فانوس زاگرس؛
دون کیشوت های کردستان، کاتالونیا و کهگیلویه بویراحمد
به قلم بهنام عکاشه
دُن کیشوت (به اسپانیایی: Don Quijote de la Mancha؛ دن کیخوته دِ لا مانچا) نام رمانی اثر نویسندهٔ اسپانیایی میگل سروانتس ساآودرا (۱۶۱۶–۱۵۴۷) است. این اثر از قدیمی‌ترین رمانها در زبان‌های نوین اروپایی است.
دن کیشوت زندگی فردی را به مخاطب نشان می‌دهد که دچار توهم است و وقت خود را با خواندن آثار ممنوعه می‌گذراند. «دن کیشوت» پهلوانی خیالی و بی‌دست‌وپاست که خود را شکست‌ناپذیر می‌پندارد.
او به سفرهایی طولانی می‌رود و در میانهٔ همین سفرهاست که اعمالی عجیب‌وغریب از وی سر می‌زند. وی که هدفی جز نجات مردم از ظلم و استبداد حاکمان ظالم ندارد نگاهی تخیلی به اطرافش دارد و همه چیز را در قالب ابزار جنگی می‌بیند.
او تحت تأثیر کتاب‌هایش، ابتدا به آیین‌ها، ماجراها و قصه‌های شوالیه‌گری علاقه‌مند می‌شود و سپس به تدریج شیفتهٔ شوالیه‌های ماجراجویی می‌شود که دنبال مأموریتی شرافتمندانه و آرمانی هستند.
رؤیای کیشانو این است که شوالیه‌ای ماجراجو شود و سوار بر اسب و زره بر تن در دنیا ماجراجویی کند. با این هدف که تمام اشتباهات عالم را درست کند.
پس از مدتی طولانی شیفتگی‌اش به آیین شوالیه‌گری او را وادار می‌کند تا دست به عمل بزند. کیشانو ملبس به زره‌ای زنگ‌زده، بر اسبی لنگ سوار می‌شود تا به جستجوی ماجراهای شوالیه‌ای برود.
دن‌کیشوت به شکل غیرمنتظره‌ای در نبرد با شوالیهٔ آینه‌ها به پیروزی میرسد. شوالیه‌ای که معلوم می‌شود کسی جز سامسون کاراسکوی تغییر چهره داده نیست. سامسون قصد کرده بود از طریق تغییر چهره و درآمدن در هیأت شوالیه‌ای رقیب، دن‌کیشوت را به خانه بازگرداند و … باقی ماجرا
(برگرفته از ویکی پدیا با ویرایش جزئی)
اکنون با گذشت ۴۰۰ سال از مرگ سروانتس، در جهان دن کیشوت های فراوانی در حال بازتولید هستند.
در فاز جهانی در ماه گذشته، کارلوس پوجدمن بدون لحاظ شرایط بین المللی دست به تحریک اهالی ایالت کاتالونیا زد و یک همه پرسی استقلال از اسپانیا را ترتیب داد… پوجدمن در حال حاضر به بلژیک گریخته و در انتظار دستگیری مانده است.
در فاز منطقه ای، مسعود بارزانی با بی تدبیری، سرنوشت یک ملت را به تصمیم غلط خود که برگرفته از شهوات سیاسی او بود، گره زد… حالا بارزانی که عمری در مبارزه برای ملت بزرگ کرد بود مجبور به ترک صحنه سیاسی شده است.
در استان کهگیلویه و بویراحمد هم عده ای دن کیشوت وار در حال حمله به آسیاب های بادی هستند که ساخته ذهن مالیخولیائی آنهاست.
این جماعت خود را ناجی استان دانسته، توگوئی جز خود و اندیشه شان کسی را باور ندارند.
هر روز دن کیشوت ها از رسانه های تکراری سربرآورده و خود و آرزوهای موهوم شان را بر مردم استان می نمایانند.
آنها شوالیه وار به دشمنان خودساخته که به گفته خودشان این روزها گچساران و برخی بزرگان این دیار است حمله ور می شوند و غافل از این اند که عاقبتی سخت را به انتظار نشسته اند.
