کاش هیچگاه شوراها تشکیل نمی شدند

کاش هیچگاه شوراها تشکیل نمی شدند

علیرضا هاشمی ؛ در دولت اصلاحات شاید بدترین تصمیم همین مصوبه تشکیل شوراهای شهر و روستا بود تصمیمی که سالهاست مانعی برسر راه توسعه شهرهاست.

تشکیل این شوراها با آنچه در قانون آمده کاملا در تضاد است زیرا کسانیکه وارد عرصه شوراها می‌شوند بدلیل اینکه با اهداف شوراها آشنا نیستند وساز کار شوراها را نمی‌دانند نه تنها کمکی به توسعه وعمران آبادی شهرها نمی‌کنند بلکه به دلایل مختلف ازجمله در نظر نگرفتن منافع عمومی و ارجعیت منافع شخصی وبعضا جناحی بر منافع مردم ومنافع عمومی شهر باعث لطمه های زیادی به روند توسعه شهر می شوند درگیری شوراها در ادوار مختلف چه با شهردار چه درون خود شورا در شهر دوگنبدان دلیل وشاهدی براین ادعای بنده میباشد.

اصل شورا یعنی مشورت وشور ودر نهایت نتیجه ای به نفع مردم وشهروندان.

جای سوال دارد که در طول دو ماه شورا چند جلسه برگزار کرده که در دوجلسه علنا هردفعه تعدادی از اعضای محترم جلسه را ترک کردند وشواهدی هست که در دیگر جلسات هم فقط بحث های جناحی وحاشیه ای کرده که هیچ سودی برای شهروندان این شهر نداشته است.

یکی از دلایل فرد بودن تعداد اعضای شورا این است که در جلسه رای مساوی نباشد باید نشست و تابع نظر اکثریت عمل کرد.

اعضای محترم باید بدانند شهردار یا سرپرست باید کارشناس، امین ومورد وثوق مردم شهر باشد و معرفی کسانیکه نمی‌توانند چهار کلام با یک شهروند سخن بگویند صرفا بدلیل سیاسی چه معنا دارد؟

شما سوگند یاد کرده اید که منافع عمومی را بر منافع شخصی وحزبی وقومی ارجع بدانید .

آیا از خود سوال کرده اید در این مدتی که شروع به کار کرده اید چه سودی برای مردم داشته اید؟

   مردم شهر حق دارند از بیلان کار چندماهه شما اطلاع حاصل کنند .

آیا غیراز درگیری وقهر تصمیمی به نفع مردم در شورا گرفته شده؟ 

درگیری‌ها وقهرهایی که دوره قبل شهر را به اندازه ده سال به عقب انداخت و گویا ادامه دار خواهد بود.

انتظار است دوستان با آرامش بیشتری برای رضای خدا ومنافع این شهر بنشینند وبا انتخاب شهرداری دلسوز راه را برای عمران و آبادی شهر آغاز نمایند و از مجادله و مسائل حاشیه ای بپرهیزند.

علیرضا هاشمی ؛ فرهنگی بازنشسته