سرپرست مدیریت منطقه عملیاتی قشم و از هم دانشگاهی های قدیمی جواد اوجی وزیر کنونی نفت در دانشکده نفت در نامه ای به وی برخی موضوعات را پند گونه گوشزد کرد.
در نامه محمد آتیار خطاب به جواد اوجی آمده است:
جناب آقای مهندس اوجی
وزیر محترم نفت
با سلام و ارادت
من و شما همدیگر را از زمان تحصیل در دانشکده نفت کوت عبداله اهواز می شناسیم، کمی پایین تر از محله گاومیش آباد، مقابل بیمارستان سینا، همان‌جایی که در زمان عملیات‌های نظامی رزمندگان اسلام، برای تخلیه شهدا و مجروحین از اتوبوس-آمبولانسها به کمک شان می شتافتیم، نزدیک به پادگان شهید دستغیب که مقر لشکر ۱۹ فجر بود و کمی بالاتر از استیشن، همان‌جایی که برای سوار شدن به مینی بوس هایش باید ۲۰ ریال پرداخت می کردیم.
بله، دانشکده نفت کوت عبداله، محل تحصیل و شهادت سید علیرضا نبوی که برای تشییع جنازه اش تا مشهد رفتیم. محل تحصیل شهید عبدالرحیم عبدیها، جانباز سرافرازی که در کنار خودمان آسمانی شد و شهدای سرافراز دیگری که افتخار ایران و صنعت نفت هستند.
اگر مرا بخاطر نمی آورید، از آقای عبدالحسین بیات بپرسید که هم اکنون در راس امور صندوقها مشغول خدمت است، یا از مدیر امور بین الملل شرکت ملی نفت سوال فرمایید که کارمند من در مهندسی بهره برداری لاوان بوده است، یا از آقای علی مددی سوال فرمایید که چند صباحی دفتر کارش در کنار دفتر اینجانب در جزیره لاوان بوده است، هر چند بعید میدانم جلسات مشترکمان در سال ۱۳۹۰ در سازمان پدافند غیر عامل کشور را در هنگامه انفجارات خطوط لوله سراسری گاز فراموش کرده باشید.
اینها را گفتم که بگویم نه من در تعهد و دلسوزی شما نسبت به نظام مقدس جمهوری اسلامی شک دارم و نه شما می توانید منکر سوابق من گردید لذا اجازه می‌خوام که به سبک ایام حضور در کوت عبداله، شما را آقا جواد صدا کنم.
آقا جواد عزیز و محجوب، نیک می دانیم که دشمنان قسم خورده ایران برای ساقط کردن این نظام مقدس از ابتدای پیروزی تا کنون از هیچ تلاشی فروگذار نکرده اند لیکن با پایمردی مردان و زنان این کشور، تا کنون موفق نشده اند و لذا بعد از هر بار که تیرشان به سنگ خورده است، تغییر استراتژی داده اند و روش دیگری را آزموده اند. شاید مهمترین و موثرترین راه برای از پا انداختن این نظام، از کار انداختن مهمترین و پر قدرت ترین موتور محرکه اقتصاد این کشور می باشد که چیزی نیست جز صنعت عظیم نفت. لذا پس از اینکه با انهدام سکوهای سلمان، رسالت، رشادت، نصر، ابوذر، نوروز، سروش و بهرگانسر در دریا و حملات مکرر به اسکله های نفتی خارک و بمباران شبانه روزی تاسیسات مناطق نفت‌خیز جنوب، و وقتی دیدند با مقاومت دلیرانه و سرسختانه کارکنان ایثارگر صنعت نفت، باز هم توان از کار انداختن این موتور قدرتمند را ندارند، سلاح تحریم را به دست گرفتند. لیکن این بار نیز با ابتکارات خلاقانه کارکنان صنعت نفت مواجه شدند و نتوانستند کاری از پیش ببرند بنابراین، مجددا تغییر استراتژی دادند.
