به قلم شهرام نوروزی
ﺯﺍﮔﺮﺱ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻣﯽﺳﻮﺯﺩ …
ﺩﺍﻏﯽ ﮐﻪ ﻗﻠﺐ خامین ﺯﺍﮔﺮﺱ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪ …
ﺑﺎ ﺁﺗﺶ ﺳﻮﺯﯼﺟﻨﮕﻠﻬﺎﯼ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺷﺪﻩ ﮐﻮﻩ ﺧﺎﻣﯽ ﺩﺭ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺑﺎﺷﺖ ﺳﺮﯾﺎﻝ ﺗﺮﺍﮊﯾﮏ ﻭ ﺑﯽ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺣﺮﯾﻖ ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﺟﺪﯾﺪ ﺩﺭ ﮐﻬﮕﯿﻠﻮﯾﻪ ﻭ ﺑﻮﯾﺮﺍﺣﻤﺪ . ﺁﻥ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮔﺮﺩ ﻭ ﻏﺒﺎﺭ ﺩﺳﺖ ﺑﺮ ﮔﻠﻮﯼ ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎ ﻓﺸﺮﺩﻩ ﻭ ﺁﻓﺖ ﺳﻮﺳﮏ ﺑﻠﻮﻁ ﺧﻮﺍﺭ، ﻣﻐﺰ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﺑﻠﻮﻃﻬﺎ ﺭﺍ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ .ﺁﺗﺶ ﺳﻮﺯﯼ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎﯼ ﮐﻬﮕﯿﻠﻮﯾﻪ ﻭﺑﻮﯾﺮﺍﺣﻤﺪ ﺳﺮﯾﺎﻟﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﺳﺎﻟﻪ ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺳﻂ ﺑﻬﺎﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺣﺎﺻﻞ ﺁﻥ ﻣﺮﮒ ﺗﺪﺭﯾﺠﯽ ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎﯼ ﮐﻬﮕﯿﻠﻮﯾﻪ ﻭﺑﻮﯾﺮﺍﺣﻤﺪ ﺍﺳﺖ .
ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻝ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻃﻔﺎﯼ ﺣﺮﯾﻖ ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎﯾﺶ ﻓﺎﻗﺪ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺍﻭﻟﯿﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮﻻﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﯾﮏ ﺑﺎﻟﮕﺮﺩ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺣﻮﺍﺩﺙ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﯾﺎﺩﻫﺎ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﺮﺳﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ .ﺍﮔﺮﭼﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺑﺎﻟﮕﺮﺩ ﻧﯿﺰ ﮐﺎﺭﯼ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺑﺎﯾﺪ ﻓﮑﺮﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎﯼ ﻣﻈﻠﻮﻡ ﺯﺍﮔﺮﺱ ﮐﺮﺩ .ﮐﻮﻩ ﺧﺎﻣﯽ ﺑﻪ ﻋﺰﺍﯼ ﻣﺮﮒ ﺑﻠﻮﻃﻬﺎﯾﺶ ﻧﺸﺴﺖ .
ﺑﺎ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﺁﺗﺶ ﺭﻓﺘﯿﻢ اما همچنان بازنده واقعی من ،شما ،مردم و مسئولین هستیم و بلوط های بی زبان ، این چند روز ﻧﻮﺑﺖ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎﯼ ﺑﺎﺷﺖ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻓﺮﺩﺍ ﺷﺎﯾﺪ ﺁﺗﺶ ﺩﺭ ﮐﻤﯿﻦ ﺟتﻨﮕﻠﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﯾﺎﻝ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ ﻭ ﻏﻢ ﺍﻧﮕﯿﺰ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﺎﺭﻩ ﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﺪ .
ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻝ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻃﻔﺎﯼ ﺣﺮﯾﻖ ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎﯾﺶ ﻓﺎﻗﺪ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺍﻭﻟﯿﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮﻻﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﯾﮏ ﺑﺎﻟﮕﺮﺩ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺣﻮﺍﺩﺙ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﯾﺎﺩﻫﺎ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﺮﺳﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ .ﺍﮔﺮﭼﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺑﺎﻟﮕﺮﺩ ﻧﯿﺰ ﮐﺎﺭﯼ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺑﺎﯾﺪ ﻓﮑﺮﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎﯼ ﻣﻈﻠﻮﻡ ﺯﺍﮔﺮﺱ ﮐﺮﺩ …
ﭼﻪﻃﻮﺭ ﺳﯿﺎﻩ ﺑﺒﯿﻨﻢﺍﺕ؟ ﻗﻬﻘﻬﻪﯼ ﮐﺒﮏﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ؟ … ﮐﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﮐﺴﯽ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﯿﺴﺖ . ﺭﻓﯿﻘﺎﻧﻢ ﮐﻪ ﺩﺭﺣﺎﻝ ﺍﻃﻔﺎﺀ ﺣﺮﯾﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻫﻤﻪ ﺧﺴﺘﻪ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ .ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺑﻠﻮﻁ ﻭ ﻭَﻥ ﻭ ﺍﺭﮊﻧﺖ ﺩﺭ ﺁﺗﺶ ﺳﻮﺧﺘﻨﺪ …
ﺩﺍﻍ ﺳﻨﮕﯿﻨﯿﺴﺖ ﺑﺮﺍﯾﻢ
ﮔﻔﺘﻨﯽ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺭﻭﺍﻝ ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﭘﯿﺶ ﻭ ﺍﯾﻨﺒﺎﺭ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﮐﻮﻩﻫﺎﯼ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻣﻨﻄﻘﻪ باشت و باوی ﺩﭼﺎﺭ ﺁﺗﺶ ﺳﻮﺯﯼ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺧﺎﺹ ﻣﻨﻄﻘﻪ، ﻭﺯﺵ ﺑﺎﺩ، ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺧﺸﮑﯿﺪﻩ ﺑﻠﻮﻁ ﻭ ﮐﻨﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﭘﻮﺳﯿﺪﻩ ﻫﺮﺑﺎﺭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﻬﺎﺭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﻌﻠﻪ ﻭﺭ ﻣﯽﺷﺪ .
ﺩﺭﯾﻎ ﻭ ﺩﺭﺩ …
ﺁﺗﺶ ﺳﻮﺯﯼ ﻫﺎﯼ ﺯﺍﮔﺮﺱ ﻫﺮﺳﺎﻟﻪ ﺩﺍﺭﻩ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯿﻔﺘﻪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻋﻠﺘﺶ ﻫﻢ ﻫﺮﺑﺎﺭ ﯾﻪ ﺑﻬﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﻣﯿﺎﺭﻥ، ﺍﮔﺮ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﺩﺭﺳﺘﯽ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ ﺟﻠﻮﯼ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻗﻬﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯿﺸﺪ .
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ ﺁﺗﺶ ﺳﻮﺯﯼ ﺩﺭ ﯾﮏ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻓﺎﺟﻌﺴﺖ …
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻗﻬﺎﯼ ﺗﻠﺦ ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﭘﻮﺷﺶ ﺟﻨﮕﻠﯽ ﻭ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﻣﯿﺮﻥ ﻭ ﻓﻘﻂ ﻏﻢ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻧﺸﻮﻥ ﺑﺮﺍﻣﻮﻥ ﻣﯿﻤﻮﻧﻪ ،بلوط ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﻈﻠﻮﻣﺘﺮﯾﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ …
ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺸﮑﺮ ﮐﺮﺩ ﺍﺯ؛ ﺍفراد بومی منطقه ﮐﻪ دو ﺁﺗﺶ ﺳﻮﺯﯼ قبلی ﺭﻭ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻥ …
از همه زحمتکشان مهار آتش سوزی کوههای شادگان و شاهبهرام ،فتح و کوهسرک (خامین) و خاصه از ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﺧﻮﺑﻤون ﮐﻪ ﻗﻠﺒﺸﻮﻥ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻣﯿﺘﭙﻪ برای مهار ﺁﺗﺶتلاشﮐﺮﺩﻧﺪ .ﺑﺪﻭﻥ ﻫﯿﭻ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺗﯽ ﺑﺎ ﺷﺎﺧﻪ ﭘﺮ ﺑﺮﮒ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺑﻠﻮﻁ ﺑﺪﻭﻥ ﻟﺒﺎﺱ ﺁﺗﺶ ﻧﺸﺎﻧﯽ .
