فانوس زاگرس؛
استان چهارمحال در حصر آرزوهای محال !
به قلم سجاد مختاری
چهار سال از عمر دولت یازدهم و چهل سال از عمر دولت های پس از انقلاب سپری شده است، توجه به استان های محروم همواره از جمله آرمان های مسئولان مختلف در طول ادوار بوده است اما تاکنون هیچ یک از مسئولان بی توجهی خود را عامل محرومیت این استان ها ندانسته است!
استانی که در لیست ده استان برتر کشور در زمینه گردشگری قرار دارد!
چهارمحال و بختیاری را نباید استان محروم نامید، لفظ محروم به منطقه ای اطلاق می گردد که دچار عدم برخورداری از استعدادها و ظرفیت های خدادادی باشد با این اوصاف چگونه استانی را که در لیست ده استان برتر کشور از منظر جاذبه های گردشگری وجود دارد می توان محروم دانست؟! بهتر است بدانیم از جمله محورهای توسعه چهارمحال و بختیاری پس از نیروی انسانی، توریسم و گردشگری می باشد که سهم این استان در گردشگري مغفول مانده است در حالی که چنانچه به مواصل و محورهاي ارتباطی این استان توجه شود می توان دریافت ،از ظرفیت تبدیل شدن به یکی از بهترین مناطق گردشگري برخوردار است.
اگر در طول تمامی ادوار پس از انقلاب تنها به منطقه گردشگری ( شیدا ) در این استان توجهی صورت می گرفت زمینه اشتغال ۲۰ هزار نفر فراهم شده بود و بخش اعظم مردم چهارمحال و بختیاری در خارج از استان مشغول به کار نبودند! با این اوصاف چگونه این استان را باید در زیر مجموعه استان های محروم گنجاند و با کوبیدن بر طبل وعده های توخالی محرومیت زدایی، یک دوره دیگر بر عمر بی توجهی به چنین مناطقی افزود؟
قطب کشاورزی زاگرس و متوقف شدن صنعت کشاورزی!
چهارمحال و بختیاری در سالیانی نه چندان دور قطب کشاورزی در زاگرس به شمار می رفت اما اکنون کشاورزی این استان در چه وضعیتی قرار دارد؟ کوچک شدن زمین های کشاورزی بر اثر اصلاحات و توارث مکرر منجر به از بین رفتن توجیه اقتصادی کشاورزی در استانی که به چهارفصل بودن معروف می باشد شده است و چهارمحال عملاً بخش کشاورزی و صنایع تبدیلی آن متوقف شده است و هیچ مسئولی تاکنون برنامه ای تحت عنوان تهیه و تدوین سند بلند مدت بخش کشاورزی و صنایع وابسته به آن،توسعه و پرورش ماهیان سردابی،تقویت شرکتهای بازرگانی و تجاری در زمینه صادرات محصولات کشاورزی،توسعه کشتهای گلخانه ای و بهره مندی از پتانسیل و توانمندی فارغ التحصیلان بخش کشاورزی که می توانند رافع مشکلات یادشده باشند ارائه نداده است.
هزینه های کلان و درآمدهای ناچیز عامل بیکاری جوانان چهارمحال و بختیاری!
زیاده خواهی ها و عدم برنامه ریزی های مناسب باعث می شود پروژه های کلانی مانند عبور جریان گاز و نفت خوزستان به اصفهان و سایر استان ها از چهارمحال و بختیاری که می تواند باعث توسعه صنعت توریسم و گردشگری،صنایع پتروشیمی و صنایع وابسته به آن،همچنین ایجاد صنایع پایین دستی وابسته به مجتمع های فولاد و ذوب آهن و ایجاد اشتغال جوانان گردد به فراموشی سپرده شود! (با نداشته ها می توان بیشترین داشته ها را به وجود آورد اگر برنامه وجود داشته باشد و عدم وجود برنامه می تواند داشته ها را در کسری از زمان به نداشته ها تبدیل کند و این همان اتفاقی است که در گوشه گوشه کشور به اشکال و انحای مختلف رخ داده است! )
آبرسانی با تانکر به مردمان چهارمحال!
اگراز طرح انتقال آب کوهرنگ در این یادداشت با عنوان کوه ننگ نام برده شود اغراق نیست! دشت های گسترده چهارمحال مانند فرادنبه، سفید دشت، بروجن و … که تبدیل به دشت های ممنوعه شده اند، افت بیش از حد منابع آب زیرزمینی و چندین و چند عامل دیگر را باید کنار گذاشت و به پروژه ای به نام نیروگاه برق آبی کوهرنگ رسید که حکایت حرف زوری است که یک زور گیر به خاطر داشتن لابی های فراوان در سطح کشور و مجلس، بر منابع آب یک استان چنگ انداخته و هر سال با بهانه استفاده از آب آشامیدنی برای مردم از آن در مصارف دو کارخانه بزرگ ذوب آهن، فولاد مبارکه، کاشت برنج و سایر مصارف صنعتی استفاده می برد و نشانی از محرومیت زدایی مسئولان داعیه دار دفاع از حقوق مردم مناطق محروم هم نیست!
مهاجرت ساکنان روستاهای چهارمحال به مرکز استان!
هنگامی که کشاورزی، آب، اشتغال، امکانات از روستاییان گرفته شود چه عاملی می تواند مانع مهاجرت آنها به شهرها شود؟ مرکز استان چهارمحال و بختیاری که خود از مشکلات عدیده شهرسازی و پروژه های خلق الساعه ای مانند برج های دوقلو و ترافیک و مسدود شدن مسیرها و … رنج می برد با مهاجرت روستاییان با مشکلات شهری بیشتری مواجه شده است و همچنان برنامه های اقتصادی صد روزه و یک ساله و چهار ساله و چهل ساله خاک می خورند زیرا تصمیم گیران، اجرا کنندگان خوبی نیستند و اجرا کنندگان، برنامه ریزان خوبی نیستند!
ناپایداری توسعه پایدار و خشک شدن ۲۷۰ هزار هکتار از مراتع استان چهارمحال!
ریزگردها، وجود تنها ۳ تصفیه خانه فاضلاب در سطح ۲۴ شهرک صنعتی این استان، ممنوع شدن دشت ها، زوال گون جنگلی و … و … و… به خشک شدن ۲۷۰ هزار هکتار از مراتع استانی منجر شده است
که ۳۰۷ هزارهکتار از جنگل های منطقه زاگرس را در دل خود جای داده است!
حال چهارمحال استانی محروم است یا از محرومیت توجه مسئولان رنج می برد؟ آیا رئیس سازمان گردشگری کشور از چهارمحال برگزیده شده است؟ سهم این استان در وزارت نیرو کجاست؟ جایگاه آن در نظام برنامه ریزی کشور چیست؟ کرسی های وزارت کشاورزی در تصرف نیروهای انسانی کدام یک از مناطق است؟ وزارت راه چه زمانی در تصدی مدیری از خطه چهارمحال بوده است؟ چهارمحال در کدام نقطه از سندها و نقشه های وزارت مسکن و شهرسازی قرار دارد؟! مسئولی که بتواند به این پرسش ها پاسخ مناسبی ارائه نماید بدون حکم و ابلاغ هم مسئول است و مسئولی که نتواند همانند مسئولان پیشین خود پاسخ مناسبی دهد با هزاران ابلاغ و تحلیف نیز مسئول با مسئولیت به شمار نمی رود!