این بار بر روی عوامل نفوذی خود در داخل کشور حساب باز کردند تا صنعت نفت را از درون فلج کنند. بله آقا جواد عزیز، زمین بازی عوض شد: تزریق یاس، دلسردی و بی انگیزگی به بدنه اصلی صنعت نفت و نیروی انسانی ماهر آن، آخرین تیر ترکش دشمنان انقلاب و نظام می باشد که مع الاسف در این راه به توفیقات چشمگیری دست یافته اند. هم اکنون در این زمین بازی، نفوذی های دشمن که ممکن است در هر لباس و جایگاهی باشند پاس گل می دهند و وزرای محترم نفت، منجمله برادر ارجمند و انقلابی ما، جناب آقای مهندس اوجی در قامت وزیر محترم نفت، ناخواسته و ندانسته، در نقش رونالدو ظاهر شده و یکی یکی، پاسهای دشمن را به زیر طاق دروازه صنعت نفت می کوبند،غافل از اینکه با هر گلی که وارد این دروازه می شود، غصه و اندوه آن سهم کارکنان مظلوم صنعت می شود و به هوا پریدن و شادی آن سهم دشمنان نظام می گردد و اگر این بازی به همین نحو ادامه یابد ممکن است خدایی ناکرده، به زودی جام قهرمانی را بالای سر ببرند و آنگاه است که آقا جواد ما نیز خود را در میان تیم بازنده خواهد دید که زانوی غم بغل گرفته است.
بله، اعمال سقف ناعادلانه حقوق، کسر مالیاتهای سنگین، محدود کردن خدمات و امکانات کارکنان صنعت نفت، تفرقه بین کارکنان با عناوینی همچون پنجه طلایی و پنجه نقره ای و پنجه کاهگلی،حمله به نفتی ها از تریبون‌های متعدد و…. همه پاسهای طلایی نفوذی های دشمن برای کشتن انگیزه کارکنان این صنعت می باشند که جنابعالی و وزرای قبلی نفت، بدون اینکه خود متوجه باشید، با مهارت تمام وارد این دروازه کرده اید.
اینجانب بعنوان برادری دلسوز که علیرغم موقعیتهای ناب برای کار در شرکتهای معتبری همچون شل و توتال و اکسیدنتال، ترجیح داده ام که در کشور خودم بمانم تا شاهد اعتلای کشور باشم، و هم اکنون به آخر خط نزدیک میشوم، دلسوزانه شما را نصیحت میکنم که سعی کنید از روی این پاسها عبور کنید تا راهی اوت شوند، و برای ضربه زدن به هوا نپرید، تا مدافعین صنعت نفت بتوانند این توپ‌های خطرناک را دفع کنند، زیرا قد شما بسیار بلندتر از قد مدافعین صنعت نفت است و اگر برای تبدیل کردن پاسهای ارسالی به هوا بپرید، بدون شک گل ها یکی پس از دیگری به ثمر خواهند رسید و صنعت نفت، مطابق میل دشمن، از درون فلج خواهد گردید که قطعا با خاموش شدن مهمترین موتور اقتصادی کشور، حرکت کشور به سمت اهداف عالیه نیز متوقف خواهد گردید.
ارادتمند -محمد آتیار
دوست عزیز اقای دکتر محمد آتیار تازه از طریق یکی از دوستان و فامیل ها متوجه شدم که ریاست منطقه نفتی بوشهر را دارید چقدر خوشحال شدم تو خاطرات خود نام اینجانب را بردید خیییییییلی دوست دارم از نزدیک شمارا ملاقات کنم منم شیراز هستم بازنشسته دامپزشکی البته تو همان مقطع کاردانی قسمت نشد باهم باشیم قطعاً اگر من ریاضی فیزیک انتخاب کرده بودم چه بسا الان همکار بودیم
سلام و درود بر هم‌کلاسی عزیز دکتر محمد آتیار دوست داشتم شمارا ملاقات کنم یا یک پیامی خدمتتان ارسال کنم متاسفانه شماره تلفن شمارا نیافتم این شماره تلفن اینجانب هستش اگر مارا قابل بدونید یک پیام بدهید من خودم تماس میگیرم ۰۹۳۷۱۹۱۵۰۱۸