فانوس زاگرس؛
روستای مارین در ۳۶ کیلومتری شمال شهر گچساران و ۱۹۸ کیلومتری جنوب شرقی یاسوج، قرار دارد. این روستا از شمال، به کوه دلی گنج و از شرق به کوه خامی و از جنوب غربی به کوه دیل محدود میشود. ارتفاع این روستا از سطح دریا ۱۰۸۰ متر است. آب و هوای مارین در فصول بهار و پاییز ملایم و مطبوع، در تابستان نسبتاً گرم و در زمستان سرد و خشک است. رودخانه شاه بهرام از شمال شرقی روستا عبور میکند. دسترسی روستای مارین از طریق شهر گچساران با جادهای آسفالت قابل دسترسی است.
مارین یکی از روستاهای تاریخی ایران است که راه سلطنتی شوش به تخت جمشید و بیشاپور (در دوره هخامنشیان) از هفت کیلومتری این روستا بر می کرده است.
موقعیت سوقالجیشی روستای مارین، در دوره هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان سبب احداث قلعههای متعدد راهبانی در حوزه نفوذ آن شده است.
مردم این روستا به گویش خاصی صحبت می کنند که به گویش “مارینی” معروف است. این گویش یکی از لهجه های “لُری” محسوب می شود که مردم روستاهای دیل و مارین در استان کهگیلویه و بویراحمد، و شهرهای دریس، دوستیران و سپیدان در استان فارس با اندکی تفاوت با این گویش صحبت می کنند.
اکثر خانههای روستا، معمولاً رو به جنوب ساخته شده و در ساخت آنها از سنگ، خشت، گل، آجر و تیرهای چوبی استفاده شده است. کوچههای روستا، پهن و قابل دسترسی هستند، ولی به گونه ای نیستند که وسایط نقلیه به راحتی بتوانند در روستا تردد نمایند.
انار و لیموترش و لیمو شیرین و انگور و انجیر و… از جمله محصولات باغی روستای مارین به شمار میآیند.
پوشش گیاهی و جانوری منطقه با انواع گیاهان دارویی کتیرا، گلگاوزبان و گل بنفشه و جانوران و پرندگان وحشی مانند گرگ، روباه، خرگوش، قوچ، میش، گراز، شاهین و کبک، از دیگر جاذبههای طبیعی روستا به شمار میرود. حواشی دریاچه سد کوثر از جمله جاذبههای گردشگری روستای مارین است. دریاچه پشت این سد که در ۱۷ کیلومتری روستای مارین قرار دارد، از قابلیت مناسبی برای ساماندهی ورزشهای آبی برخوردار است. مهمترین بنای مذهبی روستای مارین، مقبره امامزاده حمیده خاتون است. مقبره این امامزاده بسیار ساده است. مردم روستا، نذورات خود را وقف امامزاده حمیده خاتون مینمایند.
مهمترین مراسم ویژه این روستا، مراسم «کوسه گلین» است که در فصل زمستان و هنگام خشکسالی به منظور طلب باران برگزار میشود. سازهای سرنا، دهل و نقاره، آلات رایج در موسیقی روستای مارین هستند. این سازها، آواها و نغمههای محلی را در مراسم مختلف همراهی میکنند. در مراسم شادی و عروسی، رقصهای محلی زیبایی اجرا میشود. از معروفترین بازیهای رایج در روستا میتوان به بازی کل کل برد، هفت سنگ، گرنا من کیش، فربجک، ترکه بازی، چوگو و بره غزی اشاره نمود.
“مغز بَن” که به گویش مردم این روستا “مَجِ بُه” گفته می شود بعد از طی چندین مرحله پخت و پز از میوه درخت کوهی بن یا بنه (به این درخت و میوه آن پسته کوهی و حبه الخضرا هم می گویند) به دست می آید. آش کاردَه، آش دوغ، شیربرنج، گِونَه و نان تیری، از غذاهای محلی معروف و خوش طعم این روستا هستند.
وجه تسمیه روستای مارین به این دلیل است که در قدیم در آبادی های اطراف روستا که محل قدیمی روستای مارین محسوب میشده است، “مار” فراوان وجود داشته است اما این منطقه به دلیل آب و هوای خاص خود دارای مقادیر کمتری از این جانور بوده است. در واقع مردم این آبادی به گویش خود می گفتند که در این آبادی “مار نی” یعنی مار وجود ندارد. بعدها با مهاجرت مردم روستا به مکان کنونی آن، نام “مار نی” به این روستا داده شده که سپس این نام به نام کنونی آن یعنی ” مارین” تغییر می کند./ ک.ب
