فانوس زاگرس؛
نقد منصفانه و لزوم حساس شدن والدین به امور آموزش و پرورش فرزندان
به قلم هومان ایروانی
لازم میدانم از مدیریت محترم پایگاه خبری فانوس زاگرس که در راستای عمل به تعهدات خویش نسبت به تنویر افکار عمومی و به چالش کشیدن مسوولین آموزش و پرورش استان و همچنین وزارتخانه که در رابطه با مسایل گوناگون این نهاد و پاسخگو بودن به مردم، تلاش وافری را به خرج می دهند، تشکر و قدردانی نمایم.
اینجانب چندی پیش در تاریخ ۹۶/۵/۱۷ به بیان مطلبی انتقادی در باب جشنواره نوجوان خوارزمی، چگونگی برگزاری و نحوه داوری و نیز عدم اصالت اثر پژوهشی منتخب در استان از دیدگاه دانش آموزان منتقد پرداختم و آن پایگاه خبری مصاحبه ای را با مدیر کل آموزش متوسطه دوره اول در وزارت آموزش و پرورش به انجام رسانید.
در آن متن انتقادی از مدیر کل آموزش و پرورش تقاضا نمودم تا مدیریت آموزش و پرورش را به افرادی که به دنبال اعمال نمایشی یا به اصطلاح شوآف هستند، نسپارند و انگشت اشاره خود را به سمت یک معضل فرهنگی در حوزه پژوهش دانش آموزی نشانه رفته که متاسفانه با دیوار محکمی از نگاه های سنتی به شیوه مدیریت امور در این حوزه مواجه گردیدم. البته اذعان می دارد برای درمان این زخم ها و عفونت های چرکین ناشی از آن نیاز به تجویز آنتی بیوتیک های بسیار قوی می باشد تا از رنج و آلام حاصل از آن بکاهد.
باید یادآور شد که با ماست مالی کردن و پاک کردن صورت مساله، نمی توان به رفع مشکلات آموزشی و پژوهشی پرداخت. امروزه مدیریت کردن در حوزه آموزش و پرورش کاری شاق و دشوار است که با بالا رفتن فرهنگ عمومی والدین و دانش آموزان و آگاهی مردم از مطالبات خود و نیز نقش رسانه های تیزبین، کار را برای مدیرانی که احیانا در جایگاه خود قرار ندارند دشوار نموده است.
این گونه نباشد که به دلیل نداشتن روحیه انتقاد پذیری با انتشار یک مطلب انتقادی و سازنده از سوی رسانه ها، آن را تشویش اذهان عمومی عنوان کرده و از چاله به چاه افتاده و راه را دو چندان به خطا برویم. با پاک کردن صورت مساله به جای حل آن و سرپوش گذاشتن به ضعف های مدیریتی و دادن مقام و افتخارات پوشالی، نمی توان هم چنان این زخم های کهنه را بی درمان گذاشت. سعی نماییم با پذیرش انتقاد و اخلاق مداری و پرهیز از کارهای نمایشی، به سعه صدر خود بیفزاییم.
این گونه نباشد که برای رهایی از فشار نقد رسانه ها و افکار عمومی، مسوولین وزارتی و استانی در رفتارهای نمایشی هم ساز شوند و از رسالت اصلی خود که عدالت در آموزش می باشد غافل بمانند.
البته خوب می دانیم و می دانید که آدمیان خردمندند و به تحقیق خواهند پرسید و آگاه تر خواهند گردید و لذا این نگاه انتقادی وجود خواهد داشت هر چند که با حربه هایی چند روزی معطل بماند.
لذا از هم استان های عزیز و والدین گرامی تقاضا دارم تا با حساس شدن نسبت به امور آموزش و پرورش فرزندان خود که آینده سازان این جامعه می باشند، با نقد منصفانه به یاری آنها بشتابند و با نه گفتن به اعمال نمایشی و مدیران ناکارامد و تشویق مدیران توانمند، به تعالی فرزندان خود کمک نمایند.
