سعید غلامی در یادداشتی نوشت:
همزمانی این ایام با مراسم تشییع رهبر عظیمالشأن ایران به همراه خانواده معزز ایشان ، فضایی آکنده از تأملات معنوی و بازخوانی مفاهیم بلند خدمت و اخلاق در حکمرانی پدید آورده است. در بستر این فضای تأملبرانگیز، ۱۸ تیر نیز برای مردم شریف گچساران و باشت، تاریخی است که در حافظهی جمعی منطقه حک شده است؛ روزی که موضوع رد اعتبارنامه جناب آقای دکتر غلامرضا تاجگردون، پرسشهای بسیاری را در سپهر سیاسی و اجتماعی کشور برانگیخت.
از منظر بسیاری از صاحبنظران و ناظران، این رخداد تنها یک رویداد اداری-حقوقی نبود. برای مردم این خطه، آنچه در آن روز اتفاق افتاد، مواجههای بود با محدود شدن ظرفیتی که طی سالیان متمادی، منشأ برکات متعددی برای منطقه بوده است. خدمات عمرانی و آبادانی کمنظیر در گچساران و باشت که مرهون پیگیریهای مجدانه ایشان بود، در کنار توانمندیهای راهبردی و شایستگیهای تخصصی دکتر تاجگردون در سطوح ملی و کمیسیونهای کلیدی مجلس، گواهی بر این مدعاست که حضور ایشان، فراتر از یک نمایندگی ساده، یک فرصت استراتژیک برای توسعهی منطقه و پیشبرد اهداف کلان اقتصادی کشور تلقی میشد.
بسیاری از شهروندان معتقدند فقدان حضور چنین چهرهای در ارکان تصمیمگیر، نه فقط سرمایهای را از مردم منطقه دریغ کرد، بلکه ظرفیتهای مدیریتی کشور را نیز از بهرهمندی از توان تخصصی ایشان محروم ساخت. این نگاه، ناشی از درک عمیق مردم از تفاوت میان خدمتگزار توسعهگرا و کنشگر سیاسی صرف است.بازخوانی ۱۸ تیر، فراتر از گلایه یا حسرت، دعوتی است به اندیشیدن دربارهی سازوکارهای تصمیمگیری؛ سازوکارهایی که باید بهگونهای بازآرایی شوند که ضمن صیانت از قانون، مانع از هدررفت سرمایههای انسانی و دلسردی جوامع محلی نسبت به فرآیندهای مردمسالارانه گردند.امروز، مرور این تجربه تاریخی، نه برای تقابل، که برای تأکید بر ضرورت ارج نهادن به خدمت و صیانت از سرمایههای توسعهبخش است. امید آنکه این بازخوانی، چراغ راهی باشد برای تقویت همدلیها، ترمیم اعتماد عمومی و بازگشت به مسیری که در آن، شایستگی و خدمت به مردم، اولویت نخست تمامی تصمیمات باشد.
«سعید غلامی»
