گروه علم و فناوری: اسکلت نادرترین پستاندار دریایی جهان با تصویربرداری دیجیتالی حفظ شد.
دانشمندان با هدف کمک به تحقیقات علمی و تلاشهای حفاظتی، بازسازی دیجیتالی نادرترین پستاندار دریایی جهان را انجام دادهاند؛ گونهای که جمعیت آن در طبیعت در آستانه انقراض قرار گرفته است.
در این پروژه، اسکلت یک واکیتای ماده (Vaquita) نوعی گرازماهی کوچک که تنها در بخش شمالی خلیج کالیفرنیای مکزیک یافت میشود با استفاده از ترکیبی از تصویربرداری پزشکی، اسکنهای میکروسیتی (Micro-CT) با وضوح فوقالعاده بالا و عکاسی دیجیتالی شد.
پژوهشگران این تصاویر را به صورت رایگان در اینترنت منتشر کردهاند تا دانشمندان سراسر جهان بتوانند بدون به خطر انداختن نمونههای فیزیکی نادر و شکننده، این اسکلت کامل را مطالعه کنند. تصور میشود تنها تعداد اندکی از چنین اسکلتهای کاملی در جهان وجود داشته باشد.
جیمی کناب، نویسنده اصلی این مطالعه و پژوهشگر دکتری در دانشگاه آتلانتیک فلوریدا، میگوید: ما میخواهیم بر حفاظت از واکیتا و افزایش آگاهی عمومی درباره آن تأثیر بگذاریم، اما در نهایت هدف اصلی، ایجاد مجموعه دادههای دسترسی آزاد برای تنوع زیستی است.
یک شبکه کامل از اطلاعات وجود دارد که میتواند برای مطالعه تنوع زیستی، حفاظت از گونهها و تکامل به اشتراک گذاشته شود. از یک مجموعه داده واحد، دستاوردهای بسیار زیادی میتواند حاصل شود.
یک سرشماری در سال ۱۹۹۷ نشان داد که حدود ۶۰۰ واکیتا در طبیعت زندگی میکنند. اما امروزه برآوردهای صندوق جهانی طبیعت (WWF) نشان میدهد که تنها بین هفت تا ۱۰ فرد از این گونه باقی ماندهاند و همین موضوع واکیتا را به نادرترین پستاندار دریایی جهان تبدیل کرده است.
کاهش جمعیت این گونه عمدتا به دلیل گرفتار شدن ناخواسته در تورهای مورد استفاده در ماهیگیریهای غیرقانونی است.
پایه این پژوهش، یک اسکلت کامل ماده بود که در سال ۱۹۶۶ جمعآوری شده بود. هزاران برش تصویری حاصل از این اسکنها سپس کنار هم قرار گرفتند تا مدلهای سهبعدی از تمام استخوانهای اسکلت ساخته شوند. این فناوریها به پژوهشگران اجازه دادند مدلی بسیار دقیق تولید کنند؛ از نمای کلی اسکلت گرفته تا جزئیترین ساختارهای میکروسکوپی استخوانها.
از آنجا که اسکلتهای واکیتا بسیار کمیاب هستند، دسترسی به آنها محدود است. کناب میگوید این تصاویر میتوانند برای ساخت نسخههای دقیق و سهبعدی جهت نمایش در موزهها و کلاسهای درس مورد استفاده قرار گیرند و افراد بیشتری را با این گونه آشنا کنند.
پیشرفت فناوریهای تصویربرداری در دهه گذشته باعث شده تلاشها برای دیجیتالیسازی مجموعههای موزهای افزایش یابد.
گونه واکیتا نخستین بار در سال ۱۹۵۸ بهعنوان یک گونه مستقل شناسایی شد. این جانور که طول آن به حدود ۱.۵ متر میرسد، کوچکترین عضو خانواده نهنگها، دلفینها و گرازماهیها محسوب میشود و با لکههای تیرهرنگ اطراف چشمها و دهانش شناخته میشود.
