«انتصاب عارف،یک گام به عقب»
یادداشت ارسالی؛
به دلائل مشروحه زیر آقای دکتر عارف مقبولیت و مشروعیت لازم را جهت پست معاون اولی ریاست جمهوری اسلامی ایران دارا نیست.
۱-اکثر مردم به جبهه اصلاحات رای ندادند بلکه به شخص پزشکیان بخاطر صداقت و شفافیتش رای دادند پس عارف برای عموم و اکثریت مردم قابل پذیرش نیست.
۲-افکار عمومی و گروههای مجازی مخالف حضور عارف در پست معاون اولی می باشند.
۳-آقای دکتر عارف ۷۳ ساله است و فرتوت ، پیر و توان پیگیری امور کشور را با توجه به ابر بحرانهای موجود مانند تورم بالا، محیط زیست ، کم آبی ، انرژِی و….. ندارد.آقای پزشکیان خود ۷۰ سال و آقای عارف ۷۳ ساله می باشد انتظار می رفت معاون اول او از خودش جوانتر باشد.معمولا افراد پیر و کهن سال قدرت ریسک پذیری پایین دارند در صورتی که کشور در شرایط کنونی نیاز به اخذ تصمیمات فوریتی همراه ریسک دارد.
۴-عارف در دنیای سیاست عنصری دارای بار خنثی و بی خاصیت است و فاقد تحرک در جبهه اصلاحات است.
۵-فرزند عارف چند سال پیش خود را ژن برتر نامید و برای مجلس دوره های قبل به پولشویی در چیدن لیست امید متهم است و این ضربه سیاسی قابل اغماض نیست.
۶-جناب دکتر عارف در ادوار گذشته هیچ گونه موضع گیری صریح و شفاف نسبت به جنبش های مردمی و خیزش های اعتراض مردم نداشته است و هیچ گونه دفاعی ننموده است.بخاطر همین او را مرد بدون حاشیه می نامند در حالی که ایشان باید شجاعانه و صادقانه اظهار نظر حزبی حداقل می نمود.
۷-وجود عارف در کابینه پزشکیان به سود جریان تمامیت خواه تندرو مخالف است زیرا سنگر اول مبارزه با این گروه خاموش ، بی تحرک و تسلیم است و خطری آنها را تهدید نمی کند و ایشان حرفی نمی زند که مخالف دل آزرده شود.در زمانی که روحانی پیروز شد پیشنهاد وزارت علوم به ایشان ارائه گردید که پست مناسبی بود.
۸-سابقه حضور عارف در مجلس نشان داد هیچ گونه توان برنامه ریزی و مدیریت امور را ندارد و حتی نتوانست فراکسیون امید را انسجام بخشد.
۹-تفاوت دولت گذشته خاتمی و نقش عارف در معاونت اول با دولت کنونی و مقتضیات حاضر به خوبی نمایان است و عارف نمی تواند بازی گر حرفه ای در دولت کنونی باشد.
۱۰-خود آقای عارف به دلیل کهولت سن و وضعیت بحرانی کشور و عدم توانایی در اداره ی امور نبایستی این مسئولیت خطیر را می پذیرفت.
۱۱-آنگونه که مشهود است طبق دستور آقای خاتمی که همشهری و هم حزبی ایشان است این انتصاب صورت گرفته است که فقط برای اصلاح طلبان که در اقلیت می باشند خوشایند است.در حالی که پزشکیان در سخنان خود از نهج البلاغه و قرآن ، عدالت ، شایسته سالاری نه سهم خواهی سخن می گفت و همچنین پرهیز از رابطه سالاری و استفاده از نیروهای جوان و کمک از کمیته ها و شرایط خاص افراد.
۱۲-به علت اینکه کابینه از افراد و گروههای مختلفی تشکیل خواهد شد ، عارف جایگاهی تاثیر گذار در کابینه نخواهد داشت و نمی تواند اعمال قدرت نماید و ضعیف خواهد بود.
۱۳-تحمیل عارف به پزشکیان از سوی خاتمی بر افکار عمومی و جبهه سیاسی خاتمی تاثیر منفی خواهد داشت.
۱۴-رابطه با سطوح بالای حاکمیت نیاز به شخصیتی کاریزماتیک و پر نفوذ خواهد داشت که عارف نمی تواند این خلا را پر نماید به عنوان مثال مخبر می توانست با بالادست ارتباط تنگاتنگ داشته باشد.
۱۵-مهمترین مطالبه اکثریت مردم در این انتخابات عبور از اصلاح طلبی و اصول گرایی بود.در واقع ایجاد تغییر عمیق در سیستم حکمرانی که مصادیق آن مدیران توانمند است و آقای عارف در این جایگاه نمی گنجد و نمی تواند منشا تغییر باشد که خلاف انتظار افکار عمومی است.
۱۶-حال که قرار بود از چهره های تکراری استفاده شود حداقل افرادی مانند جهانگیری ، محسن هاشمی ، علی طیب نیا ، لاریجانی که مواضع شناسنامه ای شفاف تر داشته و در قبال جریانهای داخلی شفاف موضع گرفته اند استفاده می شد.
۱۷-آقای عارف اگر در جامعه اصلاح طلبی مقبولیت و محبوبیتی داشت در سال ۱۳۹۲ بجای آقای روحانی ایشان معرفی می شد.
۱۸-شخصیت علمی و دانشگاهی و نخبگی و هوش و ذکاوت ایشان در سن ۷۳ سالگی قابل احترام است و بهتر بود در همان جایگاه علمی خود به کار تحقیق و آموزش می پرداخت و بیشتر مورد ثمر واقع می گشت.
۱۹-تجربه نشان داده است که به طور کلی افرادی که قبلا در مناصب دولتی بوده اند ، مهارت خود را نشان داده اند استفاده مجدد از آنها وجه خوبی نداشته نه برای خود نه مردم و نه جایگاهی که قرار می گیرند.
۲۰-به دلائل ذکر شده بالا وجود عارف در کابینه از مشروعیت پزشکیان در افکار عمومی خواهد کاست .
جمعی از دانشگاهیان کشور
