فانوس زاگرس؛
بیکاری ، دستفروشی ، شهرداری
سید قربانعلی موسوی
بیکاری بقدری افسار گسیخته است که هیچ کسی نمی تواند چاره ایی برای آن بیندیشد و همین مطلب باعث شده تا عده ایی که سفره شان کاملا خالی شده اقدام به دستفروشی نمایند تا از قبل در آمد ناچیز آن شکم خانواده خویش را پر کنند ، از دیگر سو شهرداری افرادی را مامور کرده تا نسبت به جمع آوری بساط دستفروشان اقدام نمایند و این ماموران بجا و نابجا گاهی موجب درگیری می شوند که چهره یک شهررا مخدوش کرده وخوراک برای فضای مجازی مهیا می کند .
اگر کمی انصاف داشته باشیم و در امور مردم بیشتر اندیشه کنیم به آدمهایی که بساط دستفروشی پهن می کنند کاملا حق خواهیم داد تا برای ارتزاق وکسب روزی حلال به این فعل ادامه دهند و به هیچ وجه هم مزاحم آنها نخواهیم شد.
وقتی مسئولی از بالا به مردم نگاه می کند آنها را خرد و کوچک می بیند و به همین دلیل هیچ وقت خودرا جای آنها نمی گذارد تا عمق درد جانسوز این انسان های ناچار به دستفروشی را درک کند بقول شاعر ( به دریا رفته می داند مصیبت های طوفان را) بیشتر مسئولان ما از جنس مردم نیستند تا بتوانند همانند آنها فکر کرده و در تصمیمات اتخاذ شده اول مشکل مردم را در نظر داشته سپس چاره اندیشی کنند ، برگه ایی را امضاء کرده و دستورش را می دهند پی آمد آن هر چه می خواهد بشود دیگر آن مسئول سرش درد نمی کند چه اتفاق های ناگواری در پشت آن تصمیم بجا و یا نابجا رخ خواهد دادو چه بر سر آن بخت برگشته می رود که تصمیم شامل او شده است.
دستفروشی از جمله کارهای حلال است که اکثر آبرو داران اقدام به آن می کنند و در میان آنها افراد تحصیلکرده هم بسیار است که اگر روزگار بر وفق مراد آن تحصیلکرده گردیده بود بجای مسئول تصمیم گیر نشسته بودند اما از بخت بد جای هردو عوض شده است و اکنون باید برای نمردن تلاش نمایند و گر نه هیچ امیدی به آینده خویش ندارند.
متاسفانه همین امید کم سو و کم رمق را هم ماموران شهرداری از مردم می گیرند وبهانه شان هم این است که سد معبر کرده اند و مردم معترض هستند ، در گوشه گوشه ی هر شهری فضا های خالی آنقدر زیاد است که هزاران دستفروش می تواند با استقرار در آن مکان به کسب روزی حلال برای خود و خانواده خود بپردازد و هیچ ضرری هم برای هیچ کس ندارد ، باید از جنس مردم باشی تا درد مشترک را در یابی وگرنه…
بگذارید این ناچار شده ها که اقدام به دستفروشی کرده اند برای تامین حداقل نیاز خود و فرزندان شان در گوشه ایی از شهر بزرگ مان مشغول بکار باشند تا از سر ناچاری به دزدی اموال و زور گیری روی نیاورند ، به تحقیق کارشناسان بیشتر جرائم زائده نیاز انسان است و اگر برای آن چاره ایی اندیشیده نشود و رفع نیاز نگردد قطعاً بسمت بزه کاری روی خواهد آورد و آنجاست که چندین نهاد وسازمان باید درگیر شوند تا این مخل آسایش را از جامعه دور نمایند.
کمی بیشتر اندیشه کنیم و خودمان را از مردم بدانیم ، روی سخنم با صندلی نشین هایی است که در میان مردم نیستند و درد آنها را نمی دانند ، بقای صندلی شما به رضایت مردم بستگی دارد ، حال چه دستفروش باشد و چه نباشد، نگذارید هر روز شاهد درگیری بین ماموران شهرداری و دستفروشان مستأصل باشیم و میزان رضایت مردم نسبت به خودمان را کم و کمتر نمائیم.
سید قربانعلی موسوی شیرازی روزنامه نگار و فعال فرهنگی رسانه ایی چرام
