این مسیر، فرجام دلاویزی خواهد داشت….
پویا رضایی در یادداشتی نوشت؛
«دره های مه گرفته و هوس گمشدن
سرنوشت مردانی است که قدشان از دیوارهای شهر بلندتر است»
برخی آدمها عجیب به دل می نشینند، برای پیروزی زاده شده اند برای آزمون های سخت و پیچیده، برای برداشتن موانع سترگ و صاف کردن جاده پیشرفت….
برادران دلاویز از این جنس هستند، مقتدر، توانمند، با صلابت، اصیل، خوش ذات ومهربان.
گذر از رنج ها، تهمت ها، قضاوت ها ودسیسه ها از این برادران مردانی سخت ودرخشان چون الماس ساخته است.
کمتر کسانی اینچنین موانع دشوار و راههای صعب العبوری را با صبر و متانت پشت سر گذاشته اند.
اگر چه در هر بُرهه ای برخی بُخل ورزی ها نگذاشت ، جایگاهشان متناسب با شایستگی هایشان باشد اما مدیریت های مهم و ملی نشان از خودباوری عمیق شان دارد.
تقدیر این برادران عبور از تونل های تاریک رنج و در آغوش گرفتن نور است ، برای امید آمده اند .
برای خلق سرنوشت های زیبا .
این برادرانِ زاده ی فرهنگی فرهیخته ای مردم دارند که محبوبیت زایدالوصفی در میان مردم باشت و گچساران داشت و بدرقه ی مردم در مراسم وداعش در شهرمان و حضور مسولان و چهر های ملی در مراسمات یادبود تهران گواهی بر این مدعاست.
آنانکه خوب می شناسنشان می دانند در طول این سالها هرگز دیار و مردمان دیارشان را رها نکرده اند ، مرجع امید و احترام برای مردمی بوده اند که به ایشان رجوع کرده اند فارغ از نگاه های سیاسی و قومی این برادران هرآنچه می توانستند در طبق اخلاق گذاشتنه اند.
درد مردم درد آنان است، رنج دیارشان رنج آنان است و شاید دیدن این همه ناکارآمدی و تکرار بیهوده سبب حضورشان برای رقم زدن فردای بهتر شده است.
محسن ،ساسان و احسان ، که هر سه، تحصیلات عالیه دانشگاهی را تا سطح دکتری طی کرده،هرکدام نیز در دولت های دو دهه ی اخیر در تخصص خود،جایگاه ویژه ای داشتند.این سه،محبوبِ تمامِ روسای جمهور و دولتمردان دولت های اصلاحات،مهرورزی و اعتدال بوده اند .
دکتر ساسان دلاویز یکی از این برادران است. چهره ای ملی، مصمم، سخنور ، خندان و سرشار از روح زندگی، در همین کوتاه حضورش، نشان داد که تفسیر ِعزم چیست و عزت نفس کدام است، چُنان بر دل نشست که برای توقفش تلاش ها شد اما دلاویزها برای پیروزی زاده شده اند،برای باز کردن گره های کور، تکیه بر خدا با تمام وجود ، و همان که از آغاز اعلام حضور کتر ساسان دلاویز در این روزها دیدیم؛ ذکرِ “ حسبی الله”.
براستی کسی که بند بند وجودش نور خداست چه باک از دسیسه ها و سختی ها؟
آنان بارها ققنوس وار از خاکستر خودشان بلند شده اند و این بار مصمم تر از گذشته در مسیر خدمت به مردم دیارشان به سمت قله های موفقیت گام برمیدارند.
دکتر دلاویز را بیاد بسپارید او آمده است به فردای بهتر و روشن تر برای دیارش، سلام کند، فردایی زیبنده مردم نجیب و شریف باشت و گچساران، فردایی بدور از خدمت با منت، بزرگنمایی کوچک ها، شعار ها و فقر و رنج و محرومیت…
او آمده است ، دلها را بخرد ، عشق بکارد و شادی درو کند ، مهربانی تقسیم کند و لبخند بر لبان بنشاند.
او برای نهادینه کردن مهر و دوستی آمده است .
با گفتمان “ دل” و دلدادگی آمده است ،برای حالِ خوب دل مردم.
او با دل آمده و بر دل ها نشسته است.
برای پیروزی……
این مسیر، فرجام دلاویزی خواهد داشت….
