(به قلم داریوش جلالی فرهنگی آموزش و پرورش شهرستان گچساران)
سالهاست که معلمان را در انتظار نگه داشته اند.
سالهاست که با وعده های خشک و پوچ و توخالی صدای اعتراض معلمان را در نطفه خفه کرده اند.
سالهاست که با اعلام پرداخت های کذایی به معلمان ،جامعه را ملتهب و تورم را بالا برده اند.
به راستی معلمان چه گناهی کرده اند که آن ها را از دیگر کارکنان دولت متمایز ساخته اند؟!
آیا کار آن ها انسان سازی نیست ؟
آیا آن ها به آموزش و پرورش نسل آینده نمی پردازند؟!
آیا هرگونه هزینه در آموزش و پرورش سرمایه گذاری نیست ؟!
آیا معلم به توسعه زیر ساخت های کشورکمک نمی کند؟
آیا کشوری که آموزش و پرورش آن به قهقرا می رود سقوط نمی کند ؟
آیا معلم زن و بچه و زندگی ندارد که به معیشت آنچنانی نیاز ندارد؟!
آری سالهاست معلمان را در زندان زمان حبس کرده و هر روز دل آن ها را به سرابی شاد کرده اند .
و در سال پایانی دولت تدبیر و امید که بند های ویژه ای به احکام حقوقی کارکنان دولت اضافه شد و حکم حقوقی آن ها به شدت افزایش یافت ؛ هنوز معلمان را در صف انتظار نگه داشته اند.
انتظاری که ممکن است حتی بی نتیجه و ناخرسند هم باشد.
باری،معلمان منتظرند تا ببینند این آخرین وعده ی دولت جهت افزایش حقوق ناچیز آن ها به کجا می رسد؟!
انتظار هویت این قشر مظلوم هست؛منتظریم تا ببینیم کار به کجا می رسد؟!
بسیار ممنونم از وب سایت خوب و عالی شما.
هیوندای ۶ تن
ممنونم از مطالب ارزشمندی که با ما به اشتراک میگذارید.
یواز پیکاپ