سربازان آب ٬ فرزندان آفتاب و پدران خاک/ از برف تا بابا کلان

فانوس زاگرس؛

سربازان آب ٬ فرزندان آفتاب و پدران خاک/ از برف تا بابا کلان

احمدپور گپ ساران:

یک بام و دو هوا ..‌.
از برف تا باباکلان

مشک هایی که به زیر آمد تا کسی سر به زیر رعشه ی اندام نحیف دخترکان ایل نباشد.

هنوز هم کوره راههای پر از سنگلاخ ، پای پر ترک مادران فرتوت را به سنگینی مشک آب ٬ بر دل تفتیده خاک های آشناوداغ دیارمان می فشرد و هنوز هم دلی از دیدن حسرت نگاه تشنه کودک ایل به درد می آید و قصه ، قصه جنگ آب نیست ، سربازان آب ٬ از برف آغاز کردند و پای در رکاب دلی دریایی ، قطره های برف را به قعر تشنه نگاههای نگران باباکلان هدیه می کند.

دل کوه درد می کشد و‌ماری پر پیچ و تاب و فولادی تفدیده و داغ ٬ خنکای آب را چون شریان حیات به کام آدمهای نفتی سقلاتون می کشاند.

پیوند برف و نفت ، در جهانی که جنگ جهانی سومش ، جنگ آب است.

دیارم سرزمین باران

سرزمین برف

دیارم تشنه آب و سیراب نفت

و دخترکانش با کمرهایی خمیده ، سرخوش از آویزان کردن مشک ، این یادگار کهن دیار مادری.

سربازان آب ، می آیند .

کوه هم سر به زیر همت آب یاران دیارم است.

از برف تا باباکلان ، رد پای سربازان آب ٬ مردان هوشیار ، فرزندان آفتاب و پدران خاک.

نرگس احمدپور