زیرکی را گفتم این احوال بین خندید و گفت
صعب روزی، بوالعجب کاری، پریشان عالمی
علیرضا کفایی؛
در انتخاباتی که گذشت؛ اندک جوششی برپا شد و گروهی اندک که خود را صاحب همه چیز می دانستند و در همه امور دخالت ها می کردند را به اعماق همان سایه ها و تاریکی هایی که سال ها با آن خوی گرفته بودند پرتاب کرد، انتظار می رفت برآیند آن جوشش و آن همت خردمندانه مردم در رای دادن نتیجه مبارکی را در پی داشته باشد؛ اما نشد و یا نگذاشتند.
چشم انداز پیش رو نوید بخش نیست، کارگزاران منتخب و منتصب نتوانسته اند بلوغ انسانی و اخلاقی و اندیشه بلند مردم را به درستی درک کنند، تلاشی هم نکرده و نمی کنند تا درک نمایند که در واقعیت دقیقاً چه اتفاقی افتاده است.
مردم از گروه ها و گروهک هایی بیزار بودند و آنان را عامل بدبختی و فلاکت و مصیبت ها می دانستند، بیش از نیمی رای ندادند؛ آنان هم که رای دادند امیدی داشتند تا بلکه تغییراتی را شاهد باشند؛ اما الآن برخی از آنان که میدان دار شده اند هم در میان وزیران و هم در رده های میانی مدیران موجبات نومیدی را فراهم ساخته و حرف درمانی و موعظه گری و بازهم امید بیخود دادن است که ریشخند و تسخر است تا درک و درایت.
از آنطرف داعیه داران پیروز انتخابات و ادعاهای بزرگ اصلاح طلبی را شاهد هستیم که سر از پا نمی شناسند و به تقسیم غنائم در حال دور زدن یکدیگر هستند و عده ای هم فقط خود را محق می دانند که مثلاً با زحمات ما بود که پیروز شدیم.
اصلاح طلبی قرار و مدارش بر به رسمیت شناختن تفاوت ها و الگوی زیست مسلمانی و تغییر و اصلاح امور است؛ نه اینکه با بدست آوردن اندک قدرتی چنگ و دندان برای تصاحب میز و کرسی تیز کند و خود را برتر بشمارد، این هم شهوت است و هم خودکامگی نه اصلاح طلبی.
دور است سر آب از این بادیه، هش دار / تا غول بیابان نفریبد به سرابت
می بایست از این صغارت عقلی بیرون جهید و در دفاع از آزادی و مهمتر دفاع از مردم و جامعه از خود هم گذشت؛ منفعت عمومی و خیر جمعی را در نظر داشت و معنای “ثبت اقدامنا” ثبات بر معرفت و نیز فروتنی و صبر و استقامت بر اندیشه صواب است.
دولت نتوانسته به درستی کار شایسته و بایسته انجام دهد و البته شرایط جنگی هم دخیل است اما جنگ نگفته که در انتخاب مدیران، از مسیر رای مردم به بهانه “وفاق” انحراف ایجاد شود.
اصلاح طلبان هم می بایست به اصلاحات و تحول خواهی بیندیشند تا خرج کردن فکر و اندیشه برای رسیدن به پست و مقام!!!
زیرکی را گفتم این احوال بین خندید و گفت
صعب روزی، بوالعجب کاری، پریشان عالمی