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺩﺭﻭﺩ ﺑﺮ ﺷﺮﻑ ﺗﮏ ﺗﮏ ﺍﯾﻦ ﻋﺰﯾﺰﺍﻥ …
ﺩﺭﻩ زیبای تنگ تیسه(تنگ تیزه) ، ﺩﯾﮕﺮ ﺭﻧﮓ ﻭ ﺑﻮﯼ ﮔﻞﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﯽﺩﻫﺪ،ﻫﻤﻪ ﺑﻠﻮﻁ ﻫﺎ ﺣﺎﻟﺸﺎﻥ ﯾﮑﯽ ﺍﺳﺖ، ﺳﻮﺧﺘﻪ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻧﺪﻩ .ﺍﺯ ﺟﻨﮕﻞﻫﺎﯼ ﺍﺭﺗﻔﺎﻋﺎﺕ ﺩلی سا و انگورهای فتح ﻫﻢ ﻫﻮﺍﺭ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﺍﺳﺖ،ﮐﻮﻩﻫﺎﯼ ﮐﻬﮕﯿﻠﻮﯾﻪ ﻭ ﺑﻮﯾﺮﺍﺣﻤﺪ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﻣﯿﺰﺑﺎﻥ ﺁﺗﺶ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺳﻮﺧﺘﻨﺪ ﻭ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ؛ﺍﯾﻦ ﺣﮑﺎﯾﺖ ﻫﺮﺳﺎﻟﻪ ﺯﺍﮔﺮﺱ ﻭ ﺑﻠﻮﻁ ﻫﺎﯾﺶﺍﺳﺖ .ﺣﺎﻻ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽِ ﺁﺗﺶ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﻗﺼﻪ ﭘﺎﺭ ﻭ ﭘﯿﺮﺍﺭ ﻧﯿﺴﺖ،ﺁﺗﺶ ﺁﻥﻗﺪﺭ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺭﻓﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺍﻫﺎﻟﯽ زاگرس ﺑﻪ ﺑﻮﺩﻧﺶ ﻋﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ؛ﺍﻣﺎ ﺑﻠﻮﻁ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺷﻮﻧﺪ .ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ ﮐﺠﺎﯼ ﺟﻐﺮﺍﻓﯿﺎﯼ ﺯﺍﮔﺮﺱ ﺭﺍ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺑﮕﺬﺍﺭﯼ، ﺩﺭﺩ ﯾﮑﯽ ﺍﺳﺖ .ﺍﺯ ﺍﯾﻼﻡ ﻭ ﻟﺮﺳﺘﺎﻥ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ کهگیلویه و بویراحمد ﻭ ﺧﻮﺯﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﻫﻤﺪﺍﻥ .ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ ﺑﻠﻮﻃﺴﺘﺎﻥ زاگرسﺩﻭﺩ ﻭ ﺁﺗﺶ ﺑﻠﻨﺪﺍﺳﺖ .ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ ﺩﻭﻟﺖ ﯾﺎ ﻣﺮﺩﻡ؟؟؟
و اما ﺑﺮﺍی طبیعت دیارم ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺳﺨﺘﯽ ﺭﺍ ﮔﺬﺭﻭﻧﺪﻡ ﻭ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﻭﻧﻢ . ﺍﻣﺎ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺍﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﻩ،خصوصا همانند این چند روز که طبیعتی رو از نزدیک لمس کنی و در فاصله بیست و چهار ساعت آن طبیعت نیست و نابود گردد …
با امید به فرداهای بهتر و قشنگتر از دیروز و امروزمان
شهرام نوروزی شادگان
