لزوم یادآوری چند نکته درباره جشنواره ی اقوام،فرهنگ و هنر ایران زمین در دانشگاه یاسوج

لزوم یادآوری چند نکته درباره جشنواره ی اقوام،فرهنگ و هنر ایران زمین در دانشگاه یاسوج

َالف. حسینی ؛ طی این چند روز در حین اجرایی برنامه ای فرهنگی که در جشنواره ی اقوام،فرهنگ و هنر ایران زمین در دانشگاه یاسوج برگزار شد بیاینه های از طرف نهادها و واکنش های از تربیون های خاص در یک اقدام هماهنگ به نیابت از تمام مردم استان در جامعه منتشر شد. با بکارگیری اصطلاحات نامناسب و نادرست در این بیانیه ها، تربیون ها و بیانیه دانشگاه( که توسط دوستداران صندلی و مقام این دانشگاه،استقلال و آزادی آن را زیر سوال برد )لزوم یادآوری نکات چند را ضروری می نمایید.

نخست-براساس بند(و)ماده ۱ و ماده ۱۰ قانون اهداف، وظایف و تشکیلات وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (مصوب ۸۳/۵/۱۸ مجلس شورای اسلامی)همچنین بند الف ماده ۴۹ قانون برنامه چهارم توسعه مصوب۱۳۸۳ و تاکید مجدد آن در بند ب ماده ۲۰ قانون برنامه پنجم توسعه مصوب ۱۳۹۲ ، استقلال و آزادی دانشگاهها در اسناد بالادستی لحاظ شده است تا از دخالت و تصمیم گیری نهادهای دولتی و حاکمیتی در امور دانشگاهها جلوگیری نمایید،اما صدور این بیانیه ها و صحبت های صورت گرفته این قوانین را نقض نمود که خلاف روحِ قوانین مصوب می باشد.دانشگاه ها با توجه به ظرفیت همین قوانین باید بتواند آزادی و استقلال خود را حفظ و مستقل عمل نماید به اعتماد متقابل دانشجویان و دانشگاه خدشه ای وارد نشود.

در ضمن اگر تخلفی هم صورت گرفت(که نگرفت) دانشگاه خود دارای مراجع و اموری در زمینه بررسی تخلفات دانشجویی می باشد.
حال پرسشی که مطرح می شود این است که نقض قانون باعث نگران و ناراحتی مردم و ضربه زدن به نظام و باورهای مردم می شود یا این گونه برنامه ها؟

دوم-بر طبق چه ارزیابی و نظر سنجی مستدل و با چه ترازو و معیاری در مورد ناخشنودی و ناراحتی مردم از این حرکت صحبت می کنند.واقعا اگر مواضع آنها هم راستا با مردم است، در این شرایط نامناسب اقتصادی و سیاسی حاکم بر جامعه،سطح و مطالبات مردم را ناراحتی از یک برنامه فرهنگی می دانند. پیشنهاد می شود یک نظر سنجی توسط یک سایت مستقل در این زمینه انجام شود تا وزن و بازخورد بیانات شما به محک گذاشته شود.

سوم -در جوامعی که دارای بافت و فرهنگ سنتی ست بین شرع و عرف هم زیستی مسالمت آمیزی بر قرار بوده و هست،که گاها عرف دست بالا دارد(بیرون اوردن جلوی موهای بانوان یا زلف زدن).تاکنون متولیان امور شرعی چنین مواضعی تند و اصطلاحات نامناسب و ناشایست(ابتذال،مطرب و رقاصی، مطربگری،قبیح،شرم آور) به یک موضوع عرفی نشان نداده اند. رعایت امور عرفی و ارزش های آن مورد احترام خاص و عام و دارای جایگاه والای در جامعه ما می باشد، در هر صورت یک موازنه ای بین این دو برقرار است که با این بیانات این موازنه به هم می خورد،د،به همین خاطر از این برخورد هماهنگ و دفاع نامناسب دانشگاه(قلب های مریض،دانشجونما)، بیشتر جبهه گیری جناحی و پیشبرد اهداف سیاسی نه دغدغه و نگرانی برای مردم برداشت می شود.

چهارم-همانطوری که از عنوان مراسم جشنواره ی اقوام،فرهنگ و هنر ایران زمین کارکرد آن به روشنی نمایان می شود.وقتی فرهنگ اقوام مطرح میشود نمی تواند رقص و موسیقی که جز لاینفکی که از عناصر فرهنگی ست نادیده گرفت و حذف آن نشان دهنده ی عدم شناخت درست از فرهنگ می باشد،زیرا فرهنگ را مجموعه از آداب و رسوم،زبان،موسیقی ،شعر و آیین های شادی و غم ،اخلاق و روحیات،رفتار ، کردار و گفتار،باورها و بیان می کنند.

پنجم-رقص محلی ما (چه بانوان چه اقایان )ساختاری حماسی و سرشار از متانت،سنگینی،وقار است،اگر این رقص با لباس های محلی همراه شود ویژگیها منحصر به فرد و والایی به خود خواهد گرفت و زمانی که با حیای زنان و صلابت مردمانش عجین می شود هیز ترین و ناپاک ترین نگاه ها را مقهور و تسلیم خود می نمایید و از میدان بر در می کند.

ششم- باتوجه به اینکه دانشگاه یاسوج دارای دانشجویان غیر بومی و نا آشنا به فرهنگ عامه ما دارند،برگزاری چنین برنامه های برای نزدیکی دیگر قومیت ها و شناساندن و معرفی فرهنگ خودمان آن هم در یک محیط علمی و باز بسیار سودمند است قطعا آیین های شاد و زیبا(موسیقی و رقص محلی) تاثیرگذاری و احساس نزدیکی بیشتر ایجاد می کنند.لذا با نگاه عرفی باید آن را بررسی کرد و از برخوردهای تند و غیر کارشناسی خودداری نمایید تا بتوانیم از این فرصت به نحو احسن بهره برد.