وعده های گل منگولی”رنگارنگ”
محمد فرزامی؛
چه زیبا می خواند همایون شجریان:
نه بسته ام به کس دل-نه بسته کس به من دل-چه تخته پاره بر موج رها رها رها.
در این روزهای برگ ریزان و پر از های و هوی و قار قار کلاغ ها و ماله زیر و کوچ دستجمعی پرندگان از ییلاق به قشلاق و لیز”اشیان”گرفتن در زیر بشمه های پر از مهر و نشستن بر سکل ها،آنچه تنهاست دل ما آدم هاست .آدم هایی که ادعا می کنند اشرف مخلوقات هستند اما خیلی راحت وآسوده به سمت و سوی همنوع خود جملاتی پر ازخشونت در کیفار”فلاخن”می گذارند و پرتاب می نمایند.و بد تر اینکه در این های وهوی انتخاباتی، برای اخذ چند برگ رای ،روزانه صدها پروژه کلنگ زده می شود و در مناطق خشک و بی اب و علف و دشت های پر از گرگراشک”مارمولک”
و دره های پر از هیچ و فاقد اب
کلنگ احداث سد بر زمین کوبیده می شود و چنان محکم و با شور کلنگ ها برزمین کوبیده می شوند که با هر فراز و فرودی یه اوسه خل بلند می شود”.
نه بسته ام به دل کس ، چه خوب است که دراین روزگار لبریز از کلنگ زدن های بی حاصل و بی سرانجام دل به وعده های گل منگولی و رنگارنگ و ملوس اما بی نتیجه نماینده های شهرستان های تابعه استان نبندیم “بویراحمد-کهگیلویه-گچساران…”
چند وقتی است که به این نتیجه رسیده ام” البته کمی دیر”همانطور که ،تمامی پرندگان و جانوران و تمامی گونه های گیاهی و جانوری طی یک فرایند خاص منقرض می شوند بنابراین روزی فرا خواهد رسید که عمر کلنگ زدن های بی حاصل تمام می شود و در آن روزگاران آنچه نایاب و کمیاب است وفای به قول و قرار و چوب کلنگ است وهمینطور نایاب بودن روبان جهت افتتاح پروژه ها بر روی کاغذ.
بیزارم از دروغ ها
رها رها رها
