فانوس زاگرس؛
زیلایی ها یا ویلایی ها / آیا دغدغه ای برای واکردن گره های کور زیلایی وجود دارد؟!
به قلم مسلم بهرامی نژاد
قومی سرشار از محبت های بی پایان
آنانی که از اسارت های دنیا بوی نبرده اند
انسان های بی غل و غش اما پر از دغدغه
چند وقتیست من هم ولایتی انان شده ام تا به اصل خود برگردم
– انانی که خشت خشت خانه شان نشان از اصالت استو هنوز از سر سفره هایشان عطر نان تیری و ماست و پونه به مشام میرسد.
– قسم به جاری چشمه های سرشار از زندگی
– قسم بر بلوطان پیر دیارشان
– قسم بر کوه های استوار سر به فلک کشیده شان
– و اما قسم به دستان ترک ترک و پر از پینه ننه گل بس
– و قسم بر کمر خم مادر علیرضا که از تیغ هیزم زخم خورده
– هنوز زندگی در زیلایی جریان دارد و خواهان جریانسازی از جنس انقلاب هستند
– این مردم توقعی ندارند جز
– اسایش اجتماعی ساده ای تا بتوانند معاش کنند
– و روزنه ای که لقمه ای حلال بیاورند بر سفره کوچک ولی با ابرویشان
من از چند وقتی که مهمان انانم هویت دار شدم چون هویت را از دار های پیرشان گرفته ام
وقتی در زیلایی همسفر ما شوی دلت گم میشود تا ناکجا اباد ها
وقت ان است کمی تکان بخوریم تکان بدهیم جسم غیرتمان را
راد مردی های از جنس خلوص و تقوا میطلبد
زیلایی اخر دنیاس و مردمشان بر سکوی اول دنیا
چه شده عادت بر رها سازی کرده ایم
انقلاب سهم همه مردم است و اینان هم پاره های تن وطن
اه دلم میسوزد از بی مسئولیتی مسئولان
که از جلسه های بدون خروجی تا زبان بازی های محض
از گزارشات تهی از اثبات اری دلم میسوزد
اگر زیلایی ها گاز ندارن ، اب شرب بهداشتی ندارن و مدرسه ای در شان پاره های تن شان، جاده ای و سلامتی و …….
از ویلایی ها سر تر هستند و پای انقلاب ایستاده اند
آیا دغدغه ای موجود هست تا گره های کور زیلایی را وا کند
مسئولین محترم درد جهادی مردم زیلایی با دستان پر مهرتان التیام میابد
پس دریغ جایز نیست
چاره ای که بیچارگان و مستضعفان چشم به راه هستند
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
خادم دهستان زیلایی
مسلم بهرامی نژاد ۱۳۹۶/۸/۲۰
