فانوس زاگرس؛
ماراتن انتخابات شورا
به قلم عرفان محمدی مفرد
در چهارچوب سیاسی کشور ما،مساله ی انتخابات شورای اسلامی شهر و روستا نقطه ی عطف است.شورای شهر به تعبیر سیاسی،همان پارلمان شهری است که اگر بتواند کارا و اثر گذار باشد،بازوی توانمندی در راستای توسعه و عمران شهر خواهد بود و بر عکس اگر ترکیبی نادرست و یا منفعل باشد،دقیقا مانعی بر سر پیشرفت و آبادانی خواهد بود.امروز آخرین فرصت ثبتنام شورا بود و در شهر دوگنبدان بالغ بر صد نفر در این ماراتن نام نویسی کرده اند.پرداختن به همه ی وجوهات این اتفاق از حوصله ی این مقال خارج است اما آنچه در فضای رسانه تا به الان دیده ایم این بوده که عده ای این حجم عظیم ثبتنام کنندگان را تخطئه کرده اند و عده ای نیز آن را فرصتی برای حضور جوانان دانسته اند.از مرزهای شهرمان که فراتر برویم،در خود پایتخت هم بالغ بر هفت هزار نفر ثبتنام کرده اند.پرسش اینجاست که اولا چرا آمار ثبتنام کنندگان بالاست و ثانیا راه مردم چه باید باشد؟واقعیت اینست که دیگر نگاه های قومیتی و جناحی از سر راه انتخاب های مردم برداشته شده است و دیگر دسته بندی به معنای خاص طبقاتی معنا ندارد،دیگر فضای غربال بر چهارچوب انتخابات معنا ندارد و به نوعی به درجاتی از فضای باز سیاسی رسیده ایم،در همچون فضایی طبیعی است که یک چهره ی دانشگاهی،جوان و تحصیلکرده در کنار یک چهره ی عادی و کمتر برخوردار از فاکتورهای اجتماعی رقابت کند یا بعبارتی عامیانه تر در همین فضا یک استاد دانشگاه یا یک پزشک در کنار یک بیکار یا جویای کار قرار میگیرد،اگر نقطه ی قوتش راببینیم باید بگوییم فضای باز سیاسی ایجاد شده و اگر نقطه ی منفی راببینیم باید بگوییم بارمعنایی انتخابات شورا تا آنجا پایین آمده که برای یک ترکیب هفت نفره یا نه نفره،صد و پنجاه نفر به صحنه می آیند.در هر حال آنچه نباید تغییر کند،اراده و رای مردم است،مردم همچنان باید دیدگاهشان انتخاب افراد تحصیلکرده،باانگیزه و دلسوز خدمت باشد؛چه ده نفر به صحنه بیاید چه هزار نفر،آنچه شایسته ها را گلچین میکند همان رای آگاهانه مردم است که نباید زیر فضای جهت دار رسانه و جامعه دستخوش تغییر شود…
به امید پیروزی شایستگان و نخبگان
