فانوس زاگرس؛
سروده مسلم شهبازی آبدهگاه
به خود می بالم ای مردم
منم یک لر
منم باوی من از بویر احمد و ترکم
منم که افتخارم ایل قشقایی ست
همان ایلی که از نسل دلیران است
منم از نسل شیران و تفنگ چینان تاریخم
منم که تابش خورشید را دارم
منم که اتحاد ایل را دارم
منم که باد را دارم و می تازم
منم که اهل بارانم
وَ میبارم
بلی
من نیز می بالم
به خود
سرم بالا وُ لبخند خدا را نیز میبینم.
بلی…
من اتحادی اینچنین دارم
منم که از دعای مادران سیرم
منم که هم صدا با تو.. فریادم
من از ترکم من از باوی
من از بویراحمد و خامی
تبارم ریشه ها دارد
بلی
من یک دوبیتی از تبار
ترک و لرهایم
من از بویراحمدم تا قُله ی خامی
دنا را پشت خود دارم
غرورم ایل قشقایی
غرورم مردم باوی
غرورم ایل بویراحمد
تمام غیرت شهرم
همه را پشت خود دارم
بلی
بلند از قلب می گوییم
که تا جان در بدن دارم…
حقت را باز میگیرم…
بلی من دوستتان دارم..
“مایه ی افتخار”
دلــــی انـــدازه ی خــــومــی تـــو داری
تــو مــثـــل کُـــویِ خـــومی اســتواری
کــــــلامـــت داروی درد و ســــیـــمــون
خـــدا دونـــه تـــو مـــایــه ی افتخاری
دلـم قرصه که شــو راهت بخوسم
تـــو خـــوت گفتی وکیل و وامداری
تـــمــوم ای ســـرزمـینه ســــوز دیـیــم
وَت ایــــنازم کـــه ســـرشــار از بهاری
نه ترک و لر نه راس نه چپ کردی
تــو سی خدمت و ایــلت بی قراری
دلـــم ایـــخـــا هـــمــش دورت بـــگردم
بــــدونــن که تـــونـــی که شــهرَ یــاری
چـــه بـــی تـــدبـــیر ای نــومته نــهانه
وُ خـــوش دونــس غــــلام ای دیاری
خدا رحـــمت کــنه هم دی وو بــــوته
تـو خـــلق هـــر دوتــــــاشه یــــادگــاری
چـــــقدر جـــاش خــالیه دی مهربونت بـــــگرده هـــی بـــگــو قـــــربون نـــومــت
بــِـــنی ســـر وَ سَرِ زانـــوش بــــخــوسی
بــــوندی تـــیلت بـــی بُوش بــــخــوسی
چــــه دلـــش ایــخاس قــبولیته بــوینه بــــمــونه وُ بـــهــار ســربــلندیته بــــوینه
اگـــر بـــی که چـقدر وَت افتخار ایکه
تموم ایل باوینه و عشق توبهار ایکه
چــــقدر ایــــگو بــــرم قـــربون غــــلامم
بــبــخش خــرزو مـــنه بـــی ای کــلامم
خــــدا رحمت کــنه هـــم دیــــی وُ بـوته کـــه هــر کــه دی نــیاره چی مو سوته
به الله کـــه سلامت بــــاشی هـــــر روز بُوَد هــــر روز ایــــما بی تـــــو نــــوروز..
“شکوه و عزت”
ســـــلام بـــــر مــردمان پـــــاک بــــاوی
ســـــــــلام بـــــر رَفــــتگان خــاک باوی
ســــــلام بــــر هـــمت والای تـــــرکـــان
تــــلاش و وحـــدت بـــالای تـــــــرکان
ســــلام بـــر شـــیر مـردان دلـیرش
زنـــان و بــــچـه و بُـــرنا وُ پــیــــرش
ســلام بـر وحدت و بر هــمت دیــل
درود بــــر مـــــردم بــاهوش این ایل
ســـــلامی گــــرم بر بویر احمدی ها
بــــــــرادر هـــای درد و غــــیـرت مــــا
ببینید…
ســکوت سینه ها درهـــم شـکستند
بـــبـینـید درد هــــا آهـــسته رفـــتــنـد
ببینید خـــنـــده ها از نـــــو شـــگفتند
بـــه گـوش خفته ی ما قصه گفتند
بـبینید نــــالــه هـــا آهــسته تــر شــــد
تـــمام چَــــشم هـــا از عــشق تَـر شـد
بـــــبینید نــــو شـــده پــــیراهن شـــهر
کــــبــوتــر در اُفـــــق هــــا مــــیـزند پَــر
ببینید چــــاله ها ی غــــصـه پُر شــد
امــــیـــد و آرزو در ســـــیـنـه دُر شـــد
بــبینید خــــنـــده هــــای آســـــمـــان را
شـــــکــــوه و عــــــزت ِ ایــــلا تـــمـان را
بــبینید خــــدمـت و ســــازنـــدگی را
بـبینید شــــــور و شــــوقِ زنـــدگی را
هـــمه از انــــتخابی خـــوب ســـــر زد
کـــه جُـــغد شُوم از شـــهر تـــو پـَر زد
تو دیدی عشق خدمت پیشه دارد
تــــلاشـی ســــخت در انـــدیشه دارد
تــو گفتی مــــرحبا بــر غیرتت مـــرد
ســــر تـــعـــظیم دارد هـــمـــتـــت مـــرد
تـــــو دیـــــدی آســـــمان بـــاران اولـــــه
صـــــفا هــم ســـفره ی یـــاران اولـــــه
تــــــو دســت مـــرد غیرت را فِشُردی
بـــهاری ســـــبــز را در خــــانـــه بُــــردی
خـــدایا عـــشق تــو زیــــباترین است
به لطفت تاجگردون بهترین است
خـــدایا او ســـلامـــت بــــاد هــــر روز
بُـــوَد هــــر روز مــــا بـــا تـاج نـــــوروز
خـــدایا لـطف تــــو شـــــد رهـــــبــــر مـا
که تــــــاج خــــدمتش شـد بر سـر ما
مرحبا,,,,تاج بالاست
عالی عالی