“آثار بی هویتی سیاسی”

  فانوس زاگرس؛

به قلم مصطفی جوزانی

از عوامل نبود احزاب قوی و دارای شناسنامه، بروز افراد بی هویت سیاسی در جوامع می باشد. در اکثر جریانات سیاسی،اجتماعی اینگونه افراد ناخواسته یافت می شوند.
فرد بی هویت سیاسی هیچ گاه قابلیت جلب اعتماد خود توسط دیگران، اشخاص و جریانات دارای قدرت را پیدا نخواهد نمود بلکه تنها ابزاری جهت پیش برد اهداف کوتاه مدت قرار خواهند گرفت.
معیار سنجش حق و باطل توسط آنها به میزان نزدیک بودنشان از قدرت و شخص دارای قدرت بستگی دارد.
اینگونه اشخاص به شدت از نداشتن اهداف رنج برده و به همین علت در لحظه زندگی گذرانده و آرمانگرایی را امری مذموم می پندارند.
گاه ممکن است ترس از دست دادن منافع و فرصت طلبی باعث محدود نمودن عرصه از افراد تابلودار و با هویت سیاسی توسط آنها شود و بیش از پیش با ظهور و بروز افراد نزدیک و هم فکر به خود سطح رشد و پویایی جامعه را به انحطاط بکشانند.
مبتلا شدن به بیماری بی هویتی سیاسی در اشخاص و گاه در هواداران جریانات سیاسی رخ خواهد داد، ثبات سیاسی و عزت گذشته هیچ گاه پوششی بر بی هویتی سیاسی زمان حال آنها نخواهد شد.
عواملی که در بی هویتی سیاسی افراد نقش دارند می توان به
-احساس بی قدرتی سیاسی
-بی معنایی سیاسی
-بی هنجاری سیاسی
-و بیگانگی اشاره داشت.
گفتیم شخص بی هویت نزدیکی به قدرت را تنها محدود به خود می داند و هیچ گاه احساس به بی قدرتی سیاسی جایی در ذهن او پیدا نخواهد نمود که همین امربه مرور از وی فردی بیگانه و بی هویت خواهد ساخت.
در نظر اینگونه افراد تفاوت شناخته شده مابین جریانات سیاسی بی معنا خواهد بود، به همین جهت قدرت جای گرفتن زیر هر تابلو و پرچمی را دارند.
بی هنجاری سیاسی، زمانی توسط وی رخ خواهد داد که اخلاق سیاسی جای خود را به سیاستهای انحصارطلبانه دهد.
ودر نهایت بیگانگی در فرآیند تصمیم گیریهای عقلانی توسط افراد بی هویت سیاسی هنگامی اتفاق خواهد افتاد که در جهت اهداف سود جویانه وی قرار گیرد.