فانوس زاگرس؛
فيدل کاسترو، رهبر انقلابي کوبا در سن ۹۰ سالگي درگذشت.
فيدل کاسترو ۱۳ اوت سال ۱۹۲۶ در شهر بيران واقع در استان اورينته کوبا به دنيا آمد خانواده او از زمينداران مرفه بودند. وي از دانشکده حقوق دانشگاه هاوانا فارق التحصيل شد.
در سال ۱۹۴۷ و در زمان دانشجويى به يک فعال سياسى تبديل شد و در اقدام سياسى تبعيدشدگان دومينيکن براى سرنگونى ديکتاتور دومينيکن به نام رافائل تروجيلو شرکت فعال داشت.
کاسترو در سال ۱۹۵۳در اولين قيام نافرجام عليه باتيستا شرکت کرد. پس از اين قيام او زنداني و سپس به مکزيک تبعيد شد. در سال ۱۹۵۶ کاسترو به کوبا بازگشت و مجددا رهبري انقلاب عليه باتيستا را در دست گرفت. او سپس براي تقويت موقعيت خويش به نيروهاي چريکي تحت فرماندهي “ارنستو ال چه گوارا” پيوست. او سرانجام با پشتيباني اين نيروهاي چريکي توانست حکومت استبدادي فلوخنسيو باتيستا را در سال ۱۹۵۹ سرنگون کند.
او پس از به دست گرفتن حکومت در کوبا مخالفت با سياستهاي آمريکا در کوبا و آمريکاي جنوبي را سرلوحه سياستهاي خود قرار داد.
آمريکا که منافع خود را در کوبا در خطر ميديد، تلاش کرد وي را با انجام توطئههايي حمايت شده از سوي سازمان سيا (سازمان اطلاعات مرکزي آمريکا)، به قتل برساند، دولتمردان واشنگتن حتي با حمايت از چريکهاي ضد انقلاب کوبا، در سال ۱۹۶۱ به فرمان جان اف کندي رييس جمهوري وقت آمريکا حملهاي به خليج خوکها در کوبا انجام دادند که در اين حمله نيروهاي وفادار به فيدل کاسترو ، چريکهاي ضد انقلاب کوبايي را شکست دادند.
در زمان زمامداري کندي بر کاخ سفيد همچنين بحران استقرار موشکهاي شوروي در کوبا پيش آمد، که آن بحران از طريق ديپلماتيک و با خروج موشکهاي شوروي از کوبا به طور مسالمت آميز به پايان رسيد. در حالي که احتمال آن نيز ميرفت که بر سراستقرار موشکهاي شوروي در کوبا جنگي عالمگير ميان دو قدرت بزرگ آن زمان در گيرد.
در ۳۱ ژوئيه سال ۲۰۰۶ فيدل کاسترو به دليل انجام يک عمل جراحي در روده بزرگ قدرت را به طور موقت به برادرش رائول کاسترو واگذار کرد
وي پس از تحمل يک دوره بيماري طولاني درگذشت. خبر درگذشت فيدل کاسترو را برادرش به طور رسمي در تلويزيون ملي اين کشور اعلام کرد.
