قرار است میرآب دیارمان صدای پای آب را به گوش دشت های تشنه و باغ های در حسرت آب دیارمان ،  آشنا کند ، دشتی که این روزها صدای اصیل هلهله دخترکان و زنانش و صدای برنوهای پدری ، دلش را به اصالت ناب ایل ترک و لر پیوند داد. آری میرآب ، جشن سبز نوید چهارساله پیش روست . برگ سپید آرای هوادارانت به حرمت سرخی خون احمدت تورا بر مسند سبز بهارستان نشاند.
عهدها به اثبات رسید ، دکتر کریمی و خسرو طاهری تراول بیست هزارتایی اشان را رو کردند و چله ی کمان باشت و باوی تیر خلاص را بر گرده سنگ بزرگ رقیب که نشانه نزدن بود ، رها کرد اینک الوعده وفا ، کرم نما که بهارستان خانه توست . چشمها فرش راهت و قلبها مالامال از صداقت ، گوش ها منتظر شنیدن انقلاب آب و دشت ها ویارانه ی باران دارند و بذر امید دستان سبزت را به یاری می طلبد ، گفتی غلام گچساران و باشتی ، خلعت آقایی برازنده اندامت باد که ایل ترک و لر به نام تو افتخار می کند.
حماسه ی حضور است و مردانی از تبار قشقایی ، سوگند برادری یاد می کنند و دست در دست هم بزرگان ایل را به شور دعوت می کنند ، اینجا در این جایگاه مقدس ایل ،پایه گذار اتحاد می شوند ، شهامت را در لبخند آنا می بینند و دستی پدرانه دستشان را در دست شهریار می گذارد ، حماسه ای دل دهه ها تفرقه را می شکافد و سرمنشا این راز ، مردی از تبار باوی است که در دامان آناهای چارقد گلی محله اش پرورش یافته و هر بار که همصدا و همگام حرکتی بود بسان پدرانش برادران قشقایی بازوی ثابتش بودند. اینجا دیار مردان میدان دیده ی سیاست و روزهای سخت حمایت است ، و لحظه موعود فرا می رسد و چه زیبا خطاب به لرزبانها می گویند ：ما ککاگری خود را ثابت کردیم شما پشت ککا را خالی نکنید. و الحق و انصاف که قشقایی کلامش و غیرتش مردانه بود به صداقت سردارشان که حجت را تمام کرد و انتخاب اصلح را به میزان معرفتش معرفی نمود.
گوی و میدان بود و مجال اتحاد و آنان دیگر که بر این مثل راسخ ناآشنا بودند ： برادران جنگ کنند ابلهان باور کنند ؛ نماد اتحاد را بی غیرتی قلمداد نمودند و داد بی هویتی سر دادند هر چند ریشه یکی بود و رشته رشته پیوند. سلام بر تو ای برادر ترکزبان ، ای هم آسمان من ، هم پیاله آفتاب ، همسفره باران ، سلام بر تو که در گنبدان گچساران اسوه اتحاد و غیرتی . سلام بر تو ای برادر لرزبان ، ایلمرد باوی و باشتی ، بختیاری تبار و بهبهانی الاصل ، ای هر که آسمانت همرنگ دود نشسته بر دامان سقلاتون است ، دادگری را یاری رساندید و راهی بهارستان کردید که اینک در این آغاز راه ، تکیه بر دلهای پاکتان دارد و دلگرم رای پاکتان. اینک شهریار شعار نمی دهد که شعورش چراغ سبز راه پیش روست . قافیه را باختند آنان که بخل را سرلوحه تاختن کردند و اقبالشان در افول ستاره کم سوی بختشان ، در پشت افق هفتمین غروب اسفند آخرین سوسویش را فروکش کرد. مبارکباد این رشته پیوندتان این استواری اصیلتان که یادگار کلام الله است و نشانه ی معجزه الهی در قلب رسولش که همانا وحدت هدف اصلی رسالتش بود. برادر همنفسم ، دلاور ایل سرافراز قشقایی و باوی و باشتی ، اسطوره های هشتمین طلوع اسفندی پیروزی گوارایتان باد . آفرین بر غیرت و همبستگی و همصداییتان. شهریار با ماست و بر ماست چون کوه ، استوار و باصلابت راهش را پر رهرو و شانه به شانه اش هر کدام تاجگردونی بر دامان زاگرس باشیم . پیروزی گوارایتان