درخت بکاریم ، میراثی برای آینده
روز نهال کاری و آغاز هفته منابع طبیعی
شهرام نوروزی؛
مفهوم منابع طبیعی، به مواد و منابعی گفته می شود که به طور طبیعی به وجود می آید و انسان در پیدایش جمعیت زیاد، یعنی تخریب بیشتر زمین های کشاورزی، جنگل ها و مراتع. فشار مردم بر منابع طبیعی نیز افزایش می یابد و با از بین رفتن پوشش گیاهی، زمین برای فرسایش منابع طبیعی و دست یابی به بهترین شیوه های بهره برداری از آن، نمی توان امنیت غذایی انسان ها را تامین کنند.
*اهمیت و ارزش منابع طبیعی کشور ما*
منابع طبیعی تجدید شونده مانند آب، خاک، جنگل و مرتع که امروزه در محافل علمی از آن با عنوان بستر حیات انسان ها و زیربنای توسعه پایدار جوامع نام برده می شود، نگین سرسبزی است که نه فقط به نسل حاضر، بلکه به تمامی نسل های آینده کشور تعلق دارد و باید به خوبی حفظ و به آیندگان سپرده شود. جنگل ها و مراتع، تکیه گاهی مطمئن برای توسعه اقتصادی و اجتماعی، بستری برای رونق کشاورزی، عرصه ای برای تولید چوب، زیستگاهی برای گونه های گیاهی و جانوری، منبعی برای تولید اکسیژن، گردشگاهی برای تفریح و محل مناسبی برای گذراندن اوقات فراغت است. این نعمت الهی، با تولید محصولات پرارزش گوناگون، زمینه اشتغال عده بسیاری از افراد جامعه را فراهم می سازد و سبب شکوفایی اقتصاد ملی کشور می شود.
*درخت روح سبز حیات در کره زمین*
اینکه می گویند با یک گل بهار نمی شود، درباره درختان صادق نیست. وجود هر درخت، سبب پاکی هوا، زیبایی محیط و آرامش خاطر انسان می شود. درختان را باید روح سبز حیات نامید. درختان افزون بر پاکی هوا، در پایداری و تقویت خاک و نیز حفظ آن در برابر عوارضی مانند سیل و نیز تأمین نیازهای غذایی موجودات، نقش بسیار مهمی دارند. فضای سبز، عاملی برای کاهش تنش های روانی است و می تواند تأثیر بسیاری در کاهش اثر آلاینده های محیطی داشته باشد.
*عوامل تخریب محیط زیست منابع طبیعی*
دو عامل عمده در تخریب محیط زیست و منابع طبیعی نقش دارند: طبیعت و انسان. آتش سوزی های طبیعی، سیل و زلزله، برخی از عوامل طبیعی است که از کنترل بشر خارج است. انسان، به شیوه های گوناگون منابع طبیعی را تخریب می کند. یکی از این شیوه ها، بی احتیاطی جنگل نشینان و دامداران و آتش سوزی های جنگل ها و مراتع است. صنعتی شدن، عبور جاده های گوناگون از جنگل ها و مراتع، قطع درختان و آلودگی هوا نیز در تخریب منابع طبیعی مؤثرند. برخی دیگر از عوامل تخریب منابع طبیعی عبارتند از: افزایش غیرعادی جمعیت، بهره نبردن از دیگر انرژی های موجود در کشور مانند انرژی خورشیدی، نفت و…، مدیریت اشتباه در عرصه منابع طبیعی و نبود آموزش صحیح.
*راهکارهای جلوگیری از تخریب منابع طبیعی*
بطور خلاصه به چند مورد آن اشاره می کنیم:
۱٫ زراعت در مناطق کوهستانی و سطوح شیبدار، یکی از عوامل فرسایش خاک در کشور است.
۲٫ نبود تفکر و فرهنگ حفظ محیط زیست و منابع طبیعی در کشور عزیزمان ایران، از دیگر مشکلاتی است که می توان با بهره گیری از رسانه های تصویری و نوشتاری، ارزش، اهمیت و ضرورت حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی و زیان های نابودی تدریجی این منابع را برای آگاهی افکار عمومی بیان کرد تا با بسیج ملی، به احیای منابع و جلوگیری از تخریب بیشتر آنها اقدام شود.
۳٫ کمک دولت به تشکیل انجمن ها و تشکل های مردمی حفاظت از منابع طبیعی و حمایت از دیدگاه های این گونه تشکیل ها، و تخصیص اعتبار لازم برای اجرای طرح های خروج دام از جنگل، اسکان عشایر و تجمیع روستاهای پراکنده، از دیگر مواردی است که باید در راه کاهش تخریب منابع طبیعی و پوشش گیاهی کشور به آن توجه شود.
