فانوس زاگرس؛
به قلم شهرام نوروزی
آلودگی هوا یکی از پدیده های زندگی مدرن امروزی و ناشی از پسماندهایی است که در اثر فعالیت های شبانه روزی بشر بوجود می آید. این پسماندها ناشی از تولید مواد غذایی، صنعتی، کالاهای مختلف و انرژی است. شاید بتوان علل اصلی آلودگی هوا را در احتراق ناقص جستجو کرد که طی آن بر اثر عدم سوخت رسانی کامل و یا نسبت نامناسب هوا و سوخت پس از احتراق موادی نظیر مونو اکسید کربن، اکسید سولفور، اکسید نیتروژن و ذرات خاکستر و یا هیدروکربن هایی که سوخته نشده وارد هوا می شود و از آنجایی که این مواد بر روی کل حیات اثر سوء می گذارد به عنوان آلوده کننده هوا از آنها یاد می شود. در سالهای اخیر به مشکلاتی از محیطزیست پی میبریم که محلول استفاده از تکنولوژی بسیار پیشرفته ای است که برای تامین رفاه مادی مورد نیاز بوده است. از جمله این مشکلات هواست که باعث افزایش بیماری های تنفسی در میان سالخوردگان و جوانان، کاهش میزان دید،خسارت گیاهان و جانوران و حتی نقاشی و نمای ساختمان ها و… گردیده و اثرات آن در سطح جهانی فاجعه آمیز میباشد همچنین برای اموال و تاسیسات مختلف مضر هست و یا بطور کلی غیر قابل قبولی مخل استفاده راحت از زندگی می گردد. جالب است که قسمت اعظم آلودگی هوا توسط نیروگاه ها و تاسیسات و کارخانجات و خودرو ها که در حال حاضر وجود دارد رواج پیدا میکند. تخمین خسارات مالی آلودگی هوا در رابطه با بعضی اثرات زیان بخش مشکل می باشد، بعضی از خسارتها به وضوح دیده می شود مثل خسارت های کشاورزی وارد شده و می تواند تخمین زده شود اما بسیاری از اثرات آلودگی هوا غیر مستقیم یا پنهانی هستند و لذا نمی توان قیمتی بر آنها نهاد و در درازمدت فاجعه بار می گردد. و اما انجام عملیات تولید کارخانجات و تاسیسات و شرکتهای تولید صنعتی که مخل آلودگی هوا هستند با رعایت استانداردهای زیست محیطی در جهت حفظ محیطزیست، اکوسیستم طبیعی و جغرافیایی در سرلوحه برنامه این موسسات و شرکتها قرار دارد بعنوان نمونه وزارت نفت نیز با صیانت اهداف تعیین شده همه ساله در کنار وظیفه اصلی تولید اقدامات شایسته و در خور تحسین در جهت کاهش آلودگی ناشی از پسماندهای نفت و گاز و حفظ محیط زیست معمول می دارد و حداکثر تلاش جهت کاهش آلودگی های زیست محیطی بعمل می آید و نیاز است تلاش های بیشتری نیز در این وزارت خانه و دیگر وزارتخانهها صورت گیرد، اما بسیاری از آلودگی های اخیر خصوصاً در این فصل ناشی از سیل خودرو های بنزینی در حال تردد موجود در شهرها می باشد. برای کاهش آلودگی ناشی از سیل خودرو های اغلب بنزینی در تهران و سایر کلان شهرها و بتدریج شهر های کوچکتر گام اول و اصلی را باید شهرداری ها بردارند که کیفیت و سرعت و تعداد و زمان وسایل نقلیه عمومی را کاهش دهند، تا اقبال عمومی میان طبقه متوسط به این وسایل نقلیه بیشتر شود، چون روزانه بیشترین میزان استفاده از وسایل حمل شخصی را به نسبت جمعیت اقشار متوسط دارند. مسئله فرهنگ سازی نیز به موازات اقدام بنيادين اولی اهمیت دارد و با آن مرتبط است. یکی از مسائل در این مورد به برنامهریزی و مهندسی توسعه شبکه های حمل و نقل بستگی دارد. اگر هزینه هایی که برای ساختن خیلی از پروژه های کوچک و بزرگ برای توسعه حملونقل عمومی هزینه میشد این امر در کاهش آلودگی هوا موثر می افتاد و به اندازه ارزش سرمایه گذاری انجام شده در کاهش آلودگی موثر واقع می شد حال آنکه بسیاری از موارد در کاهش ترافیک و در نتیجه کاهش آلودگی هوا تاثیر معنی دار نداشته است. سوال اینجاست آیا وسیله عمومی در ادبیات ایران جایگاهی دارد؟؟؟ حال که همه منتظر رحمت الهی هستیم تا شاید به هوای آلوده ایران زمین و شهرمان پایان دهد اما آلودگی هوا نیازمند برنامه های کوتاه مدت و بلندمدت است. اگر اراده وجود داشته باشد با یک برنامه منظم و عملی می توان روزنامه از میلیون ها لیتر بنزین که در تهران و دیگر شهرها مصرف می شود جلوگیری و هزینه بخش کوچکی از این میزان مصرف می تواند تحولی در حمل و نقل عمومی آن هم در زمان اندک ایجاد کرد. اگر مردم مطمئن شوند که به نفع همه آنها خواهد بود علاقه بیشتری نشان خواهند داد زیرا آلودگی محیط زیست یعنی توقف تدریجی زندگی. پس بهترین راه حل در کوتاه مدت و بلند مدت گسترش حمل و نقل عمومی است………… ببار ای بارون ببار، ببار ای بارون ببار بر کوه و دشت و هامون ببار.
اما بهتر این هست مردم را تشویق به دوچرخه سواری و پیادهروی شوند جاهایی که مسافت کمتر دارند و آلودگی بیشتر میشود، با ورزش هم انسانها و هم طبیعت سالم می ماند، خود مردم و شهرداری باید در حفظ هوای پاک و سلامت روان و جسمی کاری کنند.
باران میبارد به حرمت کدام بنده اش نمیدانم!من همین قدر میدانم باران صدای پای اجابت است خدا باهمه جبروتش دارد ناز میخرد ،نیاز کن .
درود بر شما, و اندیشه های نیک شما
آلاینده های جوی, آلودگی منابع آب زیرزمینی, آلودگی منظره های طبیعی, نابودی جنگلها, نابودی رودخانه ها, از بین رفتن مخلوقات زیبای خداوند که مانند انسان خداوند برای آنها حیات را فراهم کرده اما اشرف مخلوقات هرروز بیشتر و بیشتر عرصه را بر آنها تنگ میکند و بسیاری منقرض شده یا در آستانه انقراض هستند, همه بازتاب دهنده تاثیرات مخرب انسان و فعالیتهای انسانی به دنبال لذت جویی و رفاه بیشتر هستند.
خدا کنه بقول شما آخرین فرصتها را از دست ندهیم و تا دیر نشده جامعه به خود بیاد.