“چیکارش داری آقا! باید خودمان آدم باشیم!”
“اگر قابل اجرا نیست، اجرا نکنید”
علیرضا کفایی؛
مسئله حجاب باز هم در کانون توجه قرار گرفته، احتمال دارد که این پرداختن شدید و غلیظ به حجاب، خود حجابی باشد بر امر دیگری؛ حجاب را علم می کنند تا بر چیز دیگری حجابی اندازند… و اساساً این میل شدید گروهی خاص به پوشاندن افتضاحات!! را همیشه شاهد بوده ایم و اکثر مواقع هم برای این پوشاندن ها سراغ پوشش و حجاب رفته اند.
زمانی هم در فرانسه به اصطلاح آزاد؛ منع حجاب در دستور کار قرار گرفت که کاملاً سیاسی و بهانه ای بود برای انتخابات تا بلکه از احساسات ضد اسلامی برای پیروزی حزب شیراک استفاده شود.
منطق هر دو؛ هم قانون حجاب دولت قبل و مجلس کنونی ایران و هم قانون منع حجاب فرانسه منطق سیاسی کاری و در خفا و در حجاب سیاسی آن کار دگر کردن بود.
با این منطق مسئله حجاب هیچگاه حل نمی شود، همیشه چماقی خواهد بود بر سر زنان و البته بر کل جامعه که هر از گاهی برای بهره بردای های سیاسی خود و امتیاز گرفتن از آن بهره می برند وگرنه زنان ایران بسیار حقوق از دست رفته دارند که قانون و خانه ملت تمایلی به حل آن ندارد.
اما آنچه به حجاب مربوط می شود و این قانون بر آن تاکید دارد ارتباط چندانی با اسلام ندارد، جنبه ای از هویت اسلامی و یا هویت بخشی به مسلمانان در آن مشاهده نمی شود.
مجلس و نمایندگان که ظاهراً مطالعه ای و تحقیقی در این باره ندارند؛ باید بپذیرند که هنجارها در جامعه امروز ایران تغییر کرده و قانون حجاب و عفاف در تعارض با عرف جامعه است، اگر چیزی را می خواهند زیر حجاب ببرند، از راهی دیگر وارد شوند نه زن را قربانی کنند و آرامش جامعه را برهم زنند.
اکتفا می شود به روش علامه طباطبایی که دخترخانمی آمده بود نزد ایشان, لباسش باز بود و مدام دستش را هم تکان میداد… مترجم می گوید یکدفعه کُتَم را دادم؛ گفتم این را تنت کن، این شخص یک قدیس است؛ ین دختر هول شد و گفت ببخشید و… علامه گفت: “چیکارش داری آقا! باید خودمان آدم باشیم!”
و نیز در اوایل انقلاب آیت الله خمینی حکمی دادند که خانمها بدون حجاب وارد ادارات نشوند، استاد حکیمی معترض بود و به استاد مطهری گفت که اصل بر عدالت است و …. آقای مطهری مسئله را با آیت الله خمینی در میان گذاشتند، ایشان گفتند ” من بیان حکم شرعی را کردم، اگر قابل اجرا نیست، اجرا نکنید.
هم خودتان آدم باشید و هم اجبار و جریمه و … را کنار بگذارید، قابل اجرا نیست که نیست.
