فانوس زاگرس؛
به قلم صدرا پارسی
این روزها از هر سو نامی به عنوان نامزد نهایی اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶ مطرح میشود. روزی احمدی نژاد، دیگر روز روحانی، وقتی قالیباف، رضایی، حداد و امروز نام سعید جلیلی به سر زبانها افتاده است. در همین ارتباط یک سایت خبری نوشت:« سعيد جليلي تصميم قطعي خود را براي كانديداتوري در انتخابات رياست جمهوري ۹۶ گرفته است و اميدوار است بتواند در اين دوره حمايت اكثريت اصولگرايان را كسب کند.گفته ميشود كه يكي از دلايلي كه موجب شده سعيد جليلي براي كانديداتوري مصمم شود بدعهدي آمريكا در اجراي برجام بوده كه او قصد دارد از اين موضوع به نفع خود در تبليغات انتخاباتي بر عليه دولت روحاني استفاده کند»
همانطور که مشاهده میشود هدف اصلی این جریان تخریب دولت روحانی در زمینه دستاوردهای هستهای است. جلیلی و تیم او همانطور که در جریان تشکیل کمیسیون ویژه برجام در مجلس نهم تمام تلاش خود را کرد که برجام را منفی نشان دهد. قطعا در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم هم تلاش خواهد کرد تا برجام را به نقطهای تاریک و منفی در کارنامه روحانی نشان دهد. اصلی ترین هدف جلیلی و اصول گرایان برجام است.
در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم در خرداد ۹۲ هم مسئله هستهای بحث اصلی نامزدها بود. در آنجا هم دوقطبی روحانی و جلیلی شکل گرفت. شاید برای اینکه کمی اذهان عمومی و این دوستان روشن شود، باید به انتخابات ریاست جمهوری بازگردیم و مروری به مناظره ها و نتایج انتخابات کنیم.
در مناظره ای که سیاست خارجی، مسئله مورد بحث نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری بود، همگان مشاهده کردند که در فضای دو قطبی ایجاد شده میان روحانی و جلیلی، اکثر نامزدها از جمله ولایتی، قالیباف و محسن رضایی هم صدا با روحانی به انتقاد از شیوه، دیپلماتیک جلیلی پرداختند و او را یکی از عاملان بروز مشکلات در کشور دانستند.
حتی حداد عادل نیز، در این جلسه هم صدا با جلیلی نبود و سعی می کرد کمی از بار انتقادها به دبیرسابق شورای عالی امنیت ملی بکاهد.
نتایج انتخابات هم نشان می دهد که تفکر جلیلی در کشور تنها ۴ میلیون رای دارد و دیگر مردم در رای های خود نامی به غیر از تفکر جلیلی نوشتند.
رای ۶ میلیون نفر به قالیباف، رای سه میلیون هشتصد هزار نفری به محسن رضایی، رای دو میلیونی به علی اکبر ولایتی، رای چهارصد هزار نفری به غرضی و در نهایت رای ۱۸ میلیونی حسن روحانی، نه بزرگ به سعید جلیلی و تفکر او بود.
تفکری که پایداری چی ها به دنبال بازگشت آن هستند