آنها سوار بر عاطفه قوم بویراحمد و بعضا کهگیلویه شده، بی هیچ ادله ای و استنادی و گمان بر این دارند با هوچیگری و سخنان عوامانه کیسه ای در آینده برای خود بدوزند.
برخی معتقدند اظهارات شوالیه های خیالی جهت انتخاباتی دارد ولی اول اینکه صاحبان این اظهارات در آن حد که بتوانند زمام جامعه بویراحمد را به دست بگیرند نیستند و دوم اینکه بویراحمدی ها، یک بار به شعار “عزت بویراحمد” که تز دن کیشوت های اولیه بود یک “نه” بزرگ گفتند و زارع که اتفاقا هم در استخدام ها و هم در مناقصات و در انتصابات، با دوری از شارلاتانیسم اجتماعی و رسانه ای در حال بهره برداری های خویش است.
کسانی که نمی دانند کافی است روایت عددی بهره بری گچساران و باشت از مدیران بالاترین سامانه سیاسی استان را احصا نمایند.
و کافی است لیست استخدام های قانونی و غیرقانونی دستگاه ها، در ادارات کل و ادارات شهرستانی را محاسبه و مقایسه نمایند.
وقت زیادی نمی برد که بفهمیم سهم گچساران از مدیریت های استان چه عددی است و آن را با بویراحمد و حتی کهگیلویه مقایسه نمائیم.
با یک فراخوان از ادارات به راحتی می توان به سهم واگذاری مناقصات به پیمانکاران سه حوزه اجتماعی استان پی برد.
به راستی هیچ به این اندیشیده اید که سهم گچساران و باشت از حوزه دانشگاهی و فرهنگی تقریبا صفر است؟ کسی داد سخن داد؟
آیا کسی می داند که نفت گچساران که یک چرخ از ماشین اقتصاد کشور است و اگر بخواهبم آن را با کل مدیران کل گچساران مقایسه کنیم قطعا بیشتر است، توسط یک بویراحمدی شریف اداره می شود؟ کسی تهدید به افشاگری نمود؟ کسی گفت ورود می کنم؟
آیا صیدالی یک هم خونش را در اولین گام، مدیر عملیلات که مهم ترین پست نفت است گچسارانی ها، نام فلکه الله را به فلکه باشت باوی تغییر دادند تا مثلا حساب کار دست سفارت بویراحمد در گچساران! بیاید؟
هیچ می دانید اکثر زمین های بکر گچساران در اختیار هم استانی های ساکن یاسوج می باشد؟ آیا در دهه ۷۰ کسی گلایه کرد که چرا یاسوج چنین شد و گچساران و کهگیلویه چنان ماندند؟
حال پس از نزدیک به صد سال مردم گچساران دارند سهم شان را می گیرند و کسی آمده که بیش از گماردن این و آن به ریاست، به آبادی روی آورده و به جای اندیشیدن به داوری دیگران در پی افزودن بر نام و نان مردمانش است، شما چرا آزرده اید؟
چرا چنین برآشفته اید؟ چرا بدون در نظر گرفتن آینده اجتماعی استان، رفتارتان چنین است؟
در شهر من علیرغم شکوه ها، کسی زمام به دست گرفته که جای لول برنو را با لوله آب امام زاده جعفر و کلاغ نشین عوض کرد و بر خود می بالیم که مردمانی که از یاسوج به گچساران می آیند یا برعکس، این تفاوت را می بینند. افتخار دارد حماسه جاده بهبهان را دیدن.
ولی با همه اینها، آیا بیمارستان یاسوج و پروژه های عظیم گاز موجبات رشک گچسارانی ها شد؟ آیا راه آهن اقلید یاسوج سبب حسادت مردمان دیگر آبادی ها شد؟
شرم آور است. دون کیشوت ها نمی خواند توهم خودساخته را فراموش نمایند ولی بدانند سرنوشت نیکی نداشت دون کیشوت و شما نیز ندارید.
