“سهراب کشون شاهنامه گچساران”

فانوس زاگرس؛

درس آرایه های ادبی برای بچه های علوم انسانی ورودی سال ۷۹ پیش دانشگاهی
شهیدقاسمی لذت خاصی داشت . روزهایی که استاد سهراب علیزاده دستها را در
آسمان می چرخاند و با رقص خاص می خرامید و وزن اشعار را برمی شمرد و می
گفت (تتن تتن تن …) .
آرایه ادبی  ، رشته ادبیات و استادی ادیب . پنهان نکردم و نمی کنم هنوز
لبخندهای خودم را از آن حرکات برایم جالب بود وشیرین .
چرخ روزگار در پی خود بهار و خزانهای فراوانی را گذراند .تا امسال در ۱۶
آبان در منزل امین یوسفی چهره ای آشنا را دیدم به رسم ادب جلو رفتم و
سلامی دادم . استاد مویی سفید کرده بود ولی با همان صلابت و تیپ خاصش ،
آنجا بود که فهمیدم باز هم در برابرش دانش آموزم .
برگی از شاهنامه را تورق می نمود حرفهایی زد آنهایی که باید می گرفتند
خوب درک کردند که استاد از چه چیز ملول است و خسته .
افکار نا آرامش را در هوای بارانی آن روز تنها می شد در قالب داستان رستم
وسهراب درک کرد . پس از پایان مراسم نیز شیشه ماشینش را پایین کشید و گفت
( شدنی است … ) جوابی در آن لحظه برایش نداشتم .
شنیدم که سهراب با دستانی بوسه زده بر دستبند از اداره آموزش وپرورش !!
به دادسرا رفت .ناراحت شدم و جویای حالش . غمگین ولی مغرور .غمگین از
برخی رفتارهای خاص در طی ۱۵ سال گذشته !! مغرور از اینکه می گفت از حقی
در حد توانش دفاع کرده است .
نمی پردازم به چرایی و دلیل احضارش به دادسرا چراکه حتما خود شنیده
اید…! اما این بار جوابش را داشتم و گفتم این هزینه ای است که باید
بپردازی در حالی که فقط گفت ( راضیم ).
ناخودآگاه یاد نامه های ۴ سال پیش نماینده فعلی افتادم .نامه ای که در
چنین روزهایی از سوی جناب تاجگردون خطاب به سیدقدرت نوشته شده بود. نامه
ای با هدف اثرگذاری بر فضای پیش از انتخابات دورقبلی انتخابات مجلس .
نامه ای که از عدم توجه به ظرفیتهای نیروهای انسانی علمی و فرهنگی ،
فغانش گوش فلک را کر کرده بود .
شاید پس از ۴ سال پوشالی بودن محتوای نامه را بتوان در موهای سپید شده
سهراب دید . شاید بتوان گفت سهراب مصداق واقعی قربانی آن نامه باشد ،
قربانی که روزی بر دوش تفکرات خاص نماینده محترم در جلوی فرمانداری سابق
فریاد می زد .
اما واقعا سهراب را چه شد ؟! قطعا دردها و رازهایی در سینه دارد .
آنچه مسلم است شاهنامه سیاسی گچساران داستانهای زیادی برای نقال خوانی در
خود گنجانده است .
نام سهراب و نوشدارو با هم عجین است و این اکسیرشفابخش می تواند گاه به
صورت مایعی حیات بخش باشد آن سان که در شاهنامه فردوسی آمده یا صداقتی
مفقود شده در گفتار و رفتار در شاهنامه سیاسی گچساران باشد !!! که البته
هر دو نایاب است.
از سهراب ما که گذشت ولی سهرابهای دیگری نیز در راه است و این تلخ خواهد بود …
دیشب تلفنی با استاد سهراب علیزاده صحبت می کردم از من دعوت کرد برای
جلسه امروز ساعت ۱۵:۳۰ در منزل امین یوسفی و گفت شاید برگی هم از شاهنامه
را تورق نماید . امروز به جلسه می روم حرفهایی تازه در دل آن جلسه خواهد
بود و شاید فردا در موردش برایتان نوشتم …
(شهر من بوسه بر خاکت ، استواریت را می ستایم )

سعیدرحمانی اصل