به دانشگاه و آموزش و طبیعت و محیط زیست برگردیم (سخنی با استاد سهراب)

فانوس زاگرس؛
به دانشگاه و آموزش و طبیعت و محیط زیست برگردیم (سخنی با استاد سهراب)
به قلم شهرام نوروزی
دکتر همایون کاتوزیان کتابی دارد تحت عنوان ایرانیان، کتاب تاریخ ایران است، ایشان در مقدمه ی کتاب می گویند جامعه ی ایرانی جامعه ی کوتاه مدت است یا به قول ایشان جامعه ی کلنگی که فقط به فکر منافع خویش است، یعنی سر کار خودش در برود، من فکر می کنم که اگر ما تحلیل ایشان را در محیط زیست وارد کنیم تقریبا درست در می آید، یعنی افرادی که آمدند فقط کار خودشان راه بیافتد و اصلا مهم نیست که بعداً قرار است چه اتفاقی بیافتد. در تایید حرف جناب آقای دکتر کاتوزیان ما ضرب‌المثل داریم مرگ خوب است اما برای همسایه.

دوست داریم داشته باشیم ولی از طرف دیگر یعنی برای خودم، فقط برای خودم. ما ایرانی ها عجیب مصرفی هستیم، حداقل مانند هندی ها یاد نگرفتیم که از تولیدات خودمان استفاده کنیم.

زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست هر کسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود.

صحنه پیوسته به جاست خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد.

ای که آسوده نشینی لب ساحل برخیز که تو را کار به گرداب و نهنگ است هنوز.

از سر تیشه گذشتن ز خردمندی است ای بسا لعل که اندر دل سنگ است هنوز

واقعیت این است که همه در حد توان باید تلاش کنیم و در سیری که داشتیم خودمان را نقد کنیم شاید ما هم اشتباه می کنیم، به هر حال هیچ انسانی عاری از خطا نیست. وظایف ما هیچ وقت تمام شدنی نیست، حتی به عنوان یک معلم هم کار ما شروع دارد ولی پایان ندارد. ما هر کداممان دغدغه ی خاطر داریم و هر کدام هم برای کار خودمان امید داریم و هم راضی هستیم.

ایران سرزمینی است باستانی، با طبیعت و تاریخ، هنر و معماری، زبان، ادبیات و فرهنگی به نهایت متنوع.

ادبیات فارسی نگین پر فروغ تاریخ و فرهنگ ایران، بزرگترین هدیه ی ایران به تمدن بشری و حاصل کار جمعی شاعران و نویسندگانی بی شمار است که فارسی زبان مادری همه آنان نبوده است، به ویژه شعر فارسی، که به لطف مولوی، حافظ، خیام و فردوسی و سعدی آوازه ی جهان شده از بلندترین دستاورد های ادبی بشر است، با چهره‌هایی چنان بزرگ که برتر از آنان را در هیچ سنت ادبی دیگری نمی توان یافت، اما هویت ایرانی، بله هویت ایرانی منحصر به فردی دارد با آن همه تنوع.

باید بدانیم که مدت حکومت حاکمان و خدمت گذاری موقت است، می آیند و می روند، حال مردم را به هر راهی ببرند……ولی در نهایت خواهند رفت و آنچه می مانند ما مردم هستیم.

از حملات اسکندر، اعراب مسلمان، مغول، تیمور و….. ما مانده ایم، امروز که مردم به گروههای رای دهنده تقسیم شده اند، نباید فراموش کنیم انتخابات تمام می شود و نتیجه اش در محافظه کارانه ترین حالت به آینده واگذار می‌شود.

پس احترام همدیگر را نگه داریم، بگذاریم حتی اعضای خانواده ما در تصمیم شان آزاد باشند و خود به تصمیم برسند، همه از عملکرد خود نتیجه خواهند گرفت ؛دیر یا زود، غلط یا درست بودن نظرات ما معلوم می‌شود، دلیلی ندارد به همدیگر بر سر مسائل سیاسی توهین کنیم.

به دانشگاه و آموزش و طبیعت و محیط زیست برگردیم، از پیشینه ای که از شما سراغ دارم و داریم، ماها عاشق طبیعت هستیم اما کسی که عاشق است باید چیزی هم بگذارد….. اما به نوعی شاید نگاه بهره‌بردارانه است، من در رفتار شناسی شکارچیان بسیار مطالعه داشتم ولی هنوز یک ابهام در ذهن من وجود دارد چرا شکارچی فقط با خواباندن یک حیوان، از هر نوع می خواهد باشد ارضا می شود؟؟!!!

آن ارضا شدن از نظر رفتار شناسی یعنی چه؟ ببخشید آیا یک مرض است یا یک عشق است من نمیدانم اسمش چیست؟

به دانشگاه و آموزش برگردیم کار در دانشگاه و تدریس، به طبیعت و محیط زیست سرزمین و دیارمان برگردیم طبیعی که حس قشنگ وجود خالق هستی، قرآن کریم، شاهنامه فردوسی بزرگ، نهج‌البلاغه، انجیل، تورات و….. در آن هست و خواهد بود.

دوستتان دارم مرا ببخشید که هیچ وقت یاد نگرفتم به بزرگتر از خودم نصیحتی بنمایم اما این را در باب نصیحت شاگرد به استادش بگذار. مجدداً عذرخواهی میکنم من را ببخش.