«پوشاک»
محمد فرزامی؛
پوشاک بخشی از اطلس فرهنگی هر سرزمین و قومی را تشکیل می دهد ،یا به بیانی دیگر پوشاک بومی و سنتی هر ملتی نشان دهنده ی بخشی از فرهنگ آن ملت و قوم و جامعه است.پوشاک یک قوم شاید در رهگذر زمان تغییرات اندکی بخود ببیند و تحت تاثیر صنعت و تکنولوژی و زندگی های مدرن و شهری قرار بگیرد اما به طور کلی معدوم نمی شود .پوشاک بومی و محلی و سنتی یا همان لباس های محلی بخشی جدایی ناپذیر از نشانه های فرهنگی هرمنطقه ای است و مردم سایر مناطق آن قوم را به واسطه ی همین تفاوت های فرهنگی و نمادها که پوشاک بخشی از آن است می شناسند در این راستا لباس محلی زنان بویراحمد که شامل :
دلگ،جومه،تنبان،کهنه،لچک ،چهار قد و غیره است در دهه های اخیر در نزد قشر جوان ” دختران” در حال کمرنگ شدن است.اما این لباس محلی فوق العاده زیبا و دارای طرح و رنگ های متفاوت و شکیل که شاید بتوان گفت تا حدودی الهام گرفته از طبیعت منطقه است فقط در مراسمات خواستگاری،حنابندان و عروسی و یا هم جشن های بومی و محلی و یا جشنواره های فرهنگی کاربرد دارد.اما موضوعی را که قصد دارم موجز بدان بپردازم پوشیدن لباس کردی توسط دختران جوان بویراحمدی در جشن های عروسی در منطقه ی بویراحمد است.موضوعی مهم که اگر بدان پرداخته نشود و ایراد این اقدام گوشزد نگردد شاید به ارامی تبدیل به حرکتی رقابتی در میان دختران جوان بویراحمدی گردد.حرکت و اقدامی که در صورت فراگیرشدن و یا حتی مقبولیت داشتن در نزد اقلیت می تواند پوشش لری بویراحمدی را به حاشیه براند.
*محمد فرزامی*
فعال فرهنگی-اجتماعی و رسانه