و سرانجام دون‌کیشوت و دستیارش سانچو پانچو به روستای خود باز‌می‌گردند . دن کیشوت پس از سفرهای طولانی ، پیر و خسته به بستر مرگ و بیماری می‌افتد . پایان کار دن کیشوت با آن آرمان‌های سلحشورانه‌اش برای خوانندگان این اثر با غم و اندوه همراه است . زیرا خواننده گرچه بر سفاهت و نادانی او بسیار می‌خندد اما در دل همواره او را دوست داشته است زیرا این سلحشور فرتوت مظهر صفا و مهربانی و انسانیت است./زاگرس آنلاین
احسنت بر قلمت جناب عکاشه…عالی بود
کو بره جمعش‌کن
سخنی از یک لر وقتی در بحثی کم میاره 🙂
عالي جناب عكاشه مثل هميشه پر قدرت
گچساران هنوز به یک درصد حقش هم نرسیده اینا صداشون بلند شده وای به روزی که بخوایم تمام حقمون رو مطالبه کنیم
گچساران بالاترین نرخ بیکاری رو به گفته خودشون در استان داره و بیشترین جمعیت شهرنشین رو. بعد اینا میخوان چیزی که حقمونه و ثروتی مال اونها نیست رو از چنگ ما دربیارن. من پیشنهادم اینه که خونواده های گچسارانی جوانان بیکارشون رو که کم هم نیستن رو بفرستن استانداری برای اعتراض به این وضعیت، ما هم بلدیم از،این کارا کنیم.
اتفاقا خود شما مصداق دون کیشوت وحتی بیش از آنها توهم زده ای. ازاین خبرایی که میگی نیست برادر. مردم بویراحمد وترکها می بینند ومی فهمند چقدر مورد بی توجهی و کم لطفی قرار گرفته اند ولی این مردم برعکس جنابعالی وامثالکم اهل باچه خواری وتملق نیستند. ازنظر جاده هم اگر نمیدانی بدان که یک طرح ملی است که درهمه جا ومستمر درحال اجرا بود واتفاقا دیگه جای کمی از کشور مانده که دوبانده نشده است. میخواستی آخرین جاده توایران هم این جاده رادو بانده نکنند؟ضمنا بنظر میرسد کارهای بزرگ نمایندگان قبلی مانند سد کوثر وآبیاری دشت لیشتر،فردوگاه،دانشکده نفت،بیمارستانها،درمانگاهها،راههای روستایی،شهرستان شدن باشت و صدها مورد دیگر راشما نمیبینید وفقط رساندن اب به زمینهای خانواده تاجگردون در تلخاب شیرین وامازاده جعفر رامیبینی.برادر من: تاج فقط نماینده خانواده خودشه وچندتا پاچه خوار مثل جنابعالی.
اولا شما از طرف خودت صحبت کن چکار به ترکها داری، دوما اگه تاجگردون هیچ کاری واسه گچساران نکرده پس بفرمایید چرا حضرات صداشون بلند شده که بی عدالتی شده و از این یاوه گویی ها، و در اخر پیشنهاد میکنم از گچساران به سمت خوزستان حرکت کن ببین کجای جاده بهبهان دو بانده هست ، یا به سمت استان فارس برو ببین چقدر از ما عقب ترن، بله این جاده ها پروژه ملیست ولی باید دید کجا رو جزو ملت حساب میکنن کجا رو نه
درود
دن کیشوت اصلی همون کسی هست که تو در مدحش مدیحه سرایی کردی
قبلا که توضیح دادن که دن کیشوت یه ادم متوهم بود، نمیدونم چه دلیلی داره که فکر کردی تاجگردون متوهم هست، فک کنم همین جور خواستی یه جوابی داده باشی. به شما باید پاسخ منطقی دادن رو آموزش بدن
آقای بهنام عکاشه همون بهتر که هیچ سهمی به گچساران داده نشه چون فقط چند خانواده از آن بهره مند میشه آینده گچساران به زودی مانند دهدشت موحد میشه نگران نباشید
باز توهم زدی عکاشه / چهارتا کتاب خوندی شدی تحلیلگر ؟ آینده نگر؟
جناب عکاشه.اگه میشه در مورد نامجو قدیم واسمون اطلاعاتی از اطرافیان جمع آوری کنید.خیلی ممنون.