تحلیلی بر انتخابات آتی در حوزه گچساران و باشت

فانوس زاگرس؛

تحلیلی بر انتخابات آتی در حوزه گچساران و باشت

به قلم بهنام عکاشه

هفته اول دی ماه ۱۳۹۰؛ اله کس راهی و کاوس قبادی با رایزنی های فشرده سیدقدرت را مجبور به آمدن به عرصه ای کردند که خود از نتایجش آگاه بود یا لااقل این گونه وانمود می کرد که عاقبت خوبی نخواهد داشت.

در وصف آن روزها همین بس که برخی از گریه و التماس لیدرهای سیدقدرت می گفتند.

دو ماه بعد ثابت شد سیدقدرت راست می گفته و نتیجه انتخابات همانی بوده که او حدس زده بود.

چهارسال بعد و در مراسم مرحوم سینا در حیاط حسینیه امام جعفر صادق(ع)، سیدقدرت در پاسخ به عده ای که درباره حمایت از «فولادی» پرسید جمله ای تاریخی آورد. «چی گیرمون ایا»؟

این گفتمان اگرچه به شوخی برگزار شد نشان دهنده نگاه منطقی کاسب کارانه مبتنی بر نظام هزینه و فایده سیاسی سیدقدرت بود و او همیشه این گونه بوده است.

سیدقدرت همیشه این گونه بوده و کسی را یارای عوض کردن مرد قدرتمند باوی نیست.

او احتمالا با علم به اینکه رای به فولادی هیچ عایدی برای او ندارد به وظیفه ای تاریخی در برابر خاستگاه سیاسی و اجتماعی اش عمل نمود.

او ۸ سال پیش از آن با حمایت نسبی اصلاح طلبان باشتی وارد مجلس شده بود.

سیدقدرت که یکی از زیرک ترین مردان تاریخ باوی است از اعتماد به نفس سرشار بوده و قدرت جذب فراوانی دارد.

وقتی پیام مظفری که آن سال به جبهه تاجگردون پیوسته بود گفت: سیدقدرت بچه باوی را رها نمی کند حسام در پاسخ او گفت سیدقدرت مثل سی و پنج سال گذشته عمل خواهد کرد.

حسام احتمالا حالا محاسبه می کند که سیدقدرت آنچه را در خشت خام دیده می دید او در آئینه ندیده بود. راز همراهی همیشگی او و سیدقدرت حتی در دوره ای که ناخواسته به جعفری رای داده بود، شاید همین باشد.

این اما پایان ماجرای سیدقدرت نیست.

او مانند یک جنتلمن به مراسم حاج عربشیر رفت و سخنران آنها شد. لحظه ای که در تاریخ روابط قشقائی و سیدقدرت به ثبت خواهد رسید.

اما پایگاه اجتماعی و رسانه ای قشقائی چندان استقبال گرمی نشان نداد و او فعلا از حملات بعدی منصرف شده است.

قشقائی ها احتمالا هنوز به تاجگردون خوشبین هستند. گرایش عجیب بعضی اصولگرایان ترک به تاجگردون نشان می دهد او علاوه بر ریزش های احتمالی، به رویش ها نیز دل بسته است.

عملکرد مایوس کننده لیدرهای قدیمی و جدید قشقائی در آنچه به زعم تاجگردون باجگیری سیاسی خوانده می شد و سوق دادن مطالبات سیاسی به بدنه قشقائی، به وضوح تاجگردون را دلزده کرد و کار تا جائی پیش رفت که او نه تنها امتیازی به آنها نداد که حتی در مقابل برخوردها با برخی از مدیران قشقائی نیز سکوت کرد.

انفعال سیاسی به بدنه آنها نیز سرایت کرده و آنها را بیش از گذشته سرخورده نموده است.

در این بین نامزد احتمالی قشقائی هنوز مشخص نشده ولی نمی توان روی نام یوسف باقری به این راحتی خط قرمز کشید.

مهندس جوان قشقائی احتمالا بیش از هر قشقائی دیگری در میان نفتی ها و لرزبانان جایگاه دارد. باقری به شدت نگران استفاده از اعتبار اجتماعی اش برای نیل به مقاصد سیاسی است.