*فواید ناشی از کاشت درختان*
امروزه در محافل علمی و مجامع معتبر دانشگاهی جهان، از جنگل با نام «بستر و زیربنای حیات» نام می برند؛ زیرا این پدیده الهی در پاکی آب و هوا، تأمین بیش از شصت درصد اکسیژن مصرفی جهان، ذخیره سازی آب های زیرزمینی، جلوگیری از بروز انواع فرسایش آبی و بادی، افزایش میزان بارندگی، تعدیل دمای محیط، ایفای نقش ریه در نظام تنفسی شهرها، از بین بردن میکروب ها، تأمین سلامت روح و روان انسان، فراهم آوردن شرایط مطلوب تفریحی و تفرجگاهی، ایجاد زمینه تخیل و تفکر برای هنرمندان، کنترل اشعه خورشیدی، دوام و قوام حیات وحش و… نقشی بسیار مهم، حیاتی و زیربنایی دارد. از سوی دیگر، بروز سیل های سهمگین و تبدیل باران رحمت به باران زحمت و مصیبت، افت سطح آب های زیرزمینی، پر شدن پیش رس مخازن سدها از خاک و دیگر رسوبات آبرفتی، تغییر نامطلوب شرایط آب و هوایی، گسترش کویرها و بیابان زایی در سطوح وسیع، از بین رفتن شرایط مطلوب محیط زیست انسانی، به مخاطره افتادن حیات وحش و…، از عواقب نابودی جنگل ها و مراتع کشور است که باید خطر از بین رفتن آن را جدی گرفت و در راه توسعه و گسترش آن از هیچ کوششی دریغ نورزید.
*میراثی برای آینده*
واقعیت این است که بدون حفاظت از منابع آب، خاک، پوشش گیاهی و بهره برداری بهینه از آنها، نمی توان به توسعه پایدار و تولید مطمئن در کشاورزی رسید. متأسفانه در حال حاضر، منابع تجدید شونده مانند آب، خاک، جنگل و مرتع، روند تجدید نشدن را می پیمایند یا تجدید آنها از یک نسل و چند نسل بیشتر می شود. اگر معتقدیم منابع طبیعی، بستر کشاورزی و حتی بستر حیات است، باید همکاری و هماهنگی همه ارگان های دولتی و بهره برداران خصوصی و همه اقشار مردم در چارچوب عزمی ملی بروز یابد و این مسئله، جز با شناخت و آگاهی دادن به آنها میسر نمی شود. منابع طبیعی هر جامعه، ثروت خدادادی آن جامعه است که فقط به نسل حاضر تعلق ندارد، بلکه میراثی است که باید برای آیندگان باقی بماند. اگر بخواهیم آینده بهتری داشته باشیم، باید در راه حفظ، احیا و توسعه این منابع بیش از پیش بکوشیم. در غیر این صورت، جهان آینده، جهانی همراه با فقر، گرسنگی و محیط زیستی آلوده و غیرقابل زندگی خواهد بود.
۱۵ اسفند ، روز درختکاری است.
آرزومندیم روزی زرادخانه های جهان ، جایشان رابه گلخانه ها بدهند …
درختکاری در ایران دارای پشتوانه ای از علایق ملی و سنت تاریخی است، تاریخ نشان می دهد که ایرانیان باستان، جشن های خاصی داشتند و در این جشن ها به درختکاری پرداخته و به خاک و زراعت احترام می گذاشتند. ایرانی ها هر سال با کاشت درخت به استقبال سال نو رفته و در واقع با این کار نمادین در آستانه بهار زندگی را به زمین باز می گردانند. روز درختکاری و هفته منابع طبیعی بر مردم ایران و تلاشگران این عرصه فرخنده باد.
انجمن سبز گامان گچساران؛ﻣﺮﺩﻣﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻭ ﻋﺸﻖ ﺑﻪ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ،ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺸﺎﻥ ﺑﺎ ﺑﻠﻮﻁ ﻫﺎﯼ ﺯﺍﮔﺮﺱ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ .ﺍﯾﻦ ﻋﺰﯾﺰﺍﻥ ﻧﺎﺟﯿﺎﻥ ﺁﺗﺶ ﺳﻮﺯﯼِ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎﯼ ﺑﻠﻮﻁ ﻣﻨﻄﻘﻪٔ گچساران و حومه ﮐﻪ ﭼﻨﺪﯾﻦ سال ﺑﺎ ﺩﺳﺘﺎﻧﯽ ﺧﺎﻟﯽ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺟﺎﻧﻔﺸﺎﻧﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎﯼ ﺯﺍﮔﺮﺱ ﺑﻮﺩﻧﺪ .پاکسازی شهر و بوستان ها را فرهنگ سازی می کنند و هم اندیشی با دانش آموزان مدارس و مردم و دهیاران و روستائیان دارند و روزی که به همراه دوستان کار کاشت درخت را در سال هزار و سیصدو نودو پنج شروع کردیم فکر نمی کردم که امروز به نام بوستان البرز نام گرفته شود ….
ﺑﺎ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﻭﺳﺮﺍﻓﺮﺍﺯﯾﺸﺎﻥ این عزیزان و شادی روح البرز نازنینم …
ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﮐﺜﺮﯾﺖ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺁﻥ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺍﻧﺪﮎ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﺷﻮﻧﺪ . ﺩﺭ ﺷﺮﺍﯾﻄﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﯿﻂ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺗﻮﻟﯿﺪ فرهنگ،ﮐﺎﻻﻫﺎ ﻭ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﻣﻬﯿﺎ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﯼ ﻧﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﺳﺎﯾﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﻪ ﺟﻬﺖ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ هاﯼ مختلف ﻣﯽﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻃﺮﯾﻖ ﺳﻮﺩ ﻭ منافع عمومی کسب گردد …