دانشمندان با هدف کمک به تحقیقات علمی و تلاشهای حفاظتی، بازسازی دیجیتالی نادرترین پستاندار دریایی جهان را انجام دادهاند؛ گونهای که جمعیت آن در طبیعت در آستانه انقراض قرار گرفته است.
در این پروژه، اسکلت یک واکیتای ماده (Vaquita) نوعی گرازماهی کوچک که تنها در بخش شمالی خلیج کالیفرنیای مکزیک یافت میشود با استفاده از ترکیبی از تصویربرداری پزشکی، اسکنهای میکروسیتی (Micro-CT) با وضوح فوقالعاده بالا و عکاسی دیجیتالی شد.
پژوهشگران این تصاویر را به صورت رایگان در اینترنت منتشر کردهاند تا دانشمندان سراسر جهان بتوانند بدون به خطر انداختن نمونههای فیزیکی نادر و شکننده، این اسکلت کامل را مطالعه کنند. تصور میشود تنها تعداد اندکی از چنین اسکلتهای کاملی در جهان وجود داشته باشد.
جیمی کناب، نویسنده اصلی این مطالعه و پژوهشگر دکتری در دانشگاه آتلانتیک فلوریدا، میگوید: ما میخواهیم بر حفاظت از واکیتا و افزایش آگاهی عمومی درباره آن تأثیر بگذاریم، اما در نهایت هدف اصلی، ایجاد مجموعه دادههای دسترسی آزاد برای تنوع زیستی است.
یک شبکه کامل از اطلاعات وجود دارد که میتواند برای مطالعه تنوع زیستی، حفاظت از گونهها و تکامل به اشتراک گذاشته شود. از یک مجموعه داده واحد، دستاوردهای بسیار زیادی میتواند حاصل شود.
یک سرشماری در سال ۱۹۹۷ نشان داد که حدود ۶۰۰ واکیتا در طبیعت زندگی میکنند. اما امروزه برآوردهای صندوق جهانی طبیعت (WWF) نشان میدهد که تنها بین هفت تا ۱۰ فرد از این گونه باقی ماندهاند و همین موضوع واکیتا را به نادرترین پستاندار دریایی جهان تبدیل کرده است.
کاهش جمعیت این گونه عمدتا به دلیل گرفتار شدن ناخواسته در تورهای مورد استفاده در ماهیگیریهای غیرقانونی است.
پایه این پژوهش، یک اسکلت کامل ماده بود که در سال ۱۹۶۶ جمعآوری شده بود. هزاران برش تصویری حاصل از این اسکنها سپس کنار هم قرار گرفتند تا مدلهای سهبعدی از تمام استخوانهای اسکلت ساخته شوند. این فناوریها به پژوهشگران اجازه دادند مدلی بسیار دقیق تولید کنند؛ از نمای کلی اسکلت گرفته تا جزئیترین ساختارهای میکروسکوپی استخوانها.
از آنجا که اسکلتهای واکیتا بسیار کمیاب هستند، دسترسی به آنها محدود است. کناب میگوید این تصاویر میتوانند برای ساخت نسخههای دقیق و سهبعدی جهت نمایش در موزهها و کلاسهای درس مورد استفاده قرار گیرند و افراد بیشتری را با این گونه آشنا کنند.
پیشرفت فناوریهای تصویربرداری در دهه گذشته باعث شده تلاشها برای دیجیتالیسازی مجموعههای موزهای افزایش یابد.
گونه واکیتا نخستین بار در سال ۱۹۵۸ بهعنوان یک گونه مستقل شناسایی شد. این جانور که طول آن به حدود ۱.۵ متر میرسد، کوچکترین عضو خانواده نهنگها، دلفینها و گرازماهیها محسوب میشود و با لکههای تیرهرنگ اطراف چشمها و دهانش شناخته میشود.