گمگشته قشقائی این روزها ترجیح داده خلوت پیشه کرده و به رصد اوضاع بنشیند.

همان کاری که دوست بویراحمدی اش نکرد و البته عاقبت خوبی ندید. زینل زاده که در عالم سیاست جوان می نمود عجولانه خود را بر سر زبان ها انداخت و نتیجه اش را دید.

گرچه هیچ ادله ای بر نفوذ احتمالی سه رقیب احتمالی اش(تاجگردون، جعفری و سیدقدرت) در حکم صادره در دست نیست اما دست کم نمی توان خوشحالی هواداران این سه را پس از حذف زینل زاده ندید.(درباره احتمال تبرئه زینل زاده جداگانه به بحث خواهیم نشست).

هنوز از گرایش مرد محبوب بویراحمد گرمسیر به سمت خاصی خبر نمی رسد و حتی مشخص نیست این عمل احتمالی زینل زاده چه واکنش هائی را در بدنه اجتماعی گرمسیر برخواهد انگیخت.

زینل زاده به درستی می داند که در بهترین شرایط سنی قرار دارد و نمی خواهد به راحتی خود را به مهره سوخته تبدیل نماید.

اما جعفری و بیعت اصل که در دو سوی طیف های سیاسی و اجتماعی اصولگرایان قرار دارند ظاهرا با هدفی یکسان وارد عرصه خواهند شد.

نامزدی احتمالی جعفری چندان هواداران قدیمی اش را بر سر شوق نیاورده است. او نمی خواهد روی میزی بازی کند که دیگران آن را چیده اند و بدتر از همه صندلی سیدقدرت روی این میز صندلی ویژه خواهد بود.

واکنش او به حکم زینل زاده نشان می داد او قصد ندارد دست از سر راست بردارد. واقع این است که عکس دوره های قبل، توانائی او در برانگیختن بخش مهمی از راست ها، نادیده گرفته شده است و این او را آزار می دهد.

حالا تکلیف اصولگرایان مشخص نیست.

آنها به روشنی از اتوریته کافی برای گردآوردن همه یاران قدیمی حول سیدقدرت عاجزند. از سوئی از واکنش احتمالی بیعت اصل و جعفری بعد از اعلام کاندیدای نهائی، هراسناکند.

نحوه برگزاری انتخابات هم مورد مناقشه است و آنها این روزها بیشتر از موحد می گویند.

استیصال اصولگرایان شاید محصول عملکرد تاجگردون نباشد ولی قطعا مطلوب او خواهد بود. تاجگردون بیش از هر رقیبی از آن هراس دارد که قبلا شکستش داده است.

حالا همه موانع نامزدی سیدقدرت برداشته شده و تقریبا می توان او را یگانه نامزد انتخابات پیش رو از طیف راست دانست.

انتخابات در گچساران، بیش از هر زمانی به دو قطبی نزدیک شده است. این دوقطبی قطعا با دو قطبی تاجگردون- فولادی متفاوت است اما هر چه باشد برای تاجگردون هم این گزینه گزینه ای رویایی خواهد بود. گزینه ای که با خونریزی در اصولگرایان به نتیجه رسیده ولی تاجگردون کمترین هزینه ای برای آن نپرداخته است.

حالا نقش وزنه های اجتماعی، چه در بویراحمد گرمسیر و چه در قشقائی، می تواند به افزایش یا کاهش سهم هر دو مرد باوی در انتخابات بینجامد.

کاملا پیداست که سرمایه گذاری سیدقدرت روی جناح راست، کلونی های ناراضی باوی و بویراحمد، طبقه متوسط به پائین و ارتش بیکاران، جوانا‌ن منتقد و سامانه حاکمیتی خواهد بود. او احتمالا به سهم کمی در قشقائی قناعت خواهد کرد ولی حضور یک نامزد قشقائی می تواند او را به آینده امیدوارتر نماید.

تاجگردون اما روی هواداران و چپ قدیم، بخش جداشده اصولگرایان، کلونی مهم قشقائی، اقلیت های ساکن گچساران، طبقه متوسط و نظام اداری دولتی، حساب ویژه ای باز کرده است.

دوقطبی احتمالی پیش رو احتمالا یادآور دوئل سیاسی پس از رقابت حاج بهرام- نبی زاده خواهد شد.