درمان تیک عصبی

اختلال تیک عصبی

با رشد کودکان، آنها از اطرافیان خود و نحوه ظاهر شدنشان در برابر دیگران بیشتر آگاه می‌شوند. کودکان مبتلا به اختلالات تیک عصبی ممکن است خودآگاه و گوشه‌گیر شوند زیرا می‌توانند از توجه دیگران به تیک‌های خود، هرچند کوچک، خجالت بکشند.

اختلالات تیک عصبی چه هستند؟

تیک‌ها حرکات ناگهانی و غیرقابل کنترل یا صداهایی هستند که کودک ایجاد می‌کند. تیک‌ها می‌توانند در هر نقطه از بدن رخ دهند و کاملاً غیر ارادی هستند. کودک هیچ کنترلی بر آنها ندارد.

درمان اختلال تیک عصبی زمانی رخ می‌دهد که یک تیک- یا خجالت کشیدن از تیک- بر عملکرد کودک در زندگی روزمره او تأثیر بگذارد.

تیک‌ها tic می‌توانند با گذشت زمان تغییر کنند، یا از بین بروند و مجددا برگردند. بسیاری از کودکان با رسیدن به پایان بلوغ، تیک‌هایشان از بین می‌رود. اگر کودک شما دارای تیکی است که به طور مداوم بیش از یک سال طول کشیده است (و از بین نمی‌رود)، ممکن است لازم باشد برای ارزیابی سندرم تورت با یک پزشک مشورت کنید.

علائم اختلالات تیک عصبی

تیک‌ها می‌توانند در هر نقطه از بدن کودک رخ دهند، اما نمونه‌های رایج عبارتند از:

– چشمک زدن یا پلک زدن

– گفتن ناگهانی یک عبارات، مانند «هاف»، خرخر کردن یا صاف کردن گلو

– کندن ناخن یا پوست

– فس فس کردن یا جمع کردن بینی

درمان تیک عصبی و اختلالات مربوط به آن

در حالی که هیچ آزمایش رسمی برای تشخیص اختلالات تیک عصبی وجود ندارد، پزشک شما می‌تواند یک ارزیابی فیزیکی از کودکتان انجام دهد و با شما و فرزند شما مصاحبه کند تا تشخیص دهد که آیا اختلال تیک در او مشکوک است یا خیر. پزشک همچنین ممکن است آزمایشات دیگری را برای رد احتمال وجود علت دیگر اختلال تیک عصبی، مانند آسیب مغزی یا اختلال عصبی، توصیه کند.

هنگامی که تشخیص اختلال تیک عصبی داده شد، پزشک با فرزند شما و با شما همکاری می‌کند تا بهترین برنامه درمانی را تهیه کند. درمان تیک‌های عصبی می‌تواند شامل موارد زیر باشد: آموزش تغییر عادت‌ها، که نوعی درمان شناختی-رفتاری است که در آن به کودک آموزش داده می‌شود تا تمایلی را که پیش از تیک بعدی وجود دارد، تشخیص دهد. آموزش تغییر عادت همچنین به کودک کمک می‌کند موقعیت‌هایی را که ممکن است باعث ایجاد تیک شوند شناسایی کند و سپس یک «پاسخ رقابتی» یا اقدامی را که می‌تواند انجام دهند که با تیک او ناسازگار است، ایجاد کند (به عنوان مثال، نفس عمیق بجای تیک پاکسازی گلو). درمان همچنین ممکن است شامل یادگیری تکنیک‌های آرام‌سازی برای کمک به کاهش تعداد تیک‌ها باشد. علاوه بر این، ممکن است دارو برای کنترل علائم یک اختلال تیک عصبی نیز تجویز شود.

دارو درمانی در درمان تیک عصبی

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) گزارش می‌دهد که داروها می‌توانند تیک‌های عصبی مخرب را که عملکرد فرد را در محل کار، مدرسه یا خانه مختل می‌کند، درمان کنند. داروهای تجویزی همچنین می‌توانند شرایطی را که معمولاً با تیک‌های عصبی اتفاق می‌افتند درمان کنند، مانند اختلال بیش فعالی- کمبود توجه (ADHD).

به گفته موسسه ملی اختلالات عصبی، داروهای نورولپتیک رایج‌ترین داروهای اختلالات تیک عصبی هستند. این داروها نمی‌توانند تیک ها را از بین ببرند، اما می‌توانند وقوع آنها را کاهش دهند.

هالوپریدول:

هالوپریدول یک داروی نورولپتیک است که برای درمان تیک عصبی استفاده می‌شود. افرادی که هالوپریدول را برای سندرم تورت (نوعی اختلال تیک عصبی) مصرف می‌کنند ممکن است عوارض جانبی از جمله افزایش وزن یا خواب‌آلودگی را تجربه کنند. با این حال، این عوارض جانبی با تنظیم دوزها یا شروع تدریجی آن، قابل کنترل است. عوارض جانبی شدید، مانند رعشه یا حرکات غیر ارادی، کمتر رایج است.

آریپیپرازول:

آریپیپرازول یکی دیگر از داروهای موثر برای درمان تیک‌های عصبی است. آریپیپرازول در مقایسه با هالوپریدول برای تسکین تیک‌ها به همان اندازه موثر است اما عوارض جانبی یا اختلالات حرکتی ناشی از داروی کمتری ایجاد می‌کند.

تزریق بوتاکس:

برخی از افراد دریافتند که تزریق بوتاکس برای درمان تیک مفید است و تحقیقات اولیه از استفاده از این تزریق‌ها حمایت کرده است. مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۴ در علوم اعصاب نشان داد که تزریق بوتاکس برای اکثر شرکت‌کنندگان در مطالعه باعث کاهش تیک شده است و نیمی از آنها متوجه شدند که تزریق باعث حذف تیک‌هایشان شده است. با این حال، تحقیقات بیشتری برای اثبات اثربخشی این تزریق‌ها مورد نیاز است.

ریتالین:

معمولاً افراد مبتلا به سندرم تورت مبتلا به ADHD هستند، و ریتالین می‌تواند برای درمان بیماران تشخیص داده شده با سندرم تورت و ADHD همزمان، استفاده شود. ضمنا هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد ریتالین تیک‌های عصبی را تشدید می‌کند.

کلونیدین:

یکی دیگر از گزینه‌های درمانی مفید، کلونیدین است. این دارو به ویژه برای کسانی که ADHD همزمان دارند مفید است. تحقیقات نشان می‌دهد که کلونیدین برای درمان تیک‌ها و علائم ADHD مفید است.

پیشگیری از اختلالات تیک عصبی

هیچ دلیل شناخته شده‌ای برای اختلالات تیک عصبی وجود ندارد، اما مواردی وجود دارد که می‌توانید برای جلوگیری از بدتر شدن آنها انجام دهید، مانند تشویق فرزند خود به رژیم غذایی سالم و خواب کافی و فعالیت بدنی. این موارد می‌تواند به کاهش استرس و اضطراب فرزند شما کمک کند، دو موردی که می‌تواند اختلال تیک را بدتر کند. علاوه بر این، باید از سلامت روانی فرزند خود آگاه باشید: آیا آنها احساس خجالت می کنند یا به رفتارشان آگاه هستند؟ آیا آنها در مدرسه با پدیده قلدری روبرو هستند؟ با صحبت و گفتگو کردن با کودکتان، از سلامت روانی فرزند خود آگاه شوید تا به کاهش استرس و اضطراب فرزندتان و در نتیجه تیک عصبی او کمک کنید.