آبستراکسیون تاریخی سیاست گچساران

فانوس زاگرس؛
از همان زمزمه های اولیه که لیست ۳۰ نفر معتمد محلی برای برگزاری وانتخاب
اعضای هیات اجرایی بیرون درز پیدا کرد و سهمی برای ترک زبانان در نظر
گرفته نشده بود می توانستم حدس بزنم که این انتخابات در مسیر خاصی گام می
نهد .
تحرکات مهندس فولادی وندا  و ناراحتی ایشان از متولیان امر، گلایه ای
کاملا منطقی و بجا بود . در تماس تلفنی که با ایشان داشتم فقط به این
موضوع بسنده کرد مگر جمعیت شهرستان حداقل یک سوم آن ترک زبان نمی باشد پس
چرا از معتمدین نامی برای این طیف لحاظ نشده است. ( ناگفته نماند
پناهپوری ترک زبان یک پای ثابت انتخاباتهای چند دور گذشته بوده است )
تماسهای مکرر و طومار اعتراض آمیز ایشان و رونوشت های آن خطاب به نهادهای
مختلف را شاید بتوان یک برگ ماندگار در تحرکات زندگی سیاسی اش دانست،
امری که نشان داد آنگونه که تصور می رود اصلا مرد آرامی نیست و قطعا از
صلابت برخورد در رفتار و گفتار او در رقابت ها و چالشهای پیش رو در دو
ماه آینده بیشتر خواهیم شنید .
آنچه شاید ذهنها را معطوف خویش نماید این مساله خواهد بود چرا قبل از
انتخابات تیم نماینده فعلی خیلی زود ترک زبانهای همراه خویش را که در بوق
و کرنا کرده بودند را نادیده گرفتند.؟؟ و در اسامی معتمدین جایگاه خاصی
برای آنها در نظر نگرفتند .
این سوال حداقل برای خودم باقیست آیا عبور از دیوار قومیت که در این چند
ماه در همایشهای انتخاباتی نماینده محترم داده شده است تنها یک حربه
انتخاباتی بوده است ؟؟ برای پاسخ ناخوداگاه یاد جمله یکی از دوستان
افتادم که می گفت در این انتخابات برخی در اردوگاه نماینده تاریخ مصرف ۶
ماهه خواهند داشت !!! ( حال خودتان می توانید مصادیقش را تطبیق دهید )
اما سمت دیگر جریان امروز ، اصولگرایان بودند ، طیفی که شاید فاصله ( از
حرف تا عمل ) را خیلی زودتر و در عالم واقعیت اثبات نمودند . از حرف تا
عمل را می توان بخش ( از حرف ) آن را در اعلام حمایت از مهندس فولادی
وندا و فرو ریختن دیوار قومیت دانست و بخش ( تا عمل ) آن را در
آبّستراکسیون  تاریخی امروز درفرمانداری دانست.
وقتی رونوشت نامه اعتراضی مهندس فولادی وندا قبل از ظهر به فرمانداری
ارسال می شد بعدازظهری سخت را  می توانستیم  برای فرماندار تصور کنیم .
امروز در دفتر محل کارم برای پیگیری نتیجه هیات اجرایی در ساعت۷ بعدازظهر
در یک دقیقه به ۶ نفر زنگ زدم که نکته جالب آن بود که هر ۶ نفر مشغول
مکالمه بودند و سید سعادت حسینی که به رسم هر هفته به دفتر آمده بود می
گفت این حکایت از تحرکات بسیار بالا دارد . هرچند در باشت دیروز اسامی ۳۰
نفر را به گونه ای بسته بودند که تنها از باب صدقه !!! و تنها به خاطر
این که بیشتر از این ضایع به نظر نرسد ۲ کرسی با رای پایین برای
اصولگرایان در نظر گرفته شد امری که در بوستان هم متاسفانه رقم خورد ولی
در گچساران معادله ۸ نفره پیچیده بود . آنچه مسلم است در صورت برگزاری
جلسه نیز قرار بود همین سناریو را در گچساران پیاده نمایند ، ترکیب ۱۷ به
۱۳ آن هم به دیده اغماض خود گویای این واقعیت است.
استدلال اصولگرایان مبنی بر این که می بایست آرای بالای آنها و ترکیب
جمعیت نیز مدنظر قرار گیرد راه به جایی نبرد و انگار فرماندار محترم قرار
بود بر موضع عجیب خویش پافشاری نمایند اصراری که به نظر می رسد هیچگاه
نتوانند افکار عمومی را قانع نمایند .
سوالی که اینجا پیش می آید این است که اگر هدف همه ما  برگزاری پرشور و
باشکوه و سالم و کم تنش یک انتخابات است چرا دوستان رقیب حاضر نشدند
ترکیب هیات اجرایی را ۴ به ۴ تنظیم نمایند؟ و چرا باید ترکیب ۶ به ۲ باشد
؟!!!
چراهایی از این دست همانطور که در مقاله های پیش از این نیز گفتم خطرناک
به نظر می رسد .
تحرکات فرماندار و تیم مستقر در آن برای به جلسه کشاندن اصولگرایان راه
به جایی نبرد وفشارها و تلفنهای زیادی برای به حد نصاب رساندن عدد ۲۰
صورت گرفت اما اراده آهنین افراد غایب دیروز ستودنی بود، هر چند می دانیم
چه فشارهایی را تحمل نمودند اما بی شک تاریخ سیاسی  گچساران حرکت
دیروزشان را فراموش نخواهد کرد …
فرماندار محترم گچساران با تمام احترامی که برای ایشان قایلم
شاید دیروز تنها فرماندار کشور باشد که نتوانست انتخابات هیات اجرایی
را به نحو احسن مدیریت نماید امری که باید حسب وظیفه قانونی در ادامه سعی
در اصلاح این رویه نماید چرا که رای گیری با کمتر ازحد نصاب ۲۰ نفر هرچند
غیرقانونی و شاید نمادین بود ولی اولین نمره منفی برای ایشان تلقی خواهد
شد !!!
در پایان ، آبستراکسیون امروز اصولگرایان حکایت از یک وحدت فراگیر دارد و
فارغ از چیدمان نهایی ترکیب هیات اجرایی بیانگر این موضوع خواهد بود که
روزهای سختی در انتظار جریان رقیب است .
این آبستراکسیون تاریخی فاصله از حرف تا عمل را به مردم گچساران و باشت
ثابت نمود …!