جوان معترض و مطالبه گر یا اغتشاشگر
سید قربانعلی موسوی شیرازی ؛
سه ماه از شروع اعتراض ها می گذرد و میرود تا وارد ماه چهارم شود.
علل و عوامل این پدیده فراشناختی از دید تحلیل گران و کنش گران اجتماعی فراتر رفته و تصویر ملموس و معلومی هنوز از جانب جامعه شناسان و تحلیل گران ارائه نشده است.
جنس این اعتراض ها با همه ی اتفاقات گذشته فرق دارد و شعار اصلی معترضین پیامی را مخابره می کند که همه تحلیل گران را سردر گم کرده است.
زن زندگی آزادی ، اصل شعاری است که مرتب تکرار می شود و ما به عینه می بینیم که جوان با گذر از زندگی میخواهد به زندگی برسد و یا با محدود کردن آزادی دیگران به آزادی برسد.
فرای اینکه این معترضان به اصول رایج پای بند نبوده و حاضر به شنیدن پاسخی نیز نمی باشند و فقط حضور مستمر خودرا در صحنه خیابان می بینند.
هرچند نمی شود حضور دشمن را در لایه های کم تجربه جوانان نادیده گرفت اما همه ی آنان را نیز نمی شود دست نشانده غرب و جیره خوار دانست.
بی توجهی به رشد جوانان در هنگامه تحصیل و عدم درک خواستگاه این قشر از جامعه که مدینه فاضله شان فضای مجازی است و نادیده گرفتن اهمیت این نسل در ساخت آینده مملکت ، مارا به خواب خرگوشی برده و اکنون که با این پدیده مواجه شده ایم راه حل معضل را نیز نمی دانیم .
هرچند نمی شود معیشت و رفتن قشر زیادی از جامعه به زیر خط فقر ، گم و گور شدن آرزوهای جوانان در داشتن آینده ایی روشن و امیدوار کننده ، عدم دسترسی به خانه و کاشانه ، وجود رانت و فساد در سطح مدیران ، ارتشا و باند بازی ، همه و همه می تواند در بوجود آوردن چنین وضعیتی سهیم باشند و جوانان را به سمتی رهنمون کنند که داشتن زندگی را با از دست دادن زندگی خود معاوضه نمایند.
باید به فکر پسا اعتراض ها باشیم و همچنان چشم مان را بر روی واقعیت های جامعه نبندیم و درک کنیم خواستگاه این نسل از جنس چیست و در فراهم کردن زمینه تشریک مساعی آنان را در سرنوشت خودشان مهیا کنیم و همچنان بر طبل بی خبری نکوبیم و نظام را به پرداخت هزینه های گزاف مجبور نکنیم.
با کمک از روانشناسان و جامعه شناسان و سیاسیون دلسوز سعی در شناخت این پدیده تلاش نماییم و همه کمک کنیم تا در آینده به چنین ورطه هایی جمهوری اسلامی را هل ندهیم.
هرچند وجود جیره خواران و مزد بدستان در این زمینه را می بایست به شدت سرکوب کرد اما شناخت کافی نسبت به شناسایی و دستگیری بر هم زننده های نظم عمومی باید سرلوحه کار آرام کننده های نظم عمومی باشد.
انشالله که چنین پدیده هایی هر چه زودتر از سطح جامعه بر چیده و ثبات و روال عادی زندگی دوباره محقق شود.
